- 92
- 52.92K
- 75
- 0 (0)
เขาคือหัวหน้าที่นางเคารพมากที่สุดในชาติที่แล้ว แต่ชาตินี้เขาคือผู้ที่ทำหน้าที่สามีได้แย่ที่สุด! ฮูหยินจำเป็นเช่นนางจึงต้องหาหนทางหย่าเพื่อไปใช้ชีวิตอย่างที่ชาติอื่นไม่มีโอกาสใช้ให้ได้!
เขาคือหัวหน้าที่นางเคารพมากที่สุดในชาติที่แล้ว แต่ชาตินี้เขาคือผู้ที่ทำหน้าที่สามีได้แย่ที่สุด! ฮูหยินจำเป็นเช่นนางจึงต้องหาหนทางหย่าเพื่อไปใช้ชีวิตอย่างที่ชาติอื่นไม่มีโอกาสใช้ให้ได้!
จู่ๆ ก็ฟื้นขึ้นมาในร่างของเพื่อนนางร้ายที่คู่หมั้นเฮงซวยกับแม่นางดอกบัวขาวตัวเอกในนิยายดันเกิดมีใจให้กัน ฮึ แล้วไงใครสน ก็แค่ผู้ชายห่วยๆ พลาดแล้วสาวน้อย รักแท้สะกดแบบนี้ งอ เออ นอ เงิน!
ชีวิตที่ทำงานมาอย่างยากลำบากยากเย็นแสนเข็ญกว่าจะหาเงินมาแต่ล่ะบาทได้อย่างท้อเลยครับ แต่ผมก็ได้มาเกิดใหม่ในโลกที่ผมคาดไม่ถึง มันจะดีขึ้นกว่าเดิมหรือเปล่านะ เฮ้อ อยากเกิดมาเป็นยุงโว้ย
“หญิงสาวผู้ถูกคนรักส่งขึ้นแท่นประหาร… กลับมามีชีวิตอีกครั้ง พร้อมความแค้นที่เงียบงันที่สุด”
เมื่อนักเขียน..ต้องเข้ามาใช้ชีวิตในนิยายแนวทะลุมิติที่เกิดดังเปรี้ยงปร้างขึ้นมาในชั่วข้ามคืนของตัวเอง ทางรอดนั้นง่ายมาก แต่ดันพลาดตั้งแต่ต้นเรื่อง !
"ฉันจะรับผิดชอบเด็กในท้อง แต่จะไม่มีงานแต่งเด็ดขาด"
หมอหนุ่มกลืนน้ำลายเมื่อภาพในกล้องจุลทรรศน์แสดงเซลล์ดอกไม้กำลังกัดกินเซลล์มนุษย์ ลุกลามจนแน่นเต็มเลนส์ภาพ “ดะ...ดอกไม้นี้ชื่ออะไรนะครับ” “ฉันตั้งชื่อมันว่า ‘ดารากรีดกราย’ เพราะวิทยาศาสตร์ก็ตอบไม่ได้!”
เมื่อความใกล้ชิดกลายเป็นแรงสั่นสะเทือนในหัวใจ นางเปิดเผยความรู้สึกอย่างตรงไปตรงมาแต่ถูกเขามองว่าเป็นเพียงความร่านอยากจนประกาศว่าจะสัมผัสนางเป็นครั้งสุดท้าย แต่ครั้งสุดท้ายคือครั้งใดกันแน่
เมื่อมหาเทพสงครามผู้เย็นชาตั้งใจจะถอนวัชพืชในแปลงสมุนไพรทิ้งแต่สิ่งที่ติดมือขึ้นมากลับไม่ใช่ต้นหญ้า...แต่เป็น ภูตมันหวานแก้มยุ้ยตัวจิ๋ว!!!
ไป่หยวนจื่อผู้เป็นเจ้านายในโลกที่ล่มสลายได้เดินทางย้อนเวลาไปยังยุคโบราณเป็นสาวชาวนาที่หลบหนีความอดยากพร้อมกับครอบครัวของเธอ สงคราม ภัยแล้ง โรคระบาดเกิดขึ้นทุกที่ :ไม่ต้องตื่นตระหนกเธอมีเสบียงนับล้านใน
❝ถ้าขืนนายหนีอีก...ฉันจะจับนายแต่งเป็นภรรยาฉันซะ...❞ ❝แม้แต่สัตว์มีพิษก็ยังแพ้ให้ฉัน...แล้วนายเป็นใครถึงกล้าคิดจะหนี❞
คืนหนึ่งถึงคราวของโม่หลงเฉินที่จะส่งมอบโอสถที่เขากลั่นตามภารกิจของนิกาย เหล่าศิษย์ที่มาเอาโอสถต่างก็ครุ่นคิดอย่างหนักขณะมองดูหม้อซุปไก่แสนอร่อยตรงหน้า เหล่าศิษย์ : ตรงไหนกันที่มันถูกเรียกว่าโอสถ?
ตื่นขึ้นมาอีกทีกลับกลายเป็นคุณหนูสามแห่งจวนแม่ทัพ ไม่มีใครเหลียวแล สาวใช้ในเรือน ยังกล้าทำเมิน แต่ความโชคร้ายยังไม่จบแค่นั้น แม่ทัพใหญ่ที่เพิ่งกลับจากสนามรบ มีมือเปื้อนเลือดแต่งเข้ามาเป็น สามีของข้า
‘ถิงถิง’ทายาทแห่งเดอะวันกรุ๊ป บริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ระดับประเทศ แต่ชีวิตกลับพลิกผันเมื่อเธอฟื้นมาในร่างเด็กหญิงวัยห้าขวบ หนึ่งเดียวในสำนักเทียนซาน โชคชะตากำลังจะพาเธอไปพบเจออะไรกันแน่ๆ
วันแต่งงานของเซียวอี้เซียนขบวนเกี้ยวรับเจ้าสาวของเจ้าบ่าวนางมุ่งไปยังจวนหลิวแทน เซียวอี้เซียนจึงตัดสินใจลาขาดจากครอบครัว นางใช้แพรขาวปลิดชีพตนเองทั้งที่สวมชุดแต่งงาน
ตายในวันที่โลกพังทลาย ปาลินคิดว่าทุกอย่างได้สิ้นสุดลงแล้ว จนระบบฟื้นภพมอบเวลาครั้งใหม่ ย้อนกลับมาหนึ่งปีครึ่งก่อนวันหายนะ โอกาสเดียวที่ต้องใช้เพื่อช่วยชีวิตและปกป้องทุกคนที่รัก ก่อนโลกจะล่มสลายซ้ำอีก
เกิดใหม่อีกครั้งมันต้องสบายกว่านี้สิ ไหงถึงได้ลำบากเช่นนี้ นี่มันอะไรกัน! ฉันมีสามีเหรอ ทำไมสามีของฉันถึงได้เหี้ยแบบนี้ ฉันไม่ขอทนหรอกนะ
เกิดเป็นเกอว่าแย่แล้ว แต่ซูหลางเทียนกลับเป็นเกอที่บิดามิใยดี มารดามิเหลียวแล ชีวิตนี้ช่างอาภัพ โดนย่ำยีจนถูกไล่ออกจากตระกูลโดยมิมีโอกาสได้อธิบายสิ่งใด
รักมอดไหม้ดับสูญพร้อมกับใจที่แหลกสลายชายที่รักทรยศเลือดเย็นถูกบังคับให้กลืนเลือดรับน้องสาวขึ้นเป็นภรรยารองความตายคือทางหลุดพ้นทว่าสวรรค์เมตตาหวนคืนสู่วันวานเส้นวาสนาเดิมขอตัดขาดไม่ขอเป็นสตรีตาบอดต่อไป
ตั้งแต่จำความได้ บ้านเราก็ไม่ลงรอยกัน ทำให้ 'ใจเอย' และ 'น้ำหนึ่ง' ไม่เคยมีช่วงเวลาดีๆ ด้วยกันเลย แต่ใครจะรู้ว่าเมื่อโตขึ้น เราจะมีความลับร่วมกัน งานนี้ไม่รุ่งก็ร่วง