ทะลุมิติทั้งที กลายเป็นแม่ลูกสอง แถมเป็นหม้ายยาจก! แต่เสิ่นอวี้หนิงไม่กลัว เพราะมิติพิเศษยังอยู่ในมือ จากเตาเผาร้าง…สู่เรือนอิฐหลังใหญ่ จากผักป่า…สู่ข้าวสองฤดู

ในเมื่อไม่โดนระบบควบคุมอีกแล้ว… งั้นเล่นนอกบทกับตัวละครหลักในแต่ละโลก ที่มีดีทั้งรูปโฉมและฐานะ แล้วยังได้แต้มด้วยไม่ดีกว่าหรือไง?

ทำงานหนักจนตายไม่เกินจริง ตายแล้วได้มาเลี้ยงน้องชายต่างสายเลือดไม่เท่าไหร่ แต่ตายแล้วดันไปโผล่ที่ยุคแปลกตาคือความฉิบหายที่แท้จริง อะไรคือเซิร์กวะ ไม่เห็นจะรู้จักเลย!

เธอเก็บตัวอยู่สันโดษในฟหุบเขา ใช้ชีวิตไปวันๆ จนก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของทั้งยุคโบราณและยุคปัจจุบัน เพียงแต่เธอไม่ได้ตระหนักถึงเลย

"น้องไม่อ่อนข้อให้นะครับ ของของน้องก็คือของของน้อง ใครที่จะมาแย่งไปต้องลงไปคุยกับลุงยมบาลเท่านั้น!!"

Impossible? We are all supernatural beings too.

ถูกหักหลังจากคนที่ไว้ใจแม้จะเจ็บแค่ไหนก็ยังนิ่งได้ “ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่กูรู้จักพวกมึง เป็นไปได้ถ้ามีโอกาสเจอกันข้างนอกไม่ต้องทัก ยิ่งทำเป็นไม่รู้จักกันได้ยิ่งดีกูไม่อยากปืนลั่น เข้าใจนะครับ”

ชายที่ถูกส่งมายังโลกที่กำลังจะล่มสลาย โดยมีเป้าหมายเป็นการหาแฟนหน้าตาดีที่ถูกใจ! แต่โลกมันกำลังจะล่มสลายไง...มีแฟนแล้วไง ถ้าอยู่กินกับแฟนแบบปลอดภัยไม่ได้ก็เท่านั้น! ดังนั้นโลกจะล่มสลายไม่ได้เด็ดขาด!

ถึงเวลาแล้วที่ 'ฟาลัน' จะได้ออกเดินทางสู่การเป็นนักผจญภัยแรงก์ S ตามที่วาดหวังไว้ ว่าแต่ทำไมเขาถึงได้รวมกลุ่มกับนักผจญภัยแรงก์ S ผู้โด่งดังตั้งแต่เริ่มกันล่ะ

ชีวิตอันสวยหรูของคุณชายเป็นอันพังทลาย เมื่ออยู่ดีๆ ดันลืมตาขึ้นมาในร่างของยาจกน้อย ไม่พูดถึงเรื่องความรักโรแมนติกไร้สาระ แค่เอาตัวรอดในแต่ละวันก็เต็มกลืนแล้ว! เพราะฉะนั้นต้องหาเงิน! หาเงินเท่านั้น!

เมื่ออัจฉริยะอันดับต้น ๆ ของโลก เกิดใหม่ในร่างของนายน้อยวัยห้าขวบของยุคดวงดาว ความสนุกครั้งใหม่จึงเกิดขึ้น ‘ฉะหวัดดียุคดวงดาว นายน้อยกวิ้นมาแย้ว’

หานลั่วผู้มาพร้อมกับความซวยอยู่ดีๆก็ทะลุมิติมาอยู่ในโลกนิยายเรื่องหนึ่ง เป็นตัวประกอบที่พบเจอแต่เรื่องซวยๆไหนจะต้องไปข้องเกี่ยวกับเหล่าตัวเอก สัตว์วิญญาณที่เอาแต่พุ่งเข้าใส่ ชีวิตของเขาช่างวุ่นวายนัก

เเม้ผมจะมีเมตตา เเต่ผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายพวกพ้องของผมเด็ดขาด เเม้ผมูเหมือนเทพในสายตาของพวกคุณก็ตาม...เเต่หากพวกคุณล้ำเส้น พวกคุณจะยิ่งกว่าตกนรก เพราะผมนี้เเหละที่โหดร้ายยิ่งกว่าพวกปีศาจ...

ผมถูกส่งไปเกิดใหม่ในโลกวันพีซ แต่บ้าเอ้ย! ฉันไม่เคยอ่านมันเลยแม้แต่ครั้งเดียว!

หลังจากพยายามมาหลายต่อหลายครั้ง ‘น้ำเหนือ’ก็เข้าสู่โลกเกมมรณะได้แบบมึนงงในที่สุด แต่ทำไมที่นี่ถึงไม่ค่อยเหมือนกับที่คนอื่นเล่าเท่าไหร่เลยล่ะ?

ยุทธภพปั่นป่วนเมื่อโรงเตี๊ยม"หยุนเฟิง"กลายเป็นจุดศูนย์กลางความวุ่นวาย จากเปิดโรงเตี๊ยมเพื่อบังหน้า สู่การเป็นตำนานที่ทั้งยุทธภพต่างกล่าวขวัญ ด้วยความสามารถของครอบครัวตัวป่วนที่เร้นกายหนีมาสืบความลับ..

ผมคิดว่าตัวเองโชคดีเกินไป โดยเฉพาะการได้คุณ

นกฮูกหิมะ สัตว์ปีกรูปร่างอ้วนกลมที่ปกคลุมไปด้วยขนนุ่มนิ่มสีขาว ปีกขนาดใหญ่ที่พาของมันบินสู่ฟากฟ้าอย่างเงียบเชียบผิดกับขนาดตัว ใช่แล้ว เขากำลังพูดถึงตัวเอง แต่ว่าบางครั้งสโนว์ก็อยากเป็นไก่ทั่วไปมากกว่า

ข้าวปั้นที่ตายเพราะซอมบี้ หลุดเข้ามาในนิยายโรแมนติก แต่ซอมบี้ก็ดันตามเข้ามาด้วย ทำไมไม่มีใครบอกเขาเล่า ว่าในนิยายก็มีวันสิ้นโลกด้วย?!

"เสี่ยวหู่! ผมเอาตะหลิวไล่ฟาดสัตว์อสูรได้ไหมครับ!"