:ควีนปรีนี่ที่เขาว่าเล่นของป่ะวะ :แล้วใช่คนเดียวกับที่มีข่าวว่าเสี่ยเลี้ยงป่ะ :อ่อ ดังแต่หยิ่งในวงการไม่มีคนคบสักคน :#ดาราคนนั้นเล่นของ ก็มันนี่แหละค่าจะบอกให้

งานหลักเป็นพ่อครัว งานอดิเรกแก้แค้นผัวเก่า

เหตุการณ์ระเบิดได้พรากคนรักของมาร์คไปอย่างไม่มีวันหวนคืน ทำให้เขากลายเป็นมาเฟียที่โหดแสนเย็นชา วันหนึ่งเขาได้พบกับ “เจย์” ผู้มีใบหน้าเหมือนคนรักที่ตายไปทุกกระเบียดนิ้ว เขาจึงออกล่าสืบหาความจริง !

ถึงทำใจดีสู้เสือสักแค่ไหน แต่เธอก็ไม่กล้าพูดออกมา เพราะมันโหดร้ายเกินไป

ยังราชวงศ์ต้าอู๋และผูกพันกับระบบบ่มเพาะเด็กกำพร้า ตราบใดที่เขาดูแลเด็กกำพร้า เขาก็จะได้รับแต้ม ซึ่งสามารถใช้สุ่มทักษะเพื่อมอบให้แก่เด็กกำพร้าได้ แต่ทว่า...

ฟู่หว่านหลิงถูกดึงเข้ามาในนิยายที่เพิ่งอ่านได้บทเดียวเขาตั้งใจเป็นแค่ตัวประกอบเฉยๆแต่ไงถึงมีคู่หมั้นเป็นสหายสนิทของตัวเอกและระบบจุ้นจ้านชอบให้ภารกิจเข้าใกล้ตัวหลักเสมอ แบบนี้ชีวิตเขาจะไม่บรรลัยใช่ไหม

หญิงสาวที่ใช้ชีวิตเป็นปลาเค็มมาตลอด ต้องทะลุมิติเข้าไปในนิยายยุค70 แม้จะเป็นตัวประกอบ...แต่เธอก็จะไม่ยอมเป็นหินรองเท้าใคร!! เพราะเธอจะเป็นปลาเค็มตากแห้งเหมือนเดิม!!

คุณหลวงเจ้าขาปรานีอิฉันด้วยเถิดเจ้าค่ะ...

“อุ้ย! คุณวิเวียนทำอะไรคะเนี่ย” “ก็...หอมแก้มไงคะ เป็นเพื่อนหอมแก้มกันไม่ได้เหรอคะ”

การได้รับมอบหมายให้คุ้มครอง'นายน้อย'บนเรือบรรทุกสินค้าไม่ใช่เรื่องยากเลยสำหรับเขา แต่ที่ยากคือ เขาดันเมาเรือนะสิ

❝มีข่าวลือประหลาดหู มัจฉาคนวิปลาสชอบเข้าป่าไปพบ 'บางสิ่ง' แต่ช่างประไร อย่าได้ใส่ใจนักเลย... ปล่อยคนบ้าไปเสียเถอะ❞

“สวยแบบนี้ซินะ พ่อถึงได้ชอบเธอ” “เธอหนีไปไหนไม่ได้หลอก ตกลงว่าไง” คริสเตียนมองเธอด้วยความดูแคลนทำให้เธอไม่ชอบหน้าเขาแม้ว่าเขาจะหล่อมากก็ตาม “ฉันไม่ตกลง” “ยายเธอต้องการค่ารักษา...

เป็นแค่คู่นอน ใครเขาจะเอาใจลงไปเล่น

ในเมื่อเป็นคนดีแล้ว แล้วต้องใช้ชีวิตอย่างเจ็บปวดจนตาย ครั้งนี้เธอก็ขอร้ายให้ถึงที่สุดแล้วทวงคืนความเป็นธรรมให้กับตัวเอง และใครก็ตามที่กล้ามาขวางทางเธอ เธอก็จะไม่ปล่อยไว้เหมือนกัน

"นี่คุณเป็นใครกันคะ?" "เซโร่วัน นั่นแหละคือชื่อของฉัน!"

คิดว่าเข้ามาสวมร่างตัวประกอบแสนอ่อนแอของตระกูลที่ถูกลืมธรรมดาๆในนิยาย แล้วต้องตายไปแบบโง่ๆ แต่ที่ไหนได้... นี่ฉันเป็นตัวประกอบแน่นะวิ!

เมื่อหญิงวัยกลางคนตื่นขึ้นในร่างของคุณยายผู้สูญเสียลูกทั้งสี่ เหลือเพียงหลานห้าคนในหมู่บ้านเล็ก ๆ ปี 1978 — เธอต้องเริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้ง จากครัวไม้ไผ่และเส้นบะหมี่แห้ง เพื่อกอบกู้ทั้งชีวิตและหัวใจของครอบครัวตระกูลหวง

เป็นชุปตาร์ตกอับไม่พอ ยังทะลุมิติมาในนิยายที่จะได้เล่นเป็นนางเอก แต่ทว่าโชคชะตาไม่เข้าข้างจำต้องมาสวมบทตัวประกอบเป็นชายาไร้ค่าของตัวร้าย ที่มีจุดจบอันแสนเศร้า "ข้าจะหนีรอดจากตัวร้ายอย่างไรดี !"

เฉียวลี่ได้กลับมาก่อนวันที่โลกจะล่มสลาย หลังจากผ่านชีวิตมาหนึ่งชาติ เด็กโง่อย่างเธอก็คิดได้แล้ว ดังนั้นกลับมาครั้งนี้ไม่เพียงต้องให้ตัวเองและครอบครัวมีชีวิตที่ดี ใครทำอะไรไว้เธอจะให้พวกมันได้ชดใช้

หากชีวิตมันโหดร้ายมากเกินจะรับไหว เราลองหันมามองชีวิตด้วยจินตนาการอันแสนสวยงามกันดีมั้ย เผื่อจะรู้สึกถึงคุณค่าและความหมายของชีวิตได้ดีมากขึ้นบ้าง อย่างน้อยก็ยังพอมีช่วงเวลาที่ได้ยิ้มให้กับตัวเองบ้างนะ