- 15
- 2.14K
- 36
- 0 (0)
ฉันน่ะแข็งแกร่งไร้เทียมทาน ได้ขึ้นไปอยู่บนจุดสูงสุดแล้ว แต่ข้างบนนั้นมันช่างเงียบเหงาและมีแต่พวกผู้ใหญ่น่ารังเกียจ ฉันจึงก้าวลงมาเอง แต่สุดท้ายเพราะเด็กพวกนี้เลยต้องกลับมาหาวงการเน่า ๆ นี่อีกครั้ง...
ฉันน่ะแข็งแกร่งไร้เทียมทาน ได้ขึ้นไปอยู่บนจุดสูงสุดแล้ว แต่ข้างบนนั้นมันช่างเงียบเหงาและมีแต่พวกผู้ใหญ่น่ารังเกียจ ฉันจึงก้าวลงมาเอง แต่สุดท้ายเพราะเด็กพวกนี้เลยต้องกลับมาหาวงการเน่า ๆ นี่อีกครั้ง...
ใครจะไปคิดว่าจะได้มาอยู่ในร่างของเยี่ยหลิงเอ๋อร์ นางร้ายที่เป็นพระชายาของพระเอกนิยายวาย18+ที่เธอแต่ง...แต่ทว่าดันเขียนให้มีตอนจบที่แสนเศร้านี่สิ คราวนี้แหละเธอจะช่วยให้ทั้งคู่ได้สมหวังกันเอง!
นครเวียงเมืองลับแลที่หลบซ่อนอยู่ในหมอกตลอดทั้งปี หากคนที่นั่นไม่ออกมาหรือรับเข้าไป ทุกคนก็คงนึกว่าเมืองนี้เป็นเมืองผีเสียแล้ว ยิ่งลึกลับมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งถูกจับจ้องมากเท่านั้น จนทำให้คนคิดอยากแย่งชิง!
แม้ไร้เงิน ไร้ที่พึ่ง.. แต่แพทย์หญิงอัจฉริยะข้ามมิติผู้นี้ จะเอาชนะความยากจนและสร้างโรงหมอของตนให้จงได้!
ในโลกที่ดาบคือทุกสิ่ง “อินทามระ เคนโกคุ” วิศวกรอัจฉริยะจากอนาคตกลับชาติมาเกิดเป็นทายาทโชกุนแห่งญี่ปุ่นยุคสงคราม เขานำความรู้จากโลกเก่ามาสร้าง “ปืน” อาวุธต้องห้ามที่เปลี่ยนชะตาสนามรบ แต่ก่อนที่ชัยชนะจะ
คนธรรมดาที่ไม่มีอัตลักษณ์ แต่กลับครอบครองดวงตาแห่งพระเจ้า
อาจารย์ปฐพี (พ่อม่ายลูกติด) ไม่คิดมีเมียใหม่
เธอสะดุ้งตื่นด้วยเสียงนาฬิกาปลุก ความเจ็บปวด ความทรงจำมากมายไหลผ่าน การทรยศหักหลัง ความเชื่อใจที่ถูกทำลาย วันสิ้นโลกหรอ ซอมบี้หรอ ขอให้มา!! ครั้งนี้เธอสัญญาจะพลิกชะตาเปลี่ยนทางเดินใหม่ให้ได้
เมื่อหนุ่มนักเดินป่าสายวิทย์ต้องย้อนเวลากลับไปสู่อดีตเมื่อ 300 กว่าปีก่อน... ในยุคที่ผู้คนกราบไหว้ภูตผีและร่ายคาถา เขาฉีกทุกตำราไสยศาสตร์ ไม่ต้องท่องบ่นมนตรา เขาก็สามารถเขียนกฎเกณฑ์ขึ้นมาใหม่บนฝ่ามือ!
วันๆของ เฮอต้าก้เป็นอย่างงี้แหละ "นี่เธอน่ะ ไม่ใช่ เฮอต้าของชั้นสินะ" สิ้นประโยค ก้มีกระจก ขนาดเกือบเท่าตัวคนโผล่ขึ้นมา 4 บาน ผมรู้สึกกลัว ไม่นะผมไม่อยากเป็น เหมือน เมมโม คีปเปอร์คนนั้น "อย่านะ..."
หลังจากกลับชาติมาเกิดใหม่ เขาก็ตั้งใจเอาไว้ว่าจะใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย และนำความรู้จากชาติก่อนมาใช้ในชีวิตประจำวัน แต่มีสิ่งหนึ่งที่เขาไม่ต้องการ ก็คือการที่ท่านแม่ทัพคนนั้นชอบมาป้วนเปี้ยนอยู่กับเขา..
สำหรับเธอ... เขาเป็นแฟนเก่า แต่สำหรับเขา... เธอเป็นแฟนเขา "ฉันจำได้ว่า...ฉันไม่เคยเลิกกับเธอนะ"
สามปีก่อน หมอกต่อยกับเพื่อนจนได้เลือด บังเอิญเจอเด็กผมเปียคนหนึ่งช่วยทำแผลให้ นับตั้งแต่วันนั้น หัวใจของเขาก็ไม่เป็นของเขาอีกต่อไป
ผู้เล่นที่มีร่างกายอ่อนแอบอบบางราวกับจะโดนลมพัดปลิวไปได้ทุกเมื่อ ผู้เล่นคนนั้นที่เป็นไพ่ตายของคาราสึโนะและเป็นดั่งแก้วตาดวงใจของใครบางคน ผู้เล่นที่ใส่เสื้อเบอร์ #13 ซุนซุย อิสึกิ
วันหนึ่งเขายังเล่นเกมมือถือ Haikyuu แต่พริบตาต่อมา ไทจิก็พบว่าตัวเองถูกพัดพาเข้าสู่โลกของ Haikyuu อย่างน่าเหลือเชื่อ ทะลุมิติมาเป็นสมาชิกทีม ไทจิได้รับโอกาสในการเผชิญหน้ากับเหล่าตัวเอกในตำนานของเรื่อง
หากวันหนึ่งมังกรและเงาต้องขึ้นมายืนบนจุดสูงสุดพร้อมกัน จะเป็นไปได้หรือไม่ที่โลกนี้จะมีราชาครองบัลลังก์ด้วยกันถึง 'สอง' โดยไม่หมางใจ
คุ้มกันเมียนายท่านจากอริตัวเป้งอยู่ดี ๆ รู้ตัวอีกทีก็กลายเป็นทารกบ้านนูระไปเสียแล้ว
โลกใบนี้น่ะ....มีความยุติธรรมอยู่จริงๆน่ะเหรอ? โลกเบื้องบนปิดตา โลกเบื้องล่างปิดใจและมีเพียงเธอ -- ที่ยังเฝ้ามองท้องฟ้าที่ไม่มีพระเจ้าอยู่บนนั้น
โอซามุ ยูสุเกะ ผู้ที่ได้ใช้โอกาศในครั้งที่สองแต่ว่า... "เลฟ ยาชิน, คาซิยาส,บุฟฟอน เองล้อเล่นปะเนี่ยผู้รักษาประตูหมดเลยนะเห้ย!!! ไหนกองหน้าฟร่ะ"
❝คนปากไม่ดีที่เอาแต่ผลักไสท่านเช่นข้า ขอท่านคืนกลับมาเคียงกายจะมากไปหรือไม่❞ มีเพียงเสียงร้องไห้คร่ำครวญของชายร่างเล็ก น้ำตาใสหยดลงบนแท่นจารึกที่เขามามอบดอกไม้ในทุกวัน