บ้าน่า....ลมหนาวมาทีไร ทำไมถึงคิดอยากมีคนอยู่ข้างกายทุกที หรือว่าความสาวของฉันมันกำลังเรียกร้องและต้องการสัมผัสด้วยความรักจากใครสักคน!!

กฎเดียวของความสัมพันธ์นี้คือ... ‘ห้ามรัก’ เธอเป็นผู้หญิงของเขา ทว่าเขากลับไม่เคยเป็นของเธอเลย ทุกคำพูด ทุกการกระทำ คือภาพลวงตาที่หลอกล่อแมงเม่าน่าโง่..ให้บินเข้าสู่กองไฟ!

ไปทำบุญวันเกิดที่อายุครบ30ปีให้ตัวเอง แต่ทำไมอยู่ดีๆก็โดนทักว่าเธอจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่เกิน1สัปดาห์ให้เตรียมตัวให้พร้อมเมื่อถึงเวลา แล้วเธอจะทำยังไงหล่ะเนี่ย

เดินข้ามถนนอยู่ดีๆ คำจันทร์ก็มาอยู่ในร่างคุณหนูจาง ที่ถูกขับไล่ออกจากบ้านพร้อมกับน้องชายเล็กๆ สองคน ยังดี สวรรค์ยังเห็นใจ ส่งระบบร้านค้ามาให้ งานนี้ ฉันรอดแล้ว

ประตูมิติเปิดออก เสิ่นเยว่อินถูกดึงไปยังดินแดนต้าเฟิ่งเพื่อฟื้นฟู่พลังสรรพสิ่งภายใต้เงื่อนไขแลกเปลี่ยนเพื่อเป้าหมายของตนเอง

พะพายถูกวิญญาณตนหนึ่งที่อ้างว่าเป็นแม่ของพระรองจากซีรีส์ที่กำลังดูอยู่ นำพาวิญญาณออกจากร่างแล้วนำมาเข้าร่างของหญิงสาวนางหนึ่งที่พึ่งจากไป เพื่อให้ได้ครองคู่กับหวังชิงเฟิงพระรองที่เป็นบุตรชายของนางเอง

เว่ยหลิวหยาง: แม่ทัพหนุ่มรูปงามชื่อเสียงขจรไกล บุรุษปากร้ายที่มีใจชิงชังต่อคู่หมายของตน "เพราะเจ้ามีนิสัยร้ายกาจเช่นนี้ ข้าจึงไม่อยากที่จะแต่งงานกับเจ้าอย่างไรเล่า"

ชาติก่อนเธอร้ายกาจและโง่เขลาถึงได้หย่ากับเขาจนชีวิตเธอถึงจุดจบที่แสนอนาถ การย้อนกลับมาครั้งนี้เธอจะไปยอมหย่ากับสามีเด็ดขาดอีกทั้งจะผลักดันเขาให้ยิ่งใหญ่จนใครๆก็ต่างอิจฉาด้วยมิติร้านค้าแสนวิเศษของเธอ!

เมื่อฟ้าใสได้โอกาสย้อนเวลากลับมาในช่วงที่ตัวเองอายุสิบสี่ปี ทำให้เธอตกใจมาก เพราะไม่คิดว่าหินกาลเวลาที่เธอได้จากโลกเซียน จะทำให้เธอย้อนเวลากลับมาในอดีตอีกครั้ง ซึ่งนี้มันเป็นโอกาสดีไม่ใช่หรือไง เพราะ

สุ่ยจินเซียงถูกสามีขับออกจากจวน ทั้งยังถูกใส่ร้ายว่าคบชู้สู่ชาย เก้าปีที่นางต้องอยู่อย่างกล้ำกลืนฝืนทนถูกผู้คนดูหมิ่นเหยียดหยาม มารดาอาจยอมรับชะตากรรมได้ แต่บุตรสาวคนใหม่อย่างนางจะไม่ยอมแน่นอน!

หลี่ลู่หลิง จับพลัดจับผลูทะลุมิติไปอยู่ในนิยายที่ตัวเองเคยอ่าน ซ้ำร้ายต้องกลายเป็นตัวร้ายในนิยายเสียอย่างนั้น แต่เอ๊ะ....ทำไมเธอถึงมีมิติวิเศษได้ล่ะ หรือว่าเธอจะกลายเป็นนางเอกไปเสียแล้ว !!

ในปี ค.ศ. 3448 ประตูมิติปริศนาได้ปรากฏขึ้นใจกลางกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย พร้อมกับกองกำลังทหารยุคกลางที่ใช้ดาบไล่สังหารผู้คนอย่างไร้เหตุผล ทำให้องค์การบริหารโลก ได้มอบหมายให้ องค์กร SCPTH เข้าทำการกวาดล้างและสำรวจอีกฟากของประตูมิติลึกลับนี้

หลิวชิงเหอทะลุมิติเข้ามาในนิยายยุค80เรื่องหนึ่ง เธอจำได้ดีว่าร่างนี้คือตัวประกอบที่ชื่อแซ่เดียวกันกับเธอ เดิมทีสาวน้อยคนนี้จะค่อยๆ จางหายไป เป็นตัวประกอบที่นักเขียน ใช้แล้วทิ้งไป

หยางเฟยอวี่มองนางด้วยดวงตาลุ่มลึก "พี่คิดว่าพี่โดนวางยา" เขาเอ่ยเสียงแหบพร่า เอื้อมมือไปลูบไล้ใบหน้าของนางอย่างแผ่วเบาแล้วหยุดลงที่ริมฝีปากบาง "ช่วยพี่ได้หรือไม่"

องค์ชายแคว้นซีซานผู้ที่อยู่ในสภาพที่มิได้ต่างไปจากคนพิการ..แต่เพื่อกำลังทางการทหารนางจึงจำต้องอภิเษกกับเขา เขาอย่างกับเสือร้ายที่คอยแต่เฝ้าจะตะครุบเหยื่อ เพื่อบ้านเมือง..นางคงจะต้องยอมเปลืองตัวสินะ !

ทะลุมาทั้งทีดันกลายเป็นภรรยาแสนชังของสามีซะงั้น ไม่พอยังจะมีเต้าหูเหม็นก้อนหนึ่งมาให้เลี้ยงดูอีก แล้วเธอจะทำอะไรได้ล่ะ นอกจากก้มหน้ารับแล้วเล่นบทเมียและแม่ต่อไป!

ซีอีโอสาวแกร่งกำลังชื่นชมความงามของภูเขาหลงหู่ซาน บนเรือสำราญลุ่มแม่น้ำแยงซี สถานที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแหล่งกำเนิดลัทธิเต๋าของจีน ดันเมาเหล้าตกน้ำ ย้อนเวลามาอยู่ในร่างหญิงสาวชาวบ้านยุค 80 !!!

อดีตเลขาสาวสวยที่กำลังจะมีบริษัทเป็นของตัวเองกลับตื่นมาในร่างหญิงอ้วนอัปลักษณ์ที่กำลังจะถูกสามีหย่าเพราะทำร้ายลูกๆ จนเข้าโรงพยาบาล เคราะห์ซ้ำกรรมซัดขนาดนี้ เยี่ยอวี่ใกล้จะสติแตกแล้ว!!

หากมีโอกาสอีกครั้ง จะไม่ยอมให้ตัวเองมีชีวิตเฮงซวยเช่นนี้อีก..

คราพิภพราชันย์ถูกแม่เจ้านาคินีพ่นไฟอสูรโลกันต์ ฝังกรุสมบัตินาคินไว้จวบนาคกัป เพื่อรอวันชำระหนี้แค้น อนงค์ปริศนาที่มีจันทราเสี้ยวบนปทุมถัน ฤาคือรักเหนือรอยแค้น คราอคิระแสนกัปจำสยบแพ้พ่ายต่อฉันทเสน่หา