- 9
- 97
- 0
- 0 (0)
“ความฝัน...” เขาพึมพำกับตัวเอง เสียงนั้นแหบพร่าราวกับมาจากก้นบึ้งของความเหนื่อยหน่าย “ความฝันของฉันพูดถึงความฝันที่ฉันตายครั้งแล้วครั้งเล่า...ที่ไม่มีวันจบ...วนซ้ำไม่รู้จบ”
“ความฝัน...” เขาพึมพำกับตัวเอง เสียงนั้นแหบพร่าราวกับมาจากก้นบึ้งของความเหนื่อยหน่าย “ความฝันของฉันพูดถึงความฝันที่ฉันตายครั้งแล้วครั้งเล่า...ที่ไม่มีวันจบ...วนซ้ำไม่รู้จบ”
เธอคือพี่สาวของว่าที่สุดยอดสาวม้าในอนาคต เเม้ว่าร่างกายของเธอจะพิการเธอก็จะพร้อมสนับสนุนเสมอ! —ว่าเเต่ทำไมโอกุริถึงเด๋อด๋าขนาดนี้!?
[แฟนตาซีเวทและศาสตรา] อดีตองค์หญิงแห่งอาณาจักรที่ล่มสลาย กลายเป็นทหารรับจ้างฝึกหัด เมื่อภารกิจแรกพาเธอสู่โรงเรียนเวทมนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ชีวิตใหม่จึงเริ่มต้น พร้อมความลับที่ไม่อาจฝังไว้ตลอดกาล
เมื่อศัตรูหัวใจเริ่มขยับ ปณวิตร์จึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อขัดขวางมัน แม้จะถูกมองว่าเป็นคนชอบฉวยโอกาสก็ยอม “เสี่ยวเจี๋ย เมตตาลูกชายของฉัน ด้วยปากของนายได้หรือเปล่า?”
แล้วถ้าฉันอยากได้เธอเป็นแฟนล่ะ ต้องทำยังไง? ทำใจซะ!
ในขณะที่คนอื่นต้องออกไปห้ำหั่นกับมอนสเตอร์เพื่อเอาชีวิตรอด 'เสิ่นชิงหลัน' กลับเลือกหนทางที่ต่างออกไป... เธอกลั่นกรองพลังพฤกษาเทวะ ปรุงโอสถลึกลับที่สั่นสะเทือนทั้งเขตปลอดภัย จากนักปรุงยาในเงามืด
ภารกิจจากกลุ่มดาวมอบหมายให้เธอฟื้นฟูธรรมชาติในยุคหลังโลกล่มสลายกว่า 400 ปี ในยุคที่ขนาดพืชยังปลูกไม่ขึ้น น้ำดื่มยังต้องซื้อ มันไม่ยากเกินไปหรอกเพราะเธอมีระบบและมิติเกมทำฟาร์มเวทมนต์ไงล่ะ!!!
หนุ่มหล่อมหาเศรษฐีทะลุเข้าไปในนิยายที่ตัวเองอ่าน ซ้ำร้ายเป็นตัวร้ายที่แสนจะยากจนและตายตอนจบ มันต้องไม่เป็นแบบนี้! ในความโชคร้ายยังมีความโชคดี ได้มิติขนของจัดไปให้เต็มที่ฉันต้องเป็นตัวร้ายที่เจ๋งที่สุด
ในโลกที่ผู้คนแย่งชิงอาหาร เธอกลับสร้างอาณาจักรจากเตาอบหนึ่งเครื่อง เพราะบางครั้ง…ความหวาน อาจเป็นอาวุธที่ทรงพลังที่สุดในวันสิ้นโลกก็ได้!
เพราะเชื่อใจคนผิดจึงต้องตายอย่างเจ็บปวดและโดดเดี่ยว เมื่อได้โอกาสกลับมาอีกครั้งขอไม่เดินเส้นทางเดิม ชีวิตใหม่ไฉไลกว่าเดิม เพิ่มเติมเอาชายคนนี้ออกไปจากฉันที
"ปรมาจารย์เซียนหญิงผู้ยิ่งใหญ่ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวสู้ชีวิต ที่ต้องงัดวิชาดูดวงมาหาเงินเลี้ยงลูก และคอยสับขาหลอกหนี 'ปะป๊า' มาเฟียที่ตามตื๊อไม่เลิก!"
ผมไม่ได้ชอบเข้าสังคม...แค่ดันเข้ากับคนได้ดี เป็นชายที่ฝันใฝ่อยากใช้สบายๆ เช่น นั่งเล่นเกมส์ในห้องคนเดียวทั้งวัน แต่ชีวิตดันไม่ให้เป็นแบบนั้น ทำไมน่ะเหรอ ? > เพราะคนรอบตัวมันดันชอบ “เข้ามาหาเองตลอด”
ครั้งหนึ่งผมเคยเป็น “โปรแกรมเมอร์ในตำนาน” และต่อจากนี้...ผมจะกลายเป็น “สุดยอดพ่อมดโปรแกมเมอร์ระดับตำนาน” เพราะผม—อัลเลน พาร์ค—ไม่เคยยอมรับอะไรที่ต่ำกว่าคำว่าสมบูรณ์แบบ
เพราะอคติในวัยเยาว์ทำให้เขาเกลียดชังนางสุดหัวใจ แต่เมื่อโชคชะตาเล่นตลก ส่งนางมาเป็นฮูหยินของแม่ทัพผู้เกรียงไกร
ไอดอลนักร้องคนดังที่เป็นทั้งพรีเซนเตอร์ให้แบรนด์ระดับโลก ประกาศออกจากการแสดงและงดรับงานทั้งหมด จนค่ายทนกระแสลบจากแฟนไม่ไหว เพราะแผลใจที่เกิดจากความโด่งดังในวันนั้นกระตุ้นทำให้ฝันของเขากลายเป็นน้ำหอมเฉพาะกลุ่มที่ยอดเยี่ยม
เมื่อเธอหัวใจวายตายแล้วตื่นขึ้นมาในร่างของฮองเฮาที่ตายเพราะอดอาหารประชดคนรัก นางถูกเนรเทศให้มาอยู่ในตำหนักเย็น เพื่อความอยู่รอดเธอจึงเปลี่ยนตำหนักเย็นที่เคยเงียบเหงาให้กลายเป็นแหล่งผลิตอาหารเองได้
บทความเหมาะสำหรับผู้ต้อง สนใจศาสตร์พลังงาน วิทยาศาสตร์ทางจิต เนื้อหาหนักแน่น สมจริง
รังเกียจเหยียดคนต่ำต้อยนักมิใช่หรือ ... บุตรสาวผู้เป็นดั่งแก้วตาดวงใจ ที่ใส่พานมาถวาย ... ผมจะบดขยี้ให้แหลกคาเตียงเอง
บางที...การได้อยู่ในโลกที่เงียบสงบ ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่รู้สึกโดดเดี่ยว ในโลกที่สร้างขึ้นด้วยปลายนิ้วและจินตนาการ เขาคือผู้สร้าง...ที่เพียงแค่เฝ้ามองชีวิตเล็กๆ ของมนุษย์ธรรมดา
"หายไปตั้ง 2 ปี คิดอยากจะมาก็มา คิดอยากจะไปก็ไป อาคิณจงรู้เอาไว้คนทำไม่เคยจำ แต่คนถูกกระทำมันลืมไม่ลง" (อาคิณXแตงโม)