- 143
- 54.37K
- 391
- 0 (0)
จื่อรั่วเคยเฝ้าตั้งคำถามกับตัวเองว่า หากได้ย้อนเวลากลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้ง นางจะยังต้องการแก้แค้นอยู่หรือไม่? หากพวกมันหยุดข้าก็จะหยุดแต่โชคดีเหลือเกินที่คนพวกนั้น... ไม่ยอมหยุด!
จื่อรั่วเคยเฝ้าตั้งคำถามกับตัวเองว่า หากได้ย้อนเวลากลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้ง นางจะยังต้องการแก้แค้นอยู่หรือไม่? หากพวกมันหยุดข้าก็จะหยุดแต่โชคดีเหลือเกินที่คนพวกนั้น... ไม่ยอมหยุด!
หยูเพ่ยอันบุตรอนุของจวนขุนนางขั้นสอง ได้รับราชโองการให้แต่งงานกับท่านอ๋องอี้เหวิน แต่เขานั้นคืออ๋องตกยากถูกริบทรัพย์และบรรดาศักดิ์ไปจนสิ้น เหลือเพียงแต่ตัวและถูกส่งมาให้อยู่ด้วยกันในจวนร้างเล็กๆ
‘ซูฉีอัน’ผู้ประสบอุบัติเหตุจนความจำเสื่อมตื่นมาพบว่าตัวเองมีลูกน้อย และยังพ่วงมาด้วยชื่อเสียงฉาวโฉ่ เธอจึงเริ่มต้นใหม่ กลับตัวกลับใจและมุ่งมั่นสร้างครอบครัวอบอุ่นกับพ่อของลูกอย่างดี จนผู้คนต่างอิจฉา!
ในวันปฐมนิเทศของโรงเรียนซันไรส์ องกรณ์ร้าย “ช็อกโดร่า” ได้บุกเข้ามาโจมตีโรงเรียนจนทำให้เหล่านักเรียนพากันหนีตาย ซากาตะ ทาเครุได้พลาดท่าถูกล้อมโดยเหล่าร้าย ในตอนนั้นเองมี่มีการ์ดสีทองปรากฎบนมือเขา
เมื่อ ไป๋ลู่ หญิงสาวผู้อาศัยอยู่ในลานบ้านใหญ่ได้รับข่าวร้ายว่าสามีเสียชีวิตจากการปฏิบัติหน้าที่ เมื่อนั้นมันก็ทำให้เธอถึงกับสิ้นสติล้มลงไปทันที
สายลับสาวแห่งองค์กรข้ามชาติเดินหลงเข้าไปในประตูมิติ เห็นคนใกล้ตายจึงเข้าไปช่วยเหลือ เธอคนนั้นว่าจ้างให้สะสางแค้นแทน แลกกับตั๋วเงินหนึ่งพันตำลึงทอง เพราะสงสารผู้หญิงหน้าคล้ายตน จึงตกลงรับงานจากศพ!
“องุ่น” หนุ่มอายุ 27 ปี ที่ชอบเล่นเกมแนวแฟนตาซีจนดึกทุกวัน อยู่ดีๆก็ถูกดูดเข้ามาในโลกที่มีชื่อว่า “อัลเทีย” แต่กำลังถึงจะถึงจุดสิ้นสุด เพราะเกิดเหตุการณ์ “วันสิ้นโลก” แถมยังมีระบบกวนประสาทอีก!!!
เรื่องราวของความเจ็บปวด การเติบโต และการค้นหาตัวตนอีกครั้ง ในโลกที่ความรักอาจเป็นทั้งยาพิษและยาถอน แต่สำหรับเธอ คำตอบสุดท้ายอาจไม่ใช่การให้อภัย...แต่เป็นการเลือกที่จะเป็นอิสระจากทุกสิ่ง
เธอเป็นแค่เจ้าหน้าที่ ให้ความรู้เกี่ยวกับการเกษตร แต่ทำไมเมื่อเป็นลมแดดตื่นขึ้นมาอีกครั้ง กลับกลายว่าเธอเป็นชาวนาไปจริงๆ ไปได้กันล่ะ ไม่นะ ไม่เอาแบบนี้
“นี่มันเกิดอะไรกันแน่ หรือฉันเผลอละเมอเดินมาที่กองถ่ายซีรีส์จีนโบราณ แต่จำได้ว่าตอนนั้นกำลังนั่งกินมาม่าอยู่แล้วหัวเราะสะใจที่ตอนจบของนิยายตัวประกอบชั่วร้ายได้ถูกขังลืมจนสติฟั่นเฟือน ฉันเลยเผลอสำลัก…”
ใครๆ ก็พูดว่าดอกทานตะวันนั้นมองแต่ดวงตะวันเพียงอย่างเดียว แต่ใครบ้างจะคิดว่า.....ดวงตะวันนั่นแหละที่คอยส่องแสงให้ดอกทานตะวันสนใจ
เนื่องจากโฮสต์ของระบบยังเป็นผู้เยาว์ที่ไม่บรรลุนิติภาวะ ทำให้การใช้งานระบบไม่ได้รับประสิทธิภาพเท่าที่ควร โฮสต์จำเป็นต้องมีผู้ปกครองคอยชี้แนะ! ผู้ปกครองจะยอมรับหรือไม่?
"พี่พร้อมจะหย่าให้เธอ ไม่ต้องรอให้ครบเจ็ดวัน ไม่ว่าเหตุผลข้อนั้นคืออะไร พี่ก็เต็มใจหย่า" หญิงสาวนิ่งเงียบ หลุบตามองถ้วยชา "วันหนึ่งเธออาจพบคนถูกใจใหม่ จะได้เริ่มต้นสานสัมพันธ์กับเขาโดยไม่ตะขิดตะขวงใจ"
เพราะไปวิจารณ์ถึงชะตากรรมตัวประกอบใช้แล้วทิ้งต่อหน้านักเขียน จึงชดใช้กรรมปุบปับด้วยการทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบใช้แล้วทิ้งที่ต้องตายยกตระกูล ไม่ได้ ข้าจะต้องพลิกชะตานี้ให้ตัวเองรอดและตระกูลรุ่งเรือง
นางแบบสาวที่ชีวิตกำลังเฟื่องฟู การงานโดนเด่น ต้องมาตกตายเพราะไฟบนเวทีร่วงใส่หัว ตื่นขึ้นมาอีกทีก็อยู่ในร่างของคนที่มีชื่อแซ่เดียวกัน แต่สภาพชีวิตกลับต่างกันอย่างสิ้นเชิง นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!
เมื่อโชคชะตาลิขิตให้เส้นวาสนามาบรรจบ แต่กลับต้องขาดสะบั้นลง เมื่อนางนั้นต้อยต่ำไร้ศักดิ์ แม้ยามมีอันตรายสามีกับเลือกช่วยชีวิตหญิงอื่น ต้องอุ้มท้องหนีเอาชีวิตรอดเพียงลำพัง
เย่หลิงเฟิงกับหลี่เจาหยางเคยเป็นนายบ่าวกันมาก่อน แต่เวลาเปลี่ยนสถานะก็เปลี่ยน คนที่เคยเป็นเพียงบ่าวตอนนี้ได้เป็นถึงขุนนางขั้นสี่ แต่เย่หลิงกลับเป็นแค่คุณชายเสเพลที่ขยันหาเรื่องใส่ตัวจนเขาต้องมาจัดการ
หลานจิ่ว ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของเหอจิ่วเหนียง สะใภ้ตระกูลลู่ผู้อาภัพ นางเลี้ยงดูบุตรชายขี้โรควัยสองปีกว่าเพียงลำพัง เนื่องจากหลังแต่งงานได้เพียงวันเดียวผู้เป็นสามีก็ต้องออกไปรับใช้ชาติกะทันหัน
เพราะชาติก่อนหลงเชื่อคนผิดและโง่งมในรักจึงทำให้สูญเสียสามีที่รักยิ่งไป ชาตินี้ลู่หลินจะไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นอีก นางจะเกาะสามีคนนี้ไว้แน่นๆและตื้อรักเขาจนกว่าเขาจะพอใจและมอบลูกชายตัวน้อยๆให้นางอีกครั้ง
หญิงงามล่มเมือง ที่นิสัยแสนร้ายกาจ ตามรักอ๋องหนุ่มผู้เย็นชามานานหลายปี ทั้งตามราวีสตรีที่ท่านอ๋องชายตามอง วันหนึ่งนางตกน้ำจนเจ็บป่วย ทำให้จดจำชีวิตก่อนที่จะมาเกิดในยุคนี้ได้ ว่าตนเองเคยเป็นสายลับมือ1