รักกันมาสามปี อยู่ ๆ ก็ถูกบอกเลิก เขาบอกว่าหมดรักเธอแล้ว และขอให้เราเป็นแค่พี่น้อง 'พี่น้องที่นอนด้วยกันน่ะเหรอ'

บนโลกที่คุณค่าของคนเราตัดสินด้วยพร ตัวผมกลับได้พร [ผู้โง่เขลา] อันเป็นพรที่อ่อนแอที่สุดบนหน้าประวัติศาสตร์ ถึงกระนั้นก็จะไม่ยอมล้มเลิกที่จะเป็น 'ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด' หรอกนะจะบอกให้!!

เมื่อสามีไม่รัก...เขาเลยโอนบ้านเป็นชื่อเมียน้อยแทนที่จะเป็นชื่อลูกในท้องของเธอ เมื่อเขาไม่รัก...เขาก็ทำได้ทุกอย่างแม้นจะหักหาญน้ำใจแม่ของลูกอย่างเธอมากเพียงใด กระทั่งเธอหมดรักในที่สุด...

เพราะคำมั่นสัญญาของญาติผู้ใหญ่ทำให้เธอและเขาต้องแต่งงานทั้งที่ไม่ได้รักกัน.. ผิด! เธอแอบรักเขามาหลายปีแล้วต่างหาก!

เธอยอมทนอยู่กับคนไร้หัวใจ ใช่แค่เพราะรัก แต่เพราะพันธะที่ผูกไว้ แม้ต้องจมหยาดน้ำตาหรือสูญสิ้นทุกสิ่งอย่างเธอก็ยอม

เกลียดแสนเกลียดอย่างไรนั้นเธอก็เป็นแม่ของลูก ขับไล่ไสส่งจนเธอทนไม่ไหว ดอกไม้บอบช้ำสักวันก็คงต้องหลุดลอยไปตามสายลม...ในวันที่เขายากที่จะไขว่คว้ามันกลับคืนมา

“ถ้าเด็กในท้องของคุณคลอดเมื่อไรก็อย่าสอนให้เรียกผมว่าพ่อ”

ทำดีให้ตายก็ไม่เคยได้รับคำชม มีแต่คำดูถูกถากถางให้เจ็บช้ำน้ำใจ เพราะเขาแสนดีเสมอกับแสงจันทร์ขาว แต่กลับชั่วช้าเหลือทนกับฮูหยินคู่กาย หากรักนี้มันไร้ค่านัก สามีสวะพรรค์นี้...'รั่วซี' ไม่ขอมีเสียดีกว่า!

แปดปีก่อน... เธอทิ้งเขาอย่างเจ็บแสบเพื่อไปหาคนที่ดีพร้อมกว่า ทว่าตอนนี้เธอกลับเข้ามาในชีวิตเขาอีกครั้งในฐานะเมียใหม่ของพ่อ!

เธอผิดเองที่เลือกทางเดินโง่ ๆ นี่ พิมพ์นาราทรุดตัวอยู่กับพื้นอยู่ตรงหลังประตูบ้าน ตรงที่ที่กวีวัธน์เพิ่งจะเดินออกไป

หากเจ็ดปีที่คบกันมันไม่มีความหมาย อิสระที่เขาอยากได้ วันนี้เธอก็จะคืนให้

“เธอท้องใช่ไหม!” “ไม่ใช่!” “แล้วนี่มันคืออะไร สมุดฝากครรภ์ ยาบำรุง ไม่ได้ท้องแล้วจะมีไอ้พวกนี้อยู่ในมือได้ยังไง!”

เธอกำลังจะเป็นเดือนที่ลอยคู่ดาว ส่วนฉันเป็นเพียงเศษดินไร้ค่าที่แทบไม่มีตัวตนในสายตาใคร

สำหรับปลอบขวัญ นาวาคือชายเดียวที่เธอรักและทุ่มให้ทั้งตัวและหัวใจ ยอมเปลี่ยนตัวเองจากผู้หญิงจืดชืด มาเป็น “กะหรี่” บนเตียงให้เขาพอใจ แต่มันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นมา ในวันที่คนรักเก่าของเขากลับมา ปลอบขว

จูเหม่ยลี่เด็กสาวที่ถูกป้าสะใภ้ขายมาให้เซียวจ้านเป่ยพ่อหม้ายลูกติดในราคา3ตำลึงเพื่อเป็นภรรยาเขา แต่จูเหมยลี่กลัวความป่าเถื่อนของเขาจึงโดดน้ำตาย จูเหมยลี่อีกคนก็มาเข้าร่างแทน

เพราะกำลังตั้งท้อง มินตราจึงบากหน้ากลับไปหาผู้ชายที่เป็นพ่อของลูกด้วยความหวังว่าเขาจะรับผิดชอบ ทว่าสิ่งที่เขมอธิปทำคือให้เลขายื่นเช็คให้เธอสองแสน พร้อมประกาศหมั้นหมายกับลูกสาวพาร์ทเนอร์ทางธุรกิจทันที

“ฉันรู้ และฉันคงไม่คิดกลับไปแน่ แต่ฉันอยากจะเตือนเธอว่า ถ้าคิดจะหาผัวใหม่ก็ช่วยดูให้มันดี ๆ ไม่ใช่เที่ยวนัดบอดไปมั่ว คว้าใครก็ได้เพื่อมาเป็นพ่อของลูกฉัน”

ครั้งหนึ่งเขาเคยทำให้เธอหวั่นไหว และครั้งหนึ่งเขาก็เคยทำให้เธอเกลียดเข้าไส้ สิบปีผ่านไป เธอกับเขาต้องแต่งงานกันเพียงเพราะความจำเป็น และทำหน้าที่สามีภรรยาอย่างไร้หัวใจ

"ผมไม่ได้สนใจหรอกครับ ว่าเจ้าสาวจะเป็นใคร เพราะถึงยังไง แต่งกันไปสักพักก็ต้องหย่ากันอยู่ดี"

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!