- 35
- 46.64K
- 31
- 0 (0)
แต่งเข้าจวนท่านแม่ทัพไม่ทันไร สามีก็รับอนุคนใหม่เข้ามาเหยียบย่ำหัวใจนางอย่างเลือดเย็น กว่าจะรู้ตัวว่าเป็นได้แค่นางร้ายในนิยายก็ตรอมใจตายเสียแล้ว
แต่งเข้าจวนท่านแม่ทัพไม่ทันไร สามีก็รับอนุคนใหม่เข้ามาเหยียบย่ำหัวใจนางอย่างเลือดเย็น กว่าจะรู้ตัวว่าเป็นได้แค่นางร้ายในนิยายก็ตรอมใจตายเสียแล้ว
เพียงเพราะคำลวงของบุรุษผู้หนึ่ง ชีวิตที่เคยมีแต่ความสุขกลับกลายเป็นตกนรกทั้งเป็นในชั่วพริบตา หากแต่นางจะไม่ยอมตกนรกไปคนเดียว นางจะลากพวกมันทุกคนให้ต้องตกนรกไปด้วยกัน…
【ว้าว พี่ชายคนนี้หล่อจังเลย】 【นอกภูเขายังมีภูเขาเขียว นอกตึกยังมีตึกสูง พี่ชายทั้งหล่อทั้งอ่อนโยน】 【พี่ชาย มาให้กอดหน่อย!】 กู้หวยอัน: …… ปากของเด็กคนนี้ช่างร้ายกาจนัก
ชาติก่อนข้านั้นโง่เขลา คิดว่าตัวเองมีสายเลือดของท่านอยู่ในตัวแล้วท่านจะรัก ชาติก่อนท่านไม่ต้องการข้า ชาตินี้ท่านพ่อก็อย่าหากว่าข้าอกตัญญูเลยนะเจ้าคะ
พระราชทานสมรสองค์หญิงปัญญาอ่อนแต่รูปโฉมงามล่มเมืองกับอ๋องต่างแซ่ผู้ได้ชื่อว่าอ๋องปีศาจช่างน่าตกใจ ใครจะรู้นี่คือข้อตกลงระหว่างสาวงามกับปีศาจ "สิบปีก่อนท่านสัญญาจะพาข้าออกจากวังนี้ข้ามาทวงสัญญานั้น"
มหาพิภพไร้สิ้นคุณธรรม วิถีมารจึงก่อเกิด อดีตนางมารร้ายจุติใหม่ในร่างคุณหนูปัญญาอ่อน ท่ามกลางสังคมอันเน่าเฟะ ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะตัดสินทุกอย่าง! และจากนี้นางก็พร้อมบดขยี้ทุกสรรพสิ่ง!
ในยุคข้าวยากหมากแพง ที่มันเผากับผักป่าคือมื้อหรูของคนจน "แม่เสิ่น" แก่บ้านหัวดื้อ กลับทำเรื่องที่ทั้งหมู่บ้านหัวเราะเยาะ...เธอเก็บ “หนูน้อยตัวจ้อย” จากในป่ามาเลี้ยงเป็นลูกแท้ ๆ!
เมื่อโชคชะตาลิขิตให้เส้นวาสนามาบรรจบ แต่กลับต้องขาดสะบั้นลง เมื่อนางนั้นต้อยต่ำไร้ศักดิ์ แม้ยามมีอันตรายสามีกับเลือกช่วยชีวิตหญิงอื่น ต้องอุ้มท้องหนีเอาชีวิตรอดเพียงลำพัง
เมื่อสาวแกร่งยุควันสิ้นโลกบุกวงการบันเทิง! ใครร้ายเจ๊ทุบยับ แต่ต้องพ่ายความหน้ามึนของอินเฉินเจวี๋ย ประธานบริษัทจอมขี้งกที่แม้แต่นมราคาสองหยวนยังไม่กล้าดื่ม แต่กลับเปย์ไม่อั้นเพื่อเธอคนเดียว!
เมื่อหลิวหว่านจิงดันมาเกิดใหม่ในร่างของบุตรสาวชาวนาผู้ยากไร้ บิดาติดสุราและการพนันอย่างหนัก มารดาก็ไม่สู้คนยอมให้ญาติพี่น้องเอารัดเอาเปรียบ ในเมื่อนางมาเกิดใหม่แล้ว จะยอมให้ทุกอย่างเป็นอย่างนี้ไม่ได้!
เมื่อใครต่อใครต่างบอกว่านางหลงรักชายคนนี้จนโงหัวไม่ขึ้น แต่หลินซูเหยายิ้มเย็น ให้เป็นตัวร้ายแหกปากยังสนุกกว่าเป็นนางเอกที่โง่งม
ทะลุมิติแบบใด ไม่มีมิติ ไม่มีระบบ มีแต่สมองน้อยๆกับหนังสือหนึ่งเล่ม ชีวิตข้าจะรอดได้คงต้องพึ่งบิดาทรราชของข้าแล้ว แต่ทำไมบิดาทรราชถึงเป็นพวกคลั่งรักไปได้ "ท่านพ่อ...ท่านคือทรราชนะเจ้าคะ"
ชาติที่แล้วทำผิดต่อภรรยาและบุตรสาวหลงกลดอกบัวขาวใจโฉดจนต้องตายทิ้งลูกเมียให้ทรมานแสนสาหัส เมื่อได้โอกาสกลับมา...ข้าจะชดใช้ให้เจ้าและลูก ข้าจะแก้แค้นตอบแทนคนพวกนั้นให้สาสมกับสิ่งที่พวกมันทำ
เว่ยชีเยว่ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของนางรองที่แสนโง่งม ในนิยายของตัวเองหลังเธอสิ้นอายุขัยในวัยเบญจเพส ทั้งๆ ที่พยายามหลีกเลี่ยงพวกตัวเอกเพื่อเปลี่ยนแปลงเส้นเรื่อง ทว่ากลับกลายเป็นพัวพันไม่สิ้นสุด
เป็นแค่เด็กเพิ่งจบม.ปลายแต่ไม่รู้โชคชะตาหรือความซวย ลลิตได้มาอยู่ในร่างของไป๋ซินสะใภ้คนจีนฐานะยากจน ร้องไห้กับใครได้ไหม?..ประเทศจีนเนี่ยนะแล้วจะใช้ชีวิตยังไง แต่ในเมื่อมันเลือกไม่ได้ก็ต้องลองดูแล้วล่ะ
เพราะสมบัติที่เพิ่งเก็บมานั้นมีค่าจนล่อตาล่อใจคนชั่ว พวกเขาจึงอาศัยที่นางกับสามีไร้ทายาทสืบสกุล มากดดันให้รับหมาป่าตาขาวคนหนึ่งเป็นลูกบุญธรรม แต่นางกลับเลือกเด็กไร้ที่มาดีกว่ารับเลือดชั่วมาดูแล!!!
เพราะเกิดมาเป็นแฝดน้องที่รูปร่างหน้าตาไม่งามล้ำเฉกเช่นเช่นพี่สาว สิ่งใดที่ข้ากระทำล้วนผิดไปเสียหมด แม้แต่คนที่ข้ารักสุดหัวใจ ยังไม่ยอมเชื่อคำพูดของข้า ข้าเหนื่อย เหนื่อยเหลือเกินแล้วที่วิ่งตามความรักข
นอนอยู่ดีๆก็มาเกิดใหม่ในร่างสาวใบ้วัยปักปิ่นในชื่อเดียวกัน แถมยังมีย่าแสนจะลำเอียง ฉวยโอกาสตอนที่ทางการมาส่งข่าวท่านพ่อสูญหายระหว่างสงคราม ตัดขาดบ้านสาม เพราะไม่อยากรับภาระเลี้ยงคนไร้ประโยชน์
ทั้งที่อยากแก้แค้นให้ร่างเดิมเพราะถูกหักหลังจนทำให้เป็นบ้า แต่มาเจอความหล่อเหลายั่ว ๆ เข้าให้ ...เดี๋ยวนะ ๆ ภารกิจอันใดกันเนี่ย! ทำไมระบบต้องส่งข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของเขาอยู่ตลอดเวลา
เธอตื่นขึ้นมาในร่างๆหนึ่งที่ต้องเลี้ยงดูลูกสองคนเพียงลำพัง สามีตายไปเเล้ว คนในบ้านสามียังจ้องเอาเปรียบเธอสารพัด โดยไม่สนใจเลยว่าเธอกับลูกๆจะมีชีวิตรอดในเเต่ละปีอย่างไร "สบายใจได้ ฉันจะดูแลเด็กๆเอง"