ในปี 1948 โซอี้และโคลอี้พี่ชายฝาแฝดของเธอรวมถึงแจสเปอร์สามีพี่ชายของเธ​อบังเอิญเข้าไปในร้านอาหารแห่งหนึ่งในเมืองฟิลาเดลเฟียและได้พบกับอลิซแวมไพร์​สาวปริศนา​ที่เข้ามาในหัวใจโซอี้

เขาเข้าใจว่าเธอเป็นเมียน้อยของพ่อ ไม่ใช่ลูกบุญธรรมอย่างที่พ่อบอก เลยทำทุกวิถีทางเพื่อกีดกันเธอ จนทำให้เขากลายเป็นฝ่ายที่ต้องแต่งงานกับเธอแทน กระนั้นความใจร้ายของเขาก็ไม่มีท่าทีเบาบางลง จนเธอทนไม่ไหว..

เรื่องราวของหนุ่มวัย 20 กว่าผู้ชื่นชอบอิสระและเงินมาก วันนึงเขาหลับไหลไปตามปกติ กลับโดนเทพธิดาส่งมาเกิดใหม่ในต่างโลกเป็นองค์หญิงลำดับที่ 3 เขาจะปรับตัวอย่างไร 😁

เรอาเกิดใหม่เป็นแม่มดเลือดผสม เธอคิดว่าได้มาเกิดในโลกเวทมนตร์ในแฮร์รี่ พอตเตอร์ จนกระทั่งพบหน้าเพื่อนบ้านตัวน้อย เธอก็ต้องตกใจครั้งใหญ่ "เด็กคนนี้คือคุโด้ ชินอิจิ!" นี่เธอมาเกิดใหม่ในโลกแบบไหน??

"คนอื่นฝึกกระบี่เพื่อเป็นเซียน ข้าฝึกผ่าฟืนเพื่อเอามาต้มไข่กิน... แล้วทำไมพวกเจ้าถึงเรียกข้าว่าเทพศาสตรา?"

"เคร้ง! ... เคร้ง! ... เคร้ง!" เสียงโลหะกระทบกันดังกึกก้องเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ราวกับเสียงเต้นของหัวใจยักษ์ที่หลับใหลอยู่ใต้ผืนปฐพี เสียงนี้ดังเล็ดลอดออกมาจากโรงตีเหล็กเก่าคร่ำครึที่ตั้งอยู่ตีนเขาของ "

มักเกิ้ลสาวที่ไม่รู้จักโลกเวทมนต์มาทั้งชีวิตกลับไปเจอหมาสีดำตัวหนึ่งที่สวนสาธาราณะด้วยความสงสารเลยเก็บมันมาเลี้ยงหลังจากนั้น ก็มีคนแปลกๆและเหตุการณ์แปลกขึ้นรอบบ้านของเธอ

หลังจากที่พ่อแม่เสียชีวิต พวกเขาทิ้งหนี้สินให้กับเพ็ตทูเนีย ส่วนน้องสาวก็หนีไปแต่งงานกับเจมส์พอตเตอร์ ในวันที่เธอสิ้นหวัง ก็มีคนยื่นข้อเสนอให้เธอแต่งงานกับพ่อมดผู้เสพความตาย (ชิป เพ็ตทูเนีย×ราบาส)

“รู้อะไรไหม คุณเป็นผู้หญิงคนแรกที่นอนเตียงนี้แล้วผมไม่ได้มีอะไรด้วย”

เมื่อความตายไม่ใช่จุดสิ้นสุด การแก้แค้น ชีวิตต้องสาป การเดินทางตลอด 9000 ปี สิ้นสุดลงด้วยสงคราม การหลับไหลนับ 1000 ปี แม้จะไม่อาจใช้เวทมนตร์ได้ แต่เดินทางเพื่อขึ้นเป็นหนึ่งในใต้หล้าอีกครั้งก็เริ่มขึ้น

5 ปีของการแต่งงานเราสองแทบไม่รู้จัก ต่างคนก็ต่างมุ่งมั่นในงานของตนจนลืมเรื่องความสัมพันธ์หลังแต่งงาน หวังว่าจะจูนกันติดแม้จะผ่านมานาน 5 ปี

เมื่อเชฟสาวได้ย้อนเวลาเข้ามาอยู่ในโลกนิยายจีนโบราณเพื่อตามหาเนื้อคู่ แต่ยิ่งคิดก็ยิ่งสับสน เพราะมีชายหนุ่มที่สมบูรณ์แบบมาให้เลือกถึงสามคน แล้วแบบนี้เธอจะเลือกใครดีล่ะ ใครก็ได้ช่วยทีเถอะ!!

เมื่อข้าดันทะลุมิติเข้ามาสวมบทนางอิจฉาในนิยาย ที่ถูกชายแปลกหน้ามาพรากพรหมจรรย์ไป หนำซ้ำในตอนท้ายของเรื่องพระเอกยังเลือกที่จะปล่อยมือจากข้าเพื่อช่วยนางเอกที่เขารัก "บทนางอิจฉาข้าไม่อยากเป็นแล้ว !"

“สำนักนี้ดูเหมือนจะรุ่งเรือง แต่แท้จริงแล้ว สำนักก็ปลอมเปลือก คนก็เก๊!”

เป็นถึงคู่โชคชะตาแต่ความสัมพันธ์ได้เป็นแค่คู่นอน ด่ำดิ่งไปกับสถานะที่ได้อยู่ใกล้ตัว...แต่ไกลหัวใจ

“แต่งกับพี่ ครบปีเดี๋ยวหย่าให้”

"คนหน้าด้านไร้ยางอาย ก็ยังคงหน้าด้านไร้ ยางอายเช่นเดิมไปเปลี่ยน"

ครั้งนั้น...เราอาจอยู่ถูกที่แต่ผิดเวลา เธอเคยห้ามใจไม่ให้รักเขาได้ แต่ว่าครั้งนี้...เขาจะทำให้เธอห้ามใจรักเขาไม่ลง

เมื่อคุณหนูเมืองกรุงโดนของ พ่อหมอเมืองกรุงเก่าจะช่วยเธอได้ไหม

ในคืนพระจันทร์เต็มดวง...เธอเผลอแตะต้องวัตถุปริศนาในถ้ำศักดิ์สิทธิ์ ปลุกสิ่งที่หลับใหลนับพันปีให้ตื่นขึ้น—พร้อมชายแปลกหน้าผู้มาพร้อมกับความลับแห่งฟ้า เขาคือใคร...เหตุใดจึงเฝ้ามองเธอมาแสนนาน...