ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

เฉินหยูเฟย นักธุรกิจสาวที่ชื่นชอบการอ่านนิยาย เธอหลุดเข้ามาในนิยายที่อ่าน เธอได้กลายเป็นแม่ของตัวร้ายที่ตายตอนจบ แล้วเธอจะต้องทำยังไง เพื่อให้เธอและลูกไม่ให้มีชีวิตเลวร้ายอย่างในนิยาย

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

ชีวิตของเด็กหกขวบที่อยู่ ๆ ก็วุ่นวายผสานเข้ากับโลกมาเฟีย พวกคุณคิดว่ามันมีโอกาสกลับมาสงบเหมือนเดิมหรือเปล่า แน่นอนว่าไม่ และถ้าอยากรู้ว่ามันจะวายป่วงแค่ไหนก็กดเข้ามาอ่านสิครับ

คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!

คืนนั้นผมหลับไปในอ้อมกอดของเขา พอถึงตอนเช้าผมก็จากไปโดยที่ไม่ได้เอ่ยแม้แต่คำร่ำลาเพราะอยากเก็บสีหน้าตอนมีความสุขนั้นเป็นภาพจำสุดท้าย..ก่อนจากกันไปตลอดกาล

“ไม่ผ่าน! เอาไปแก้มาใหม่!” “แต่นี่มันรอบที่15แล้วนะครับ?” “ถ้าไม่อยากแก้งาน ถ้าอย่างนั้นนายก็…แก้ผ้าละกัน งานถนัดนายนี่!” เพี้ย!! เสียงฝ่ามือฟาดลงที่หน้าหล่อๆของประธานหนุ่มจนหน้าหัน

แค่เพราะต้องการตอบแทนบุญคุณยาย ที่ให้ที่ซุกหัวนอน ผมจำต้องแต่งงานกับหลานชายของท่าน ทั้งที่ไม่เต็มใจ ถูกคุณกรณ์เย้ยหยัน เอ่ยวาจาดูถูกกัน ทำร้ายจิตใจจนบอบชำ (ผมมันน่ารังเกียจมากขนาดนั้นเลยหรอ)