บางครั้ง... จุดเริ่มต้นของเรื่องราวก็เกิดขึ้นจากแรงปรารถนาที่ไม่อาจคาดเดา มันดลใจให้เธอก้าวออกไปเพื่อผจญภัย ออกเดินทางตามหา... คำตอบ ความหมาย และรสชาติใหม่ ๆ ของชีวิต

ลืมตาอีกทีก็กลายเป็นเกอเอ๋อร์อ้วนฉุไร้สมอง ที่ต้องวางยาตัวร้ายเพื่อให้ได้ลูกแฝดมา

เพราะอาจารย์บอกให้ไปหาประสบการณ์ เจ้าปลาเค็มน้อยที่ชอบนอนอุ่นและกินของอร่อยจึงจำต้องออกทำภารกิจ ผ่านไปสองปีเงินที่มีก็เริ่มหดหาย แย่แล้วคารัมต้องหางานทำ งานสบายที่ได้เงินดี!

ในเมื่อได้รับโอกาสใหม่ในการใช้ชีวิต เช่นนั้นนางจะใช้มันให้คุ้มค่าเอง แต่ว่านะ... จากอายุ 43 เหลือ 9 ขวบ อเมซิ่งมากกก ถูกใจเจ๊...

ถูกหักหลังจากคนที่ไว้ใจแม้จะเจ็บแค่ไหนก็ยังนิ่งได้ “ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่กูรู้จักพวกมึง เป็นไปได้ถ้ามีโอกาสเจอกันข้างนอกไม่ต้องทัก ยิ่งทำเป็นไม่รู้จักกันได้ยิ่งดีกูไม่อยากปืนลั่น เข้าใจนะครับ”

ซุนตังตังได้แต่มองใบหน้างดงามเกินคนของทรูอัลฟ่าที่รีบชิงออเซาะบีบน้ำตาก่อนที่เขาจะสบถด่าเจ้าตัว…ทั้งๆที่เขามักจะถูกอีกฝ่ายรังแกอย่างหนัก และคนที่ต้องอุ้มท้องก็คือโอเมก้าอย่างเขา บัดซบ!

ไม่ว่าจะเป็นยมทูต ฮอลโลว์ หรือแม้แต่ควีนซี่เองก็ล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งมีชีวิตกันทั้งสิ้น แล้วเหตุใดเราจึงเข่นฆ่ากันไม่รู้จบ?

ชื่อเรื่อง จอมมารแค่อยากทำตามบทเท่านั้น ผู้แต่ง จีโม่เหยา ผู้แปล อาเหีย วาดปก Danke

จากองค์ชายที่ถูกเย้ยหยัน สู่ผู้วางรากฐานแผ่นดินใหม่ด้วยมือเปื้อนดิน จากผู้รอดในวังวนแย่งชิง สู่ “ราชาแห่งจักรพรรดิ” ผู้กำหนดทิศทางของโลกทั้งใบ!

ชาติก่อนนางโง่เขลาส่งเสริมสามีจนเขาได้เป็นขุนนางใหญ่ แต่ต้องตายเพียงเพราะห้ามไม่ให้บุตรชายเนรคุณผู้นั้นแต่งงานกับสตรีจากหอนางโลม ชาตินี้นางได้กลับมาอีกครั้ง แม้แต่หินกรวดทางเดินนางก็จะเก็บออกให้หมด!!!

ชีวิตก่อนหานอวี้ถูกทอดทิ้งจากครอบครัวและคนรัก คนที่อยู่ดูใจเขากลับเป็นขุนนางโฉดที่เขารังเกียจมาทั้งชีวิต หากมีโอกาสอีกครั้ง ถ้าท่านแม่ทัพเว่ยอยากได้ร่างกายนี้ ถ้างั้นก็เอาไปเถอะ เขาจะยกให้...

เฉินลู่ลู่เป็นเชฟฝีมือดีจากโรงแรมห้าดาว แต่ดันทะลุไปในนิยายที่ตัวเองอ่าน กลายเป็นตัวประกอบสุดต๊อกต๋อยที่แทบไม่มีบทอะไรในนิยายเรื่องนี้เลย นางจะเอาตัวรอดอย่างไรในสถานที่สุดโดดเดี่ยวเช่นนี้

'เยี่ยนซูซู' ไกด์ระดับ(SS+)เกิดมาในชาติตระกูลที่ดี ขี้เกียจทำงาน ใช้เวลาว่างในการตามสตล์อกเกอร์ 'หานจวินฉี'เซนติเนลหนุ่มระดับ(SS+)เป็นหลักการสำคัญในการใช้ชีวิต ส่วนเรื่องอาหารการกินเป็นเรื่องรองลงมา…

กลับมาเมืองหลวงครานี้ ข้าจะเป็นนางร้าย 8ปีก่อนถูกถีบหัวส่งไปเป็นตัวประกันต่างแคว้นจนได้ลูกติดมาหนึ่ง พวกเขายังกล้าส่งคนมาเรียกตัวนางอีกหรือ!ได้ ในเมื่อเรียกกลับมาแล้วก็จงยินดีรับของกำนัลจากข้าด้วยสิ

ขอบคุณหากชาติหน้ามีจริงข้าขอตอบแทนท่านด้วยชีวิตส่วนพวกมันหากเป็นไปได้ข้ามิขอพบเจออีก ชุนอวี้อิงรู้สึกสงบมากกว่าปกติสติของนางค่อยๆดับลงไม่รับรู้สิ่งใดอีกต่อไป

ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากความแค้น จะจบลงด้วยความรักได้จริงหรอ?

อุตส่าห์หลุดพ้นจากวันสิ้นโลกมาอยู่ยุคดวงดาวทั้งที ดันมาอยู่ในร่างลูกชายตัวปลอมที่มีชีวิตสุดบัดซบ ทั้งโดนครอบครัวเย็นชาใส่ ลูกชายตัวจริงเล่นงาน คู่หมั้นทอดทิ้งและถูกทำลายชื่อเสียงอีกด้วย!

ในเมื่อไม่โดนระบบควบคุมอีกแล้ว… งั้นเล่นนอกบทกับตัวละครหลักในแต่ละโลก ที่มีดีทั้งรูปโฉมและฐานะ แล้วยังได้แต้มด้วยไม่ดีกว่าหรือไง?

คนอื่นเขาทะลุมิติเข้าไปเป็นนางร้ายในนิยาย เหตุใดข้าฟางหลี่ม่านทะลุมิติเข้าไปเป็นนางเอกแสนอ่อนแอที่ต้องถูกพระเอกรังเกียจและทำร้าย สุดท้ายตอนจบหอบลูกหนีพระเอก สวรรค์!! ข้าต้องเป็นสตรีโง่เขลาคนนี้หรือ?

เพราะเกิดมาเป็นแฝดน้องที่รูปร่างหน้าตาไม่งามล้ำเฉกเช่นเช่นพี่สาว สิ่งใดที่ข้ากระทำล้วนผิดไปเสียหมด แม้แต่คนที่ข้ารักสุดหัวใจ ยังไม่ยอมเชื่อคำพูดของข้า ข้าเหนื่อย เหนื่อยเหลือเกินแล้วที่วิ่งตามความรักข