- 52
- 573
- 0
- 0 (0)
ผมเป็นผู้ชายนะ ผู้ชายที่แปลว่ามีไอ้นั่นน่ะ ไอ้ที่ห้อยต่องแต่งหว่างขา! แล้วชายแท้ 100% อย่างผมมีนมไหลออกมาได้ไง!!
ผมเป็นผู้ชายนะ ผู้ชายที่แปลว่ามีไอ้นั่นน่ะ ไอ้ที่ห้อยต่องแต่งหว่างขา! แล้วชายแท้ 100% อย่างผมมีนมไหลออกมาได้ไง!!
เสาหลักเหมันต์ผู้นั้นมีอาจารย์คนเดียวกับเราและกิยูซัง แล้วท่านก็ยังเป็นบุตรบุญธรรมของท่านเจ้าบ้านด้วย เป็นคนที่สูงส่งและเก่งกาจมาก...แต่ทำไม ‘กลิ่น’ ของท่านกลับไม่ใช่มนุษย์ล่ะ!? -คามาโดะ ทันจูโร่
ทำไมแค่ชั่วพริบตาเดียวจากตำรวจหน่วยปฏิบัติการพิเศษของประเทศไทย ถึงได้กลายเป็นเด็กอนุบาลตัวป้อมของญี่ปุ่นไปได้กันล่ะเนี่ย!? (ไม่แต่งต่อแล้วคับบบบ)
ย้อนอดีตมาเป็นคนที่แต่งงานแล้ว“ฮูหยินใหญ่” นี่คือชื่อเรียกขานใหม่ของนาง?! และที่น่าตกใจยิ่งกว่าเป็นม่ายตอนอายุเพียงแค่ 4 หนาว!! และตกใจซ้ำสองตรงที่ ตา หู จมูก ประสาทสัมผัสที่เหนือว่าใครๆในใต้หล้า!!
เมื่อไหร่รัฐบาลจะเพิ่มเงินเดือนให้หมอสักทีนะ ในเมื่อมีคนเจ็บเยอะขนาดนี้ แล้วก็โปรดเพิ่มประชากรหมอด้วยค่ะ อย่าเอาแต่อยากจะเป็นฮีโร่กันรักษาไม่ทันละ [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]
อย่าให้ความใสหลอกตา เพราะภัทร..เป็นจอมพลัง จริงๆ นะ/ แกล้งเป็นลมกลบเกลื่อน หลังจากเพิ่งฟาดคนที่ลวนลามจนสลบ
ฮิบาริไม่เคยคิดจะผูกมัดใครและไม่ต้องการให้ใครมาผูกมัด จนกระทั่งผู้หญิงคนนั้นปรากฎตัวและทิ้งกลิ่นหอมไว้บนเตียงเขาในคืนนั้น เธอคือคนเดียวในโลกที่เขายอมปล่อยให้ป่วนหัวใจและยอมยกทั้งชีวิตให้โดยไม่มีข้อแม้
ภายใต้ม่านหมอกแห่งคำสาป...เมื่อมาคิมะได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งในตัวตนใหม่ ความลับจากอดีตที่ซ่อนเร้นในเงามืดค่อยๆ ถูกเปิดเปิดเผยที่ละน้อย...แล้วใครเล่าจะกล้าเปิดประตูสู่ความลับที่ถูกปิดผนึก
หลานเอ๋อร์ก็แค่โชคร้าย แต่งงานไม่ทันข้ามวัน สามีก็ถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารที่ชายแดน ข่าวคราวเงียบหายไร้สัญญาณมีชีวิต ไม่คิดว่าเมื่อได้พบหน้าอีกครั้ง เขาถึงกับถือกระบี่เตรียมบั่นคอภรรยา!
เราไม่เคยใส่แหวน คนอื่นเลยไม่รู้ว่าเธอกับเขา เราสองคนแต่งงานกัน
ฮารุคาวะ เซเซริ คือผู้เล่นที่มีสิทธิ์แก้ไขโชคชะตาของผู้คนบนโลกนี้ ซึ่งเจ้าเจตจำนงของโลกก็ขัดขวางกันทุกทาง แต่ต่อให้ต้องลองสักกี่ร้อยครั้งเธอก็จะไม่ยอมให้พวกเขาต้องตาย!! ฮาเร็มห้าพยัคฆ์ (ยกเว้นดาเตะ)
"รู้ใช่ไหมว่าเธอคือคนของฉัน" "รู้สิ" "งั้นรู้ใช่ไหม ว่าฉันจะไม่มีวันปล่อยเธอไป ต่อให้เธอจะหนีไปสุดขอบโลกหรือจะตายหนีไป ฉันก็จะตามเธอกลับมาไม่ว่าจะนรก" "ทำไมไม่เป็นสวรรค์" "เพราะเราเป็นคนเลวไงที่รัก"
3,700ปีที่เเสนเงียบเหงาและหวาดหวั่นเธอได้แต่ภาวนาต่อพระผู้เป็นเจ้า แต่บางทีการเป็นหินไปอีกล้านปีก็ดีกว่าอยู่กับพวกจูนิเบียว!!!
ไหนว่าโคม่าความจำเสื่อม ไหนว่าเสียลูกในท้องไปแล้ว… ถ้างั้นทำไมเจ้าเด็กแก้มยุ้ยนี้ถึงเรียกเธอว่า 'แม่' แถมชื่อของเด็กยังแฝงความนัยที่เหมือนข่มเขาอยู่ในที... มันหมายความว่าอย่างไรกัน?
"ทำไมคนที่น่ารักขนาดนั้นถึงไปอยู่สลิธีรีนได้!!"รอน วิสลี่ ได้กล่าวไว้
ในเสียงไวโอลินที่แผ่วเบา มีความลับซุกซ่อน... และในความเงียบของราตรี มีหัวใจมากมายกำลังเต้นแรง
♪ ♬ I'm mad at Disney, Disney They tricked me, tricked me Had me wishing on a shooting star But now I'm twenty something I still know nothing About who I am or what I'm not ♪♬
เธอคิดว่า มันคือจุดจบ ยามประกายไฟแห่งชีวิตมอดดับลง แต่ยามที่ปลายเท้าก้าวผ่านแดนปรภพ เธอกลับฟื้นขึ้นกลางป่า ณ แดนเวทมนต์เสียได้... หากเป็นเช่นนี้แล้ว เซริน คงต้องเดินหน้าต่อไปงั้นสิเนี่ย...
ตอนคิดว่าชีวิตคงจะจบสิ้นลงเพียงเท่านี้ เรเชลได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งในโลกที่ตัวเองก็ไม่รู้จัก...และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอต้องมาติดพัวพันอยู่กับซองจินอู แต่คุณราชาเงาน่ะ ช่วยหยุดคลั่งรักได้มั้ย!?
ลู่จื้อ อาศัยอยู่ในไต้หวัน เธอเป็นเจ้าของคาสิโนขนาดใหญ่ ที่ส่งต่อมาจากพ่อบุญธรรมที่รับเธอมาเลี้ยงจากบ้านเด็กกำพร้า เธอวางมือคืนอำนาจให้ญาติพี่น้องของพ่อบุญธรรม แต่พวกเขากลับตามฆ่าเธอ