- 22
- 1.69K
- 1
- 0 (0)
ชีวิตแสนธรรมดาของผมต้องเปลี่ยนไป เมื่อจู่ๆ ลูกชายจากอนาคตอีก 30 ปีข้างหน้าปรากฏตัวขึ้น แล้วบอกว่า "ผมจะทำให้พ่อกับแม่รักกันเร็วขึ้น" แต่…ผมยังไม่รู้จักเลยว่าพ่อของเด็กหนุ่มคนนี้ใคร?!
ชีวิตแสนธรรมดาของผมต้องเปลี่ยนไป เมื่อจู่ๆ ลูกชายจากอนาคตอีก 30 ปีข้างหน้าปรากฏตัวขึ้น แล้วบอกว่า "ผมจะทำให้พ่อกับแม่รักกันเร็วขึ้น" แต่…ผมยังไม่รู้จักเลยว่าพ่อของเด็กหนุ่มคนนี้ใคร?!
การเกิดใหม่ของเด็กหนุ่มในจักรวาลของเกมหนึ่ง ด้วยร่างตัวละครหญิงสาวผู้ครอบครองพลัง มิติและการเวลาที่ได้รับความรู้และวิทยาการเกี่ยวกับหุ่นรบ RX-0 Unicorn Gundam
อยู่ดีๆ ก็โผล่มาที่ไหนก็ไม่รู้แถมยังมีหน้าตาคล้ายฟูฮัวอีก "แต่ฉันไม่ใช่ฟูฮัวนะฉันคือฟูหลิน" โชคดี อย่างน้อยก็ได้แฮชเชอร์แห่งการหยั่งรู้มาละน่ะ
นอกจากจะไร้เจี๊ยวแล้ว ยังต้องมาติดแหง็กยู่ในร่างชาวบ้าน พร้อมกับเศษซากดวงวิญญาณที่ถูกแยก20ส่วนน่ะ แล้วแบบนี้ฉันจะต้องใช้ชีวิตยังไงล่ะเนี่ยท่านพระผู้เป็นเจ้า!!
ทำไมพึ่งระลึกชาติเอาตอนนี้!! เป็นคำสบถของหนุ่มออกมาก่อนที่จะวิ่งหนีจากแรงระเบิดและฝูงซอมบี้ที่จะถูกเรียกในภายหลังว่าฮงไก ตัวผมได้ระลึกชาติก่อนที่เป็นผู้เล่นเกมhonkai impactและได้รู้เนื้อเรื่องบางส่วน
ตามหลักจิตวิทยาแล้วถ้าคนเราสามารถตกหลุมรักคนคนเดิมซ้ำๆได้ งั้นก็จะต้องตัดใจจากคนคนเดิมซ้ำๆได้ด้วยงั้นสิ คำสารภาพรัก ความกล้าบ้าบิ่น เพราะคิดว่าชาตินี้ทั้งชาติคงไม่เจอกันอีก แต่แล้วโชคชะตากลับเล่นตลก!
"อาเธอร์ สัญญากับฉันนะว่านายจะไม่รับภรรยามาเพื่มแล้วนะ" "เออ จะพยายามละกันนะ" "ห้ามมีเพื่มแล้ว!!!!"
หลุดข้ามาด้วยตัวละครเกมไม่เท่าไหร่ แต่ทำไมโลกที่ผมอยุ่มันเป็นโลกของสาวฟูตะ แบบนี้ผมก็แย่สิเพราะผมใช้ตัวละครผู้หญิง และผมก็ต้องพยายามหลีกหนืไม่ให้พวกเธอรู้ว่าผมไม่ใช่ฟูตะให้ได้!!!
ในโลกที่เหล่าจอมยุทธ์ช่วงชิงความเป็นหนึ่ง ‘ลู่หรง’ บุรุษหนุ่มรูปงาม เจ้าสำราญ และใช้ชีวิตอย่างเหลวไหล ไม่สนใจยุทธภพ เขาใช้ชีวิตเป็นคุณชายเสเพล ชอบเที่ยวหอนางโลม ดื่มสุรา และดูเหมือนจะไม่มีวิชาฝีมือ
กาชาคืออารยธรรมอันชั่วร้าย ถ้างั้นขอนำเสนอ การเกิดใหม่สุดน่าอัศจรรย์ที่จะทำให้คุณไม่จำเป็นต้องสุ่มกาชา ขอเพียงแค่มีบัตรสวัสดิการณ์สีดำนี้ คุณก็ซื้อได้ทุกอย่าง แต่ว่า... "ฉันอยู่ที่ไหนก่อน..."
ไหงตูได้เกิดใหม่ในโลกเดิมฟร้ะ แต่เอ๊ะ นั่นมันโฮริซังนี่นา แถมนั่นมันมาฮิรุตันไม่ใช่หรอ เดี๋ยวก่อนนะ ตรงนั้นมันชิกิโมริซังไม่ใช่รึไง โลกนี้มันจะยำรวมมิตรเกินไปแล้วเฟ้ยยย
“ฉันไม่ชอบเธอ! อย่าเข้ามายุ่งกับฉันอีก” “ชะเอมก็ไม่เคยคิดที่จะชอบคนอย่างพี่เหมือนกัน แต่ที่ทำก็เพราะ..”
ในดวงดาวรกร้างที่ถูกทำลายด้วยสเตลารอน เหลือไว้เพียงเศษซากของอารยธรรม ณ เวลานี้ รูหนอนได้ถูกเปิดออกพร้อมกับร่างของหญิงสาวคนหนึ่งได้หลุดออกมาจากรูหนอนในสภาพสะบักสะบำ
“ใครๆ ต่างคิดว่าเพนเนียคือหญิงสาวผู้เพียบพร้อม ทั้งฐานะ พลัง และชะตาชีวิตที่สวยงาม แต่ภายใต้เปลือกนั้นคือคำสาปที่ไม่มีใครรู้และชายคนหนึ่งที่เดินเคียงข้างเธอ พร้อมจะเผาโลกทั้งใบเพื่อให้เธอรอด”
จู่ๆเขาก็ปรากฏตัวนอกเมืองหลุงเหมิง พร้อมระบบเลียนแบบจงลี่ ยิ่งเขาทำตัวเหมือนจงลี่มากเท่าไร เขาก็ยิ่งได้รับพลังของจงลี่มากขึ้นเท่านั้น
ก็เหมือนนิยายอื่นๆ นั้นแหละ ตาย.. เกิดใหม่.. อืม ดีจริงๆ
โอเมก้าอย่าง 'นาวี' ต้องมารู้ความจริงที่ว่าเขาเป็นแค่ตัวประกอบในนิยาย! โบนัสกำลังจะหายไป แถมชะตาชีวิตยังวุ่นวาย เขาจะพลิกบทบาทและเอาตัวรอดจากพล็อตเรื่องนี้ได้ไหมนะ?
ณ เมืองอันสงบสุขที่เต็มไปด้วยเหล่าผู้คนที่ทำงานอย่างแข็งขันในตอนเช้าพอตกดึกกลับมีพวกอสูรออกมาไล่ล่าเหล่าผู้คนทว่ากลับมีอสูรอยู่ไม่กี่ตนที่ไม่ทำแบบนั้นพวกเขามีเสียงดนตรีเป็นอาวุธคอยทำงานในเงาพวกเขาคือ
ชาติก่อนข้าไล่ตามท่านจนสิ้นชีพ กลับมาเกิดใหม่อีกครา ขอให้วาสนารักข้ากับท่านสิ้นสุดกันเพียงเท่านี้
หญิงสาวนาม ชิโรริน ผู้ซึ่งประสบอุบัติเหตุแบบไม่ได้ตั้งใจแต่พอฟื้นขึ้นมาอีกที...บ้านกูอยู่ไหนวะ? เธอเลยออกเดินทางเพื่อหาวิธีกลับบ้านโดยไม่รู้เลยว่ากำลังเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของเนื้อเรื่องแบบไม่รู้ตัว