เจิมไว้ก่อน กำลังแต่ง

นักเขียนสาวต้องทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของแม่เลี้ยงผู้ร้ายกาจของเหล่าวายร้ายในนิยายที่เธอเป็นผู้เขียนหากอยากมีชีวิตรอดเธอจะต้องหาทางผูกมิตรกับเหล่าลูกเลี้ยงและเปลี่ยนแปลงตนเองและชีวิตความเป็นอยู่ให้ดี

จากเภสัชกรสู่ชายาต้องคำสาป เมื่อความงามถูกตัดสินด้วยปานแดง นางจึงใช้สติปัญญาปรุงโอสถพลิกชีวิต ลบคำดูถูก สร้างทุกสิ่งขึ้นใหม่ พิสูจน์ให้โลกรู้ว่า...นางคือผู้ลิขิตชะตา

คนพิการต้องแต่งงาน…กับคนปัญญาอ่อน โลกนี้ช่างยุติธรรมดีเสียจริง ฮึ! หลันอินอินแค้นนี้ข้าจะทวงคืนให้เจ้าเอง

เพราะทะเลาะกับพ่อเรื่องพี่ชายเธอจึงวิ่งออกจากบ้านตอนที่จะข้ามถนนคงถึงคราวซวย เธอถูกรถชนตายคาที่ พอลืมตาอีกทีก็มาอยู่ในยุคจีนโบราณแถมครอบครัวก็ยากจน เธอต้องช่วยให้พวกเขามีชีวิตที่ดีขึ้นให้ได้

ชาติก่อนทำตัวไม่ดีไว้มาก จุดจบคือบิดามีภรรยาใหม่ แม่ตรอมใจตาย ท้องกับบุรุษที่ไม่ใช่สามี ทั้งยังถูกถอดเป็นอนุภรรยา สุดท้ายก็ตายทั้งกลมไร้ซึ่งคนเหลียวแล ย้อนกลับมาครานี้ข้าจะไม่ขอเลือกทางเดิม

หมื่นปีในแดนนิรันดร์—หนึ่งปีบนโลก! จากปรมาจารย์แห่งเซียน สู่เด็ก ม.ปลายที่โลกหาว่าเพี้ยน—ทุกบัญชีแค้น…เขาจะเอาคืนทั้งหมด!

จากเรือนชาวนา…สู่เส้นทางยศพระราชทาน เริ่มต้นจากกติกาในบ้านและข้าวหนึ่งถ้วย

ชาติก่อนนางร้องขอความรักจากผู้อื่นแต่ไม่เคยได้รับกลับมาเลยสักครั้ง ชาตินี้นางขอรักตัวเองบ้าง มันผู้ใดที่ทำให้นางเจ็บ จงเตรียมตัวรับผลกรรมของตัวเองให้ดี!!!

มหาสมุทรกว้างใหญ่ไร้จุดสิ้นสุด เปลือกหอยที่สืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น สายรุ้งที่ปรากฏขึ้นมาในบางครั้ง ทว่ายังมีสิ่งหนึ่งที่ขาดหาย สิ่งนั้นคือสิ่งใด?

พิมพ์ลดาเกิดใหม่ในร่างของหญิงหม้ายที่มีชีวิตยากจนข้นแค้นและมีลูกติดถึงสองคน ทว่าชะตากรรมครั้งนี้ไม่ได้มาพร้อมกับความสิ้นหวังเพราะมีระบบร้านค้าพิศวงที่สามารถใช้ของป่าแลกเปลี่ยนเป็นเงินจริงและสิ่งของ

นี่มันเรื่องตลกอะไรเนี่ย!!.. ตายแล้วมาอยู่ในร่างหญิงสาวที่ครอบครัวถูกโจรปล้น… สามีที่พึ่งแต่งงานล้มลงตายตรงหน้า นางกลับกลายเป็นเพียงดวงวิญญาณที่ช่วยเหลืออะไรไม่ได้ ข้า..ต้องการแก้ไขชะตานี้!!!

เขาตายเพราะสามีและชู้ชั่ว ครั้งนี้ได้โอกาสย้อนเวลากลับมาเขาจะแก้ไขทุกอย่างทั้งเรื่องความรักกับคนที่ควรจะรักและขึ้นไปอยู่บนจุดสูงสุดของวงการบันเทิงเหยียบย่ำคนที่เคยทำร้ายเขาให้ได้

ลืมตาขึ้นมา ก็อยู่ภายในเกวียนของผู้มีพระคุณเสียแล้วแต่ทุกคนก็ถูกสังหารสิ้น ข้าจะช่วยทำตามคำขอของท่าน พาเป่าเป้ยไปส่งให้บิดาของเขาจนสำเร็จให้ได้เจ้าค่ะ

“ฟื้นแล้วก็ไปเก็บของเสียสิ นั่งซื่อบื้ออยู่ทำไมกัน ทำไมไม่ตายตายไปเสีย” “ฉันกำลังจะไปค่ะ รออีกนิดนะคะคุณ...ป้า” ตู้ลู่ซือลุกยืนขึ้นด้วยการประคองของจงหลินสาวใช้ที่โตมาด้วยกัน... ไปช่วยเธอกันค่ะ

"เมื่ออดีตทรราชตื่นขึ้นในร่างเด็กชาย... ความแค้นจะไม่สิ้นสุดจนกว่าคนทรยศจะล้มตาย!"

หลังโลกใบเก่าล่มสลายเว่ยซีก็ทะลุมิติมายังโลกใบใหม่ นางต้องทนทุกข์จนอายุ 10 ปี เจ้างูดำเสี่ยวเฮยก็มอบคืนพลังวิเศษพร้อมมอบแหวนมิติของเทพเซียนงูขาวให้นาง ครอบครัวกู้ล้วนเป็นคนดีนางจะเป็นคนดีเหมือนพวกเขา

ระหว่างทางหนีจากถิ่นทุรกันดาร ต้องกินรากหญ้าและเปลือกไม้ น้องสาวหัวไชเท้าตัวน้อยสองคนกําลังจะอดตาย โชคดีที่พื้นที่มิติวิเศษของเหอลั่วลั่ว เต็มไปด้วยเสบียงอาหาร

นางคือผู้เขียนนิยายเรื่องนี้ ในความทรงจำของนางซึ่งเป็นนักเขียนนั้น นิยายเรื่องนี้มีตอนจบที่ผาสุกไม่ใช่หรือ?