ข้าเพียงแอบรักท่าน กลับส่งข้าไปไกลเสียเกือบสองพันลี้ หากวันนี้ต้องการจะจับข้ากลับมา หาได้ง่ายถึงเพียงนั้น "ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะแสบสันต์ถึงเพียงนี้" "ก็ข้าบอกแล้วจะจับข้าคงไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดหรอกนะ"

เมื่อศาสตราจารย์นักโบราณคดีทะลุมิติสู่ร่าง "บิดาตัวร้าย" ผู้ถูกลิขิตให้ตายอย่างอนาถ เขาจะใช้ความรู้แห่งอนาคต พลิกชะตาตนเอง เปลี่ยนแปลงบุตรชาย และพิชิตราชสำนักอันวุ่นวายได้อย่างไร?

"กฎของยมทูต...คือห้ามรู้สึกอะไรกับดวงวิญญาณและชีวิตของใคร" / "พี่ใหญ่ชอบผม…ได้รึเปล่า” “ถ้าเธอยังเล่นแบบนี้อีก ฉันจะไม่พาไปกินไอศกรีมแล้ว” “ไอศกรีม…ของพี่ใหญ่ต่างหาก”

หลังจากที่ตื่นมาจากการหลับไหลก็พบว่าตัวเองนั้นได้อยู่ในสถานที่อันคุ้นเคยที่อยู่ในเกมและได้พลังที่สามารถมอบเสียงเพลงให้ผู้คนได้ เขาจะสามารถเปลี่ยนแปลงโชคชะตาอันโหดร้ายได้หรือไม่?

ใต้หล้านี้คงไม่มีสะใภ้คนไหนถูกแม่สามีเกลียดมากเท่าข้าอีกแล้ว เพราะลูกชายอุตส่าห์ถีบตัวเองจากลูกขุนนางปลายแถวขึ้นมาเป็นเจ้าแคว้นที่ใหญ่ที่สุดได้ แต่กลับคว้าเอาลูกกบฏมาเป็นเมียแถมไม่คิดจะรับสนมไว้สักคน

เธอย้อนเวลากลับมาเพื่อเอาชีวิตรอดในโลกที่ล่มสลาย

เมื่อนักเขียนฝึกหัดหลุดเข้าไปในนิยายเรื่องโปรด​ มิหนำซ้ำ​ยังไปอยู่ในร่างของตัวประกอบ​ที่เป็นพี่สาวของนางร้าย ชะตา​ชีวิต​ถูกกำหนด​ไว้แล้วว่าจะต้องตายตกไปตามกัน หนทางเดียวที่จะแก้ไข​สถานการณ์​ได้...

เธอแต่งกับเขาเพราะอยากได้ทั้งตัวและหัวใจ แต่เขากลับมอบเพียงความเย็นชา และหันไปให้ค่ากับแฟนเก่ามากกว่าเธอ ก็อย่าโทษ...ถ้าภรรยาคนนี้จะร้ายเสียยิ่งกว่านางร้ายในละคร

ชาติก่อนหวังอี้ซิ่ว มีชีวิตรันทดยิ่งกว่านางเอกนิยายราคาหนึ่งเหมา ถูกข่มเหง ถูกกระทำ สุดท้ายถูกแม่เลี้ยงฆ่าตาย แต่เฮ้ยเกิดใหม่ในยุค 70 ชีวิตก็วนลูปรันทดเหมือนเดิม แต่วิญญาณดวงใหม่ได้ไอเทมสุดยอดช่วย

เผลอขึ้นเสียงใส่ก็ทำหน้าขึงขัง แซวว่าลงพุงก็พลิกตัวนอนหันหลัง ไม่พอใจก็จะชอบลงโทษภรรยาบนเตียง… จื่อลู่ รู้สึกเครียด ตาแก่ที่บ้านเป็นอะไรกันแน่ ? ให้โอเมก้าโลว์คลาสแบบเขาอยู่อย่างสงบๆสักทีจะได้ไหม!!

ใครจะคิดว่าหลังทะลุมิติอัณณ์จะกลายเป็นดาราตกอับถูกตราหน้าว่าเมียน้อยเจ้าของค่าย?ก็เพราะไอ้แฟนเฮงซวยของร่างนี้ คิดว่าฉันคนนี้จะยอมให้พวกแกกดหัวต่อหรือต่อให้ต้องขายตัวก็ต้องราคาพรีเมียมเท่านั้น จำเอาไว้

อย่าบอกนะว่า...สามีที่นอนเป็นผักอยู่มุมห้องคือกระต่ายตัวนี้!?

ใต้หล้าแสวงหาอำนาจ แต่เขากลับโยนมันทิ้งอย่างไม่ใยดี เมื่อองค์ชายเสเพลผู้ซ่อนเขี้ยวเล็บ ตัดใจสละบัลลังก์มังกรเพื่อแลกกับอิสระที่ไม่มีใครประทานให้ได้

เมื่อมหามรรคหวนคืนสู่ระเบียบ หมื่นโลกธาตุหลอมรวมเป็นหนึ่ง... คือการจุติอีกครั้งของ ‘หลินเซวียน’ ผู้กลับมาพร้อมความทรงจำแห่งอดีตชาติ เขาจะรวบรวมเผ่าคนเถื่อนให้เป็นปึกแผ่น กรุยทางสู่บัลลังก์ราชา

จูเลียเกิดใหม่เป็นลูกครึ่งไทยจีนในยุค2490หรือ1947ของต่างโลกโดยพ่อของเธออาชีพทำนาเธอจึงเป็นลูกสาวชาวนา

คนขี้งกอย่างชิงเยียนตื่นขึ้นมาในฐานะตัวร้ายในนิยายBLที่เขาแต่งตั้งตัวเองขึ้นมาเป็นแม่ยกของพระรอง เมื่อตั้งสติได้เขาใช้ชีวิตต่อโดยสนใจแค่เงินและลูกโง่..ส่วนพระเอกที่นมเล็กกว่าพระรองนั้นไม่มีอะไรน่าสนใจ

“เจ้าเล่ห์” “ขี้โกง” “ไม่เคยบอกว่าเป็นคนดี” “แค่เป็นของแอล”

เตียงมีเป็นหมื่นเตียง ผู้ชายมีเป็นแสนคนแล้วทำไม..ผู้ชายของใหญ่เอวดีคนนั้นถึงเป็นตัวร้ายของเรื่องนี้ได้ล่ะเนี่ย!!

"เฮ้ย! นั้นมันนัดส่งยากันหรือเปล่าวะ วันนี้มันวันซวยอะไรอีกเนี่ย ออกตรวจคนเดียวเจอแจ็คพอตจนได้ แล้วจะจับยังไงละเนี่ย มาคนเดียวด้วย"

พระเอกเหรอ? หึ! ให้เขาคู่กับนางเอกไป ส่วนฉัน 'ลี่ถัง' จะขอเลือกพระรองเอง