- 51
- 3.16K
- 6
- 0 (0)
ในยุคแห่งนักล่า ผู้แข็งแกร่งมีสิทธิ์รอด ผู้คนวัดกันด้วยระดับของพลัง แต่ผมเก่งขึ้นได้เพราะปลูกผัก
ในยุคแห่งนักล่า ผู้แข็งแกร่งมีสิทธิ์รอด ผู้คนวัดกันด้วยระดับของพลัง แต่ผมเก่งขึ้นได้เพราะปลูกผัก
มีลูกด้วยกันถึงสองคน เขากลับกล่าวหาว่าเธอมีชู้ เอาเถอะ...ถ้าเขาต้องการจะหย่าเพื่อไปอยู่กับอีตัวนั่น เธอก็ยินดี...หย่าแล้วก็อย่ามารักกันก็พอ
“คุณรัณขอมากเกินไปค่ะ เราสองคนเพิ่งกลับมาเจอกัน ความสัมพันธ์ในอดีตมันจบไปนานแล้ว ดังนั้น...สถานะเดียวที่ฉันให้ได้ในตอนนี้ก็คือ พ่อของมีมี่เท่านั้น”
ใครจะไปคิดว่าตัวเองต้องมาเป็นรูมเมทกับคนที่เราไม่ชอบหน้าด้วย แม้อีกฝ่ายจะดูดีตั้งแต่หัวจรดเท้า แต่สำหรับผมแล้วอีกฝ่ายก็แค่คนหลงตัวเอง มาบอกว่าผมทำตัวหยิ่งใส่ ก็คนมันไม่อยากอยู่ใกล้ไง ไม่เข้าใจเหรอวะ!
> จากหญิงสาวปริญญาเอก แฮกเกอร์อัจฉริยะผู้มีอนาคตสดใส สู่ร่างเด็กสาวมัธยมปลายในโรงเรียนอันธพาล ระหว่างกำปั้น มิตรภาพ และบาดแผลใจ เธอเลือกจะอยู่เพื่อปกป้องคนรอบตัว…
งานหลักของเขาคือ เจ้าของอ่าง แต่งานประจำของเขาคือมีหล่อนอยู่ในอ่าง!
อยากยกระดับ? เจ้าก็จงสังหารให้มาก เพราะผู้ฝึก "เคล็ดสังหารเทพ" เดินได้เพียงเส้นทางโลหิตเท่านั้น!
“ถ้าคุณก้าวพ้นประตูห้องออกไป ผมช่วยอะไรคุณไม่ได้แล้วนะ”
ชาติก่อนนางยอมเป็นสะใภ้ทาสในบ้านเขา แต่กลับถูกหักหลังแม้แต่ข้าวให้ประทังชีวิตเขายังไม่คิดหยิบยื่นให้นางกับลูก ชาตินี้นางได้เกิดใหม่ขอเลือกเป็นสตรีที่เขาไม่อาจเอื้อมถึงได้อีกต่อไป
ในวันที่โลกกำลังจะสูญสิ้นไปทุกสิ่ง มนุษยชาติไม่อาจใช้ชีวิตได้ดังเดิม อาหารและที่อยู่ก็ไม่ได้หาได้อย่างง่ายดายอีกต่อไป ทว่าหยางชิวหลันกลับกำลังทำสวนอย่างสนุกสนานและเพลิดเพลินกับอาหารโดยไร้กังวล
เธอเข้าไปช่วยบริหารกิลด์เพราะเห็นแก่มิตรภาพของเพื่อนในเกม แต่สุดท้ายกิลด์ก็ต้องแตกยับเยินเพราะรอยร้าวที่คอยสะสมมาเรื่อยๆ ในเมื่อได้ย้อนเวลาทั้งที เธอขอเล่นเกมชิลๆ ไปอยู่กิลด์ชิลๆ แทนก็แล้วกัน!
“ถ้าไม่ติดว่าถูกใจนะ พ่อจะปล่อยให้พวกแม่งรุมโnsมเลย” “เลว!!!” “ฉันก็ไม่เคยบอกว่าฉันเป็นคนดี!”
ชีวิตก่อนหานอวี้ถูกทอดทิ้งจากครอบครัวและคนรัก คนที่อยู่ดูใจเขากลับเป็นขุนนางโฉดที่เขารังเกียจมาทั้งชีวิต หากมีโอกาสอีกครั้ง ถ้าท่านแม่ทัพเว่ยอยากได้ร่างกายนี้ ถ้างั้นก็เอาไปเถอะ เขาจะยกให้...
นางเอกเป็นใบ้ แต่งงานมา4ปีสามีไม่เคยแตะต้อง วันนึงเขาพาคนรักที่ตั้งท้องกลับมา แล้วไล่นางเอกออกจากบ้านท่ามกลางความมืดมิด ลมพัดแรงฝนตกอย่างหนัก นางเอกเดินตากฝนหนาวสั่น พาตัวเองไปนอนขดอยู่ป้ายรอรถเมล์
เมื่ออดีตสายลับในหน่วยข่าวกรองอย่างเธอต้องมาอยู่ในร่างผู้หญิงที่มีร่างกายเป็นตัวล่อให้ผึ้งตัวผู้มาตอมจนต้องวิ่งปวดหัวไม่เว้นวัน... ไม่เว้นแม้แต่เด็กหญิงตัวน้อยที่มองเธอเป็นฮีโร่ไปเสียแล้ว
‘ไอย์ลา’ เฝ้ารอให้เขาเปิดเผยว่าเป็นเมีย แต่สุดท้ายเป็นได้แค่เมียลับ และถูกไล่ออกจากบ้าน พอเธอตั้งท้องจึงกลับมาบอกเขาในฐานะพ่อของลูก ทว่า ‘ณภัทร’ กลับทอดทิ้ง ไม่ไยดีจนเกือบเอาชีวิตไม่รอดทั้งแม่และลูก!
เธอที่เป็นเด็กเรียนดีสอบได้ที่หนึ่งเสมอมา เขาที่เป็นเด็กเกเรคู่อริพี่ชายที่สอบได้ที่โหล่ มีดีแค่หน้าตา แต่ใครจะคิดว่าวันหนึ่งเธอต้องมาเป็นติวเตอร์ให้เขา มันจะไม่หนักใจเลยหากเขาไม่บอกว่าจะ “ขอจูบเธอ”
“ฉันจะได้อะไรจากการสนับสนุนเธอ” “ถ้าให้พูดตามตรงก็...ได้กัน”
ด้วยเสี้ยวดวงจิตส่วนหนึ่งที่หายไป ทำให้นางผู้มาจากยุคทวารวดีต้องละทิ้งอดีตที่ไม่อาจหวนคืนไว้ข้างหลัง นางจะใช้ความรู้ความสามารถที่มีผลักดันให้ครอบครัวหลุดพ้นจากเคราะห์กรรมที่ต้องเผชิญได้หรือไม่
สำหรับเธอคือโอกาสในการล้างแค้น สำหรับเขามันควรจะเป็นแค่การช่วยคนแปลกหน้า... แต่ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร ผู้หญิงตัวเล็กๆที่เอาแต่หลบตาและไม่ยอมแพ้ใคร กลับกลายเป็นคนเดียวที่เขาแพ้ตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่มต้น