- 228
- 13.74K
- 14
- 0 (0)
ไม่มีพิษใดที่นางแก้ไม่ได้ แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือนางต้องมีชีวิตอยู่เพื่อรักษาก่อนสิ!
ไม่มีพิษใดที่นางแก้ไม่ได้ แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือนางต้องมีชีวิตอยู่เพื่อรักษาก่อนสิ!
"ชีวิตนี้ข้าคืนให้แก่ท่าน" ครั้งหนึ่งนางคือสตรียอดดวงใจ เมื่อนางตายจากไป เขาจึงนำวิญญาณนางไปไว้ในตุ๊กตาดินปั้น แต่ร่างปีศาจนั้นทำให้เขาเกิดหวาดกลัวทำให้นางตายอีกครั้ง ครานี้นางจึงกลับมาเอาคืน
“ทะ...ท่านแม่ทัพได้โปรดให้ข้าอุ่นเตียงให้ท่านเถอะนะเจ้าคะ” พูดออกไปแล้วก็รู้สึกเหมือนกำลังจะตายเสียให้ได้ ใบหน้าเห่อร้อน หัวใจเต้นแรง แต่หนทางมีชีวิตรอดมีเพียงหนึ่งเดียว คือนางต้องอุ้มท้องบุตรของเขา
ชาติก่อนข้าเหมยหลิงต้องตายอย่างอนาถเพราะน้องสาวต่างมารดาตัวร้าย มิหนำซ้ำนางยังแย่งชิงสามีทั้งสี่คนของข้าไปอีกด้วยชาตินี้ข้าได้ย้อนอดีตกลับมาจะขอทวงสามีทั้งสี่ของข้าคืนจากเจ้าหรงชิง อย่าหวังว่าจะสมหวัง
ข้าถูกคนรักและครอบครัวนำขึ้นแท่นบูชายัญเผาให้ตายทั้งเป็น เจ็บปวด! แค้นเคือง! แทบหลั่งน้ำตาออกมาเป็นสายเลือด ข้าหวนกลับมาอีกครั้ง...เพื่อทำทุกวิถีทางให้คนเหล่านี้พบกับความวิบัติฉิบหาย
อ่านนิยาย 'อีโรติก' เอ้ยย 'โรแมนติก' อยู่ดีๆ ขณะที่ตัวร้ายกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มกับนางร้ายอย่างเร่าร้อน ซิ่วอิงกลับรู้สึกได้ถึงของเหลวที่ฉีดพ่นเข้ามาในกายสาวของเธออย่างรุนแรง! เฮ้ย! แกเป็นใครไอ้โรคจิต!
ไปเที่ยวบาร์โฮสแต่กลับทะลุมิติไปยัง'หอจันทร์ดับ'โฮสหนุ่มงานดีกล้ามแน่นลีลาเด็ดผู้นั้นแท้จริงแล้วคือ'เว่ยอ๋อง'ตัวร้ายจอมโฉดในนิยาย ข้าต้องหนี! แต่เหตุใดอ๋องชั่วจึงตามราวีข้าไม่เลิก ตะ...ติดใจข้าหรือ?
สายน้ำไม่อาจหวนย้อนคืนกลับฉันใด นางก็ไม่คิดกลับไปหาอดีตสามีฉันนั้น เพียงแต่ไยคนที่ชาติก่อนไม่เคยสนใจไยดีนาง ชาตินี้จึงได้ตามตอแยไม่เลิกรากันนะ
แปลต่อจากอนิเมะตอนที่ 4 ผ่านกูเกิ้ลอัตโนมัติ
ทะลุมิติมาไม่เท่าไร ดันต้องกลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวที่อดีตเจ้าของร่างสติไม่ดี แถมลูก ๆ ก็ถูกคนทั้งหมู่บ้านมองเป็นตัวอัปมงคล! แต่ใครแคร์ล่ะ? เธอจะเปลี่ยนชีวิตของพวกเขาเอง
(แนวเสียงในใจหื่นๆ) ข้าสวมบทบาทเป็นนางร้ายเพื่อเพิ่มค่าความเกลียดชัง แต่ยิ่งทำตัวร้าย ปากร้าย ใจร้าย ทุกคนกลับยิ่งหลงรักข้า โดยเฉพาะบิดาของตัวร้ายเขาคลั่งรักข้าอย่างไม่มีเหตุผล เขาเกลียดสตรีมิใช่หรือ!
หญิงสาวยุคปัจจุบันผู้เสียดสีโลกนิยายตบจูบและเกลียดพระเอกสายซาดิสม์ กลับต้องมาประสบอุบัติเหตุ และตื่นขึ้นมาในร่างของนางร้ายในนิยายจีนย้อนยุค ที่สุดท้ายถูกตัวร้ายสังหารทิ้งตายในบทที่สิบสองอย่างเลือดเย็น
ไหนเล่าชินอ๋องผู้เย็นชา โหดเหี้ยมและหยิ่งยโสที่นางเคยร่วมเตียงกับเขาในชาติก่อน ตรงหน้านางยามนี้มีเพียงบุรุษหน้าหนาที่ชอบทำหน้าออดอ้อนขอความเห็นใจ หรือที่เขาเปลี่ยนไปเช่นนี้เพราะมีจุดประสงค์ใดแอบแฝง
ชาติก่อนนางเป็นนางรองที่ยอมสละชีวิตของตัวเองเพื่อให้พระเอกและนางเอกได้อยู่ด้วยกัน ชาตินี้จึงตั้งใจจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับพวกเขาอีก แต่ไฉนโชคชะตาถึงดึงดูดตัวร้ายอย่างเว่ยหมิงเย่ให้เกี่ยวพันนางอยู่ได้!
'ภรรยาแสนชัง' หน้าที่ของข้าคือการเป็น 'แม่พันธุ์' ที่ต้องอุ้มบุตรให้ท่านโหวผู้มีฉายา 'หมาป่าโลหิต' แต่นอกจากสามีจะไม่ชิงชังข้าแล้ว ยังคลั่งรักข้า คลั่งการสัมผัสร่างกายของข้าราวกับเสพติด! #หลงเมีย
"แค่แม่ไก่พิการที่ไม่มีปัญหาออกไข่ ยังกล้าเสนอหน้ามาเป็นฮูหยินของใต้เท้าเจียง" โจวจื่ออี้ต้องทนฟังคำถากถางมาตลอดการแต่งงาน ในวันที่นางยอมแพ้และถอยออกมากลับพบว่าในท้องมีอีกหนึ่งชีวิตติดมาด้วยเสียแล้ว
เรื่องนี้ถือเป็นภาคต่อหรือว่าภาคเสริมของเรื่อง ท่านแม่ทัพหย่าให้ข้าเถอะ เสียนฟ่างต้องวนเวียนกลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง แต่ครั้งนี้ต้องกลับไปแก้ไขเรื่องราวในสี่ชาติที่ผ่านมาอีกครั้งหนึ่งให้ดีขึ้นกว่าเดิม
มาอยู่ในร่างนางร้ายที่ปีนขึ้นเตียงตัวร้ายแม่ทัพใหญ่จนโดนปลิดชีพตายอนาถ เธอเลือกหักธงตายโดยการหนีไป แต่ทำไมยิ่งหนี ตาบ้านั่นถึงยิ่งตามติดและลากเธอเข้าไปข้างกายเขาทุกทีด้วยนะ
ตนทำสิ่งใดผิดพลาดกัน ทั้งที่ท่านอ๋องได้หมั้นหมายไว้กับตนไยจึงขอสมรสพระราชทานกับสตรีอื่น “แค่เพียงเพราะบุตรีแม่ทัพผู้หนึ่ง เจ้าถึงกับทรยศเวลาเจ็ดปีของเรา”
เพราะชีวิตครั้งก่อนได้รับบทเรียนมาแล้ว ครั้งนี้จึงต้องระวังเป็นพิเศษ ห้ามกลั่นแกล้งนางเอก ห้ามหลอกใช้เพื่อนสนิท ..และอย่างสุดท้าย ห้ามยุ่งกับยัยบ้าพลังเพื่อนสนิทของนางเอกเด็ดขาด!!