ถ้าไม่ใช่เพราะมรดกหมื่นล้านอย่าหวังเลยว่าเขาจะจดทะเบียนสมรสกับใครที่ไหนก็ไม่รู้ มิหนำซ้ำยังเป็นคนสติไม่ดีและเป็นใบ้อีกต่างหาก!

'เมียหมอ' ที่ว่าร้ายหรือจะเท่า 'คุณหมอ' ที่กำราบเมียร้ายๆ อยู่หมัด

ในวันที่เธออยากมีตัวตน เขากลับบอกว่าผู้หญิงที่เหมาะสมกำลังจะกลับมา และมองความรักของเธอเป็นความรู้สึกไร้ค่า ... เมื่อวันนี้โลกเหวี่ยงเรามาเจอกันอีกครั้ง เธอจึงต้อง ‘ซุก’ สิ่งมีค่าเอาไว้ ไม่ให้เขารับรู้

เมื่ออดีตสายลับในหน่วยข่าวกรองอย่างเธอต้องมาอยู่ในร่างผู้หญิงที่มีร่างกายเป็นตัวล่อให้ผึ้งตัวผู้มาตอมจนต้องวิ่งปวดหัวไม่เว้นวัน... ไม่เว้นแม้แต่เด็กหญิงตัวน้อยที่มองเธอเป็นฮีโร่ไปเสียแล้ว

ก็ไม่ได้คิดจะเก็บซิงไว้ชิงโชคที่ไหนอยู่แล้ว งั้นแค่รับจ้างเป็นเมียแต่งชั่วคราวให้กับเขา แลกกับเงินก้อนโตก็ถือว่าคุ้ม!

"อย่าได้ฝันว่าชีวิตเธอจะมีความสุข ต่อให้หนีไปจนสุดหล้าฟ้าเขียว ฉันก็จะไปลากเธอกลับมา" ประกาศิตจากผู้ชายใจร้ายทำเอาหัวใจดวงน้อยแทบแหลกสลาย เธอยิ้มขื่นน้ำตาจวนเจียนจะไหลลงเต็มที

พินดาวแค่อยากถอยออกมาจากความสัมพันธ์ที่ไร้สถานะและไม่ชัดเจน การจากไปของเธอ ปลุกปีศาจในตัวนนท์ ทันทีที่พินดาวหายไป นนท์สาบานเลยว่าหากเขาต้องตามหาเธอให้เจอ และต้องเอากลับมาครอบครองทั้งตัวและหัวใจให้ได้

เธอ คือของขวัญที่เขารับมาอย่างไม่เต็มใจ แต่สำหรับเธอ... เขา คือท้องฟ้าที่อบอุ่น

เธอต้องยอมเอาตัวเองกระโจนลงสู่การแต่งงานแท้จริง...แบบในทุกมิติทุกความหมาย...กับผู้ชายหน้าบูดผู้ยืนกรานเสียงแข็งว่าจะไม่มีวันหย่ากับเธอเด็ดขาด!

บอสโลกคนนี้ เธอสวย เธอน่ารัก และเธอเก่งจนคนอื่นแทบสิ้นหวัง แต่ทั้งสวยทั้งเก่งมันน่าเบื่อเกินไปนิด ก็เลยอยากแก้แค้นด้วยวิธีการสุดปั่นที่มาพร้อมกองทัพสุดป่วนจึงเริ่มต้นขึ้น!

"แค่ก้มหัวให้ ไม่ได้หมายความว่าฉันใจดีกับเธอ...คราวหน้า อย่าเอาเรื่องไร้สาระมาทำให้ตัวเองสับสนอีก ต้องแยกแยะให้ออก เพราะเซ็กซ์ไม่ได้หมายถึงความรักเสมอไป"

“อย่ามองฉันแบบนั้น เดี๋ยวฉันจะอดใจไม่ไหว จูบเธออีกรอบ”

เขาทิ้งเธอเพื่อเลือกคนอื่น ลูกที่เกิดมา...ก็อย่าหวังจะได้แตะ!

‘ฟุรุยะ เรย์’ พลาดท่าจนถูกจับกรอกยาพิษเข้าไป และเมื่อตื่นขึ้นมาอีกทีพบว่าร่างกายกับหดเล็กลงกลายเป็นเด็ก แถมคนที่เจอเขาซึ่งนอนหมดสติอยู่กับเป็น ‘อิวะเซะ ทาคุมะ’ นักสืบคนดังเจ้าของฉายาไมครอฟแห่งเรวะ!

“ใครมันจะอยากแต่งงานกับคนที่ตัวเองไม่ได้เลือก”

บ้านเล็กคุณพิท...คือสถานที่ต้องห้ามของคนในบ้าน ทว่าวันที่ถูกสามีหักหลังก็มีแต่บ้านหลังนี้ที่ให้เธอพักพิงได้

“เธอน่ารักขนาดนั้น ฉันจะอดใจยังไงไหวเล่า” “ก็ยังอดมาได้ตั้งปีกว่านี่คะ” นับดาวทำปากยู่ “โธ่ หนูเล็ก” ปรมะหัวเราะ “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ สาบานเลยว่าเธอไม่รอดมือฉันตั้งแต่คืนวันแต่งงานแน่”

เจ็บกว่าการเป็นตัวเลือก คือยอมเป็นให้แล้ว แต่ก็ยังไม่ถูกเลือก

เพราะวันนั้นเขาเลือกที่จะทิ้งเธอไป วันนี้จึงเป็นได้แค่ ‘ลุงอัศ’ ของเด็กน้อยที่หน้าตาเหมือนเขาราวกับแกะ

"ถึงชาจะตายแล้วเกิดใหม่อีกสักกี่ครั้ง ชาก็ไม่ได้อยากเป็นเมียคุณสักครั้งเดียว จำใส่สมองกลวง ๆ ของคุณเอาไว้เถอะ!"