เธอเป็นแค่เลขาที่แอบรักเขาแต่ค่ำคืนหนึ่งกลับเปลี่ยนทุกอย่างเขามองเธอเป็นผู้หญิงที่ต้องการจับเขาเธอจึงหนีเพราะทนไม่ได้กับความเย็นชา4ปีผ่านไปเธอกลับมาในฐานะพนักงานใหม่โดยไม่รู้ว่าบริษัทแห่งนี้คือของเขา

จากวันที่...รัก สู่วันที่หัวใจ...ยับเยิน เมื่อเขามีคนอื่น

เพราะเขาใจดีเธอจึงเผลอคิดว่าเขามีใจ จนกระทั่งว่าที่เจ้าสาวของเขาปรากฏตัว สถานะเด็กเลี้ยง…อย่างไรก็เป็นได้แค่เด็กเลี้ยง

เธอคือเหยื่อในเกมพนันของเขา เมื่อเขากลายเป็นผู้ชนะ และเธอกลายเป็นคนที่สูญสิ้นทุกอย่าง 4 ปีต่อมา โชคชะตาพาเขาและเธอกลับมาเจอกัน พร้อมเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่เรียกเธอว่า แม่ แต่ทว่า..เขากลับจำเธอไม่ได้

‘ลัลน์ลลิต’ ตกเป็นของมาเฟียร้ายอย่างไม่เต็มใจเพราะถูกเพื่อนชายทรยศ จากค่ำคืนที่ไม่อยากจดจำสู่การตั้งครรภ์แบบไม่ทันตั้งตัว จากเมียชั่วคืนของคนพาลแปรเปลี่ยนเป็น 'เมียตีทะเบียน' ที่จะผูกพันชั่วชีวิต..

เพราะพลาดท้องในวัยเรียน และถูกพ่อของลูกตราหน้าว่าท้องกับคนอื่น ‘ไอญารินทร์’ ตัดใจหันหลังให้แฟนหนุ่มรุ่นพี่ คลอดและเลี้ยงดูลูกสาวจน ‘หนูไอติม’ อายุครบห้าขวบ

งานของเธอนั้นง่ายนิดเดียว เพียงทำตัวเป็นเมียเขาแค่หกเดือนเท่านั้น...

หรือรักเราจะแค่เรื่องบังเอิญเท่านั้น

แบงค์ ต้องมาอกหักตอนอายุ 40 ฟลายด์ เป็นเจ้าของร้านน้ำหอมจำเป็น

เขาให้สถานะเธอแค่…เมียชั่วคราว และเฝ้ารอวันที่จะได้…หย่า แต่ในวันที่เธอทิ้งใบหย่าไว้ให้ดูต่างหน้า ชีวิตที่เคยมีความสุขตลอดมา กลับเหลือเพียงคำว่า...จืดฉิบหาย

‘ห้ามท้อง’ คือกฎเหล็กของการเป็น ‘เด็กหมอจิณณ์’ เพราะถ้าพลาดขึ้นมา...ทางเดียวที่เขามีให้คือต้อง ‘เอาออก’ เท่านั้น

อลิสามอบร่างกายและหัวใจด้วยความรักทั้งหมดที่มี แต่สำหรับราชันย์เป็นแค่การลวงหลอกเท่านั้น

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!

เมื่อมือที่ 3 มาในรูปแบบของแม่สามี..ที่คิดจะกำจัดลูกในท้องของเธอ กาฝากอย่างเธอจะทำอย่างไร? กับความสัมพันธ์ต้องห้ามนี้..

“เด็ก… ยังอยู่ในท้องหนูใช่ไหม”

"แค่ก้มหัวให้ ไม่ได้หมายความว่าฉันใจดีกับเธอ...คราวหน้า อย่าเอาเรื่องไร้สาระมาทำให้ตัวเองสับสนอีก ต้องแยกแยะให้ออก เพราะเซ็กซ์ไม่ได้หมายถึงความรักเสมอไป"

แต่งงานกันมาสามปี ความดีของเธอไม่เคยมี พอทวงถามคำว่าเมีย เขากลับบอกว่า “เธอมันก็เป็นได้แค่ นางร้ายในทะเบียนสมรสของฉันเท่านั้น” พอแล้ว…พอกันทีกับความรักห่วยแตก! ผู้ชายแบบนี้ไม่สมควรได้เป็นพ่อของลูกเธอ

หากเจ็ดปีที่คบกันมันไม่มีความหมาย อิสระที่เขาอยากได้ วันนี้เธอก็จะคืนให้

เธอผิดเองที่เลือกทางเดินโง่ ๆ นี่ พิมพ์นาราทรุดตัวอยู่กับพื้นอยู่ตรงหลังประตูบ้าน ตรงที่ที่กวีวัธน์เพิ่งจะเดินออกไป