- 17
- 169
- 0
- 0 (0)
"ใครจะไปคิดว่า 'รุ่นพี่ดาวมหาลัย' ผู้เย็นชาที่อุ้มลูกมาเรียนคนนั้น... จะมีพยานรักกับนักศึกษาปี 2 อย่างผม!"
"ใครจะไปคิดว่า 'รุ่นพี่ดาวมหาลัย' ผู้เย็นชาที่อุ้มลูกมาเรียนคนนั้น... จะมีพยานรักกับนักศึกษาปี 2 อย่างผม!"
เนื้อเรื่องย่อ: ในโลกที่ผู้ฝึกฝนเซียนแบ่งออกเป็นหลายระดับขั้น ตั้งแต่ นักฝึกหัด, เซียนพื้นฐาน, เซียนวิญญาณ, เซียนราชันย์, เซียนจักรพรรดิ และ เซียนเทวะ อำนาจและความแข็งแกร่งเป็นสิ่งที่กำหนดทุกอย่าง
ในโลกที่ทุกคนสามารถกลายเป็นพระเจ้าได้เมื่ออายุ 18 เจค ได้โลกแห่งความตายและความโกลาหล เขาจึงสร้างโลกที่เป็นไปด้วยความสยองขวัญและความแปลกประหลาด
"บัดซบ!แม่มึงสิตัวร้าย"ปาหนังสือลงกับพื้นอย่างโมโห เห็นได้ชัดว่านิยายเรื่องนี้มันบัดซบ โอเชี่ยนไม่ยอมเป็นตัวร้ายแน่ส่วนไอ้พระเอกคนนั้นนะมันเป็นพ่อของลูกเขา สีเทียน!ออดอ้อนแล้วปอกลอกสมบัติป่ะป๊ามันเลย
จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อคาเกโนะ มิโดรุ ไม่มาเกิดใหม่แล้วลัทธิสามารถฟื้นคืนชีพเทพมารเดียโบรอสได้สำเร็จแต่ซิดที่ไม่มีวิญญาณของมิโดรุกลับชาติมาเกิดเขาได้เข้าไปสู่กับเทพมารเดียโบรอสแล้วก็ได้ตายลง
ใครจะไปคิดกันล่ะว่าดอกไม้พวกนี้จะนำพาเธอทะลุมิติมาอยู่ในโลกจีนโบราณ นางไม่รู้จักผู้ใด นางต้องใช้ชีวิตอยู่ตามลำพัง นางต้องดิ้นรนเพื่อให้อยู่รอด นางจะไม่ยอมตายเป็นอันขาด สตรีอย่างนางขอสู้ตาย
"ทำไมคนที่น่ารักขนาดนั้นถึงไปอยู่สลิธีรีนได้!!"รอน วิสลี่ ได้กล่าวไว้
เมื่อสาวยุคปัจจุบันต้องข้ามภพไปเป็นเป็นเด็กสาวกำพร้ายุคโบราณ ยังไม่พอต้องเลี้ยงเด็กอีกสอง ทั้งสามจะพากัน' รุ่ง' หรือ จะพากันแค่ 'รอด' มาช่วยลุ้นกันกับเด็กทั้งสาม
ถ้าเธออยากให้ฉันเป็นผัว ก็ให้ฉันทดลองใช้ก่อนสิ ว่าเด็ด ว่าดี กว่าพวกเด็กเอ็นพวกนี้ แล้วฉันจะยอมเป็นผัวเธอ ยัยเป็ด ! พระเอกเรื่องนี้ ลิฟต์เท่านั้นถึงจะเอาพี่แป๋งลง!
สิ่งมีชีวิตวิเศษมีมากมาย แล้วทำไมฉันต้องเกิดเป็นผู้คุมวิญญาณ? "แต่เรื่องนั้นก็ไม่ได้ทำให้ฉันเลิกอยากเป็นคนดีนะ… แปลกดีแฮะ" พูดจบ โคเฮนก็เลียอมยิ้มในมืออย่างสบายๆ พร้อมกับเมินเด็กข้างๆ ที่กำลังร้องไห้
ภารกิจของหมอกำมะลออย่าง ‘โม่หลิน’ คือการต้มตุ๋นองค์ชายป่วยใกล้ตายให้สิ้นเนื้อประดาตัว แต่ใครจะรู้...ว่า ‘คนไข้’ บนเตียงกลับเป็นอ๋องปีศาจจอมเสแสร้งที่ร้ายกาจยิ่งกว่า!
“ ก็แค่คนธรรมดาที่รู้อนาคตและมีพันธะกับปอบในอดีต ”
ทำไมต้องย้อนเวลาทุกครั้งที่เพื่อนร่วมรุ่นตายด้วยฟระ?! และทำไมคนที่จะตายถึงเป็นพวกเอ็ง 5 คนตลอดวะเนี่ย!? แต่ในที่สุดก็ช่วยให้คน 4 คนรอดตาย มันควรจะจบ ถ้าไอ้ฟุรุยะไม่โดนยิงตาย! " ไอ้งั่งหัวทองเอ๊ย! "
เจียวหัว คุณชายพอร์ซเลนรสนม ผมยาว ดวงตาสีเกาลัดผู้เกลียดชีวิต เกลียดตัวเอง เขาเสียใจในวันใกล้ตาย เขาจำได้ว่าตัวเองหลับเฮือกสุดท้าย พอลืมตาก็อยู่ที่นี่ เกิดใหม่ในตอนที่เรากำลังร้าวฉานได้ที่ ปี 2041
นี่ไอพระเจ้านั้นมันส่งเราสองคนแยกจากคนอื่นเพื่อมาทำภารกิจที่เอาแต่ใจของมันนี้นะ พวกเขาทั้งสองคนจะทำงานที่พระเจ้ามอบหมายให้สำเร็จหรือไม่ ติดตามอ่านกันได้เลย ปล.ผมเป็นนักแต่งหน้าใหม่แต่งไม่ดีก็ขออภัย
สายลมโชยพลิ้วกลางเงารัตติกาล จันทราผสานแสงคืนวสันต์ เพียงรอยยิ้มพลิกพลันโชคชะตา ใต้หล้าไพศาลล้วนไร้เขตแดน... คลื่นระลอกซัดผ่านเงาม่านหมอก ขุนเขาตระหง่านมิอาจสั่นคลอน หนึ่งรอยยิ้มสะท้อนทั่วหล้านิรันดร์
หลังเหตุการณ์ USJ วิลเลินที่ถูกจับมาถูกสอบสวน มีหนึ่งในนั้นที่มีบางอย่างผิดปกติ--อุจิฮะ ซาสึเกะ เด็กอายุ 16 อยู่ในที่เกิดเหตุ ถูกลงความเห็นว่าสูญเสียความทรงจำ เจ้าตัวบอกว่าตัวเองไม่ได้อยู่ 'ที่นี่'
ลูกที่เขาไม่เคยรู้ว่ามีอยู่ ถึงเวลาที่สงคราม ภัทรสิน จะต้องรับผิดชอบ!!
เพราะต้องใช้หนี้ที่ตัวเองไม่ได้เป็นคนก่อ เขาเลยต้องมาเป็น "คนรักปลอมๆ" ของชายบ้าอำนาจ ผู้แสนเย่อหยิ่งที่สุดในโลก!!
ยามแรกรักเขาดูแลเธอดุจเจ้าหญิง พอเริ่มเบื่อเขาก็เห็นเธอเป็นเพียง แม่บ้านผู้ไร้ค่า ไม่ควรคู่กับการเชิดหน้าชูตา เริ่มเย็นชาใส่ ละเลย เห็นเธอเป็นเพียงของตาย... เป็นภรรยาผู้น่ารำคาญ