- 545
- 156.42K
- 472
- 0 (0)
เจมส์ ชายหนุ่มอายุ 18 ปีย่าง 19 ปีนักศึกษามหาลัยแห่งหนึ่งทางอีสานตอนใต้ที่มีนิสัยขี้เกียจเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เขาขี้เกียจมากถึงมากที่สุดจนระบบสุดยอดความขี้เกียจนั้นต้องเลือกเขามาเป็นโฮสต์เจ้าของระบ
เจมส์ ชายหนุ่มอายุ 18 ปีย่าง 19 ปีนักศึกษามหาลัยแห่งหนึ่งทางอีสานตอนใต้ที่มีนิสัยขี้เกียจเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เขาขี้เกียจมากถึงมากที่สุดจนระบบสุดยอดความขี้เกียจนั้นต้องเลือกเขามาเป็นโฮสต์เจ้าของระบ
นักฆ่าจากโลกปัจจุบันที่บังเอิญไปล่วงรู้ความลับขององค์กรจึงถูกองค์กรสั่งตามเก็บ แต่เพราะคำขอสุดท้ายก่อนตายทำให้เขาทะลุมิติมาอยู่ในร่างของชายที่มีสามีเป็นคนพิการ
ในเมื่อสวรรค์มอบโอกาสให้กลับมา ผู้ใดดีมาข้าจะตอบแทนร้อยเท่า ผู้ใดร้ายมาข้าจะสนองคืนหมื่นเท่าพันทวี มาดูกันว่าข้าหรือสามีชั่ว ใครจะมอดม้วยก่อนกัน
อ๋องสารเลวคิดจะเข้าหาท่านแม่ ทำลายครอบครัวของนางอีกครั้ง เซียวเอ๋อร์ไม่ยอม ! ส่วนญาติผู้น้องไร้มโนธรรมคนนั้น หากอยากเป็นพระชายานัก เซียวเอ๋อร์จะช่วยสนับสนุนเต็มที่ รับไปสิ...วาสนาที่เคยเป็นของนาง
คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!
เมื่อนางร้ายได้โอกาสรู้ความจริง ว่าเรื่องราวของตนนั้นเป็นเพียงแค่นิยายเล่มหนึ่ง แต่เมื่อนางคิดว่าทุกอย่างมันจบแล้ว นางก็ได้โอกาสแก้ตัวใหม่อีกครั้ง! และครั้งนี้มันจะไม่เหมือนเดิมอีก!!
เธอคือผู้หญิงที่เข้ามาเติมเต็มช่องว่างในหัวใจของมาเฟียหนุ่มที่จมอยู่กับอดีตกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน
ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!
เสี่ยวหลันจื่อหญิงสาวที่ทะลุมิติมา ทำหน้าที่ตัวละครลับเพื่อดำเนินเรื่องในนิยายให้สนุกมากกว่าเดิมโดยไม่ต้องคำนึงว่าเนื้อเรื่องเดิมจะจบอย่างไร แต่กลับถูกท่านอ๋องที่ฆ่าตัวเองตอนต้นเรื่องตามติดเป็นเงา
เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!
"ผมต้องไปอยู่กับลุงจริงเหรอเนี่ย!" "บอกให้เรียกเฮียไงไต้ฝุ่น" "จะเรียกเฮียได้ไงล่ะ! เหมือนเด็กเสี่ยยังไงก็ไม่รู้" “ก็นายเป็นเด็กของฉันแล้วนี่" "......" คำพูดเขามันโคตรกำกวมเลยเว้ย!!!