แพทย์ทหารได้สิ้นใจในสนามรบ แต่แล้วดันกลับมาอยู่ในยุคที่แปลกตา เขาใช้ความสามารถด้านการแพทย์รักษาชีวิตผู้คนมากมาย...จนทุกคนต่างเรียกเขาว่า"หมอเทวดา" และได้เป็น "ดวงใจรัชทายาท"ในที่สุด

เมื่อท่านอ๋องผู้เย่อหยิ่งต้องมาตามตื้อคุณหนูผู้เย็นชาโดยมีบุตรชายของตัวเองเป็นผู้ขัดขวางหนำซ้ำศัตรูหัวใจยังเป็นคนเดียวกันกับศัตรูแผ่นดินท่านอ๋องจะแก้ปัญหานี้ได้อย่างไรมาติดตามอ่านกันนะคะ

ลู่ไฉกุ้ยหนิง หญิงสาวที่มีนิสัยร้ายกาจแต่งเข้าบ้านตระกูลซ่ง เพราะต้องการหนีความยากลำบากในชนบท เธอไม่ปล่อยให้แม่สามีใช้ชีวิตอย่างสงบแม้แต่วันเดียว บ้านใหญ่ลุกเป็นไฟ เพราะแม่สามีหัวอ่อนถูกลูกสาวต่างแม่ร

บรรพจารย์น้อยอวิ๋นถูกฆ่าตายแล้วมาเกิดใหม่ในร่างใหม่ ...ได้ชีวิตใหม่อีกครั้งบนโลกใบเดิมที่แสนคุ้นเคย! จอมมารน้อย มู่เสี่ยวจิ่ว กลับมาแล้ว!

คืนหนึ่งเมื่อพระชายาที่สิ้นใจตายไปแล้วหายตัวไปเขาพลิกแผ่นดินเพื่อตามหา สี่ปีต่อมากลับพบนางนางอยู่กับเด็กชายหญิงวัยสี่หนาวคู่หนึ่ง พร้อมกับประโยคแรกที่นางเอ่ยทักทายเขา "ไสหัวไปเสีย"

คอมเมนต์ด่าพระเอกอยู่ดีๆ ดันทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างนางร้ายที่จุดจบไม่พ้นความตายเนี่ยนะ! ทั้งต้องวางแผนอนาคต ทั้งต้องเอาตัวรอดจากแผนร้ายที่มีเข้ามาไม่เว้นวัน แล้วนางร้ายเช่นข้าจะมีชีวิตที่ดีได้ไหมนะ?

"ซันนี่! นี่ดาดี๊ไหมคะทำไมเป็นแบบนี้บ้านนอกมากค่ะ!" ให้ตายสิยัยเด็กบ้านี่ไปชี้ใครมั่วซั่วอีกล่ะร้อยวันพันปีไม่เคยทักใครแบบนี้มาก่อนเลยนะ แต่ว่านะ...ใช่ไหม ฮือออ ทำไมเด็กเจนนี้มันฉลาดนักนะ "คุณ!"

“เฮอะ เป็นสามีของฉันก็ทำหน้าจะเป็นจะตาย รักแฟนเก่ามาก ลืมไม่ลงขนาดนี้งั้นเราก็หย่ากันเลย ลูกในท้องหากเขาเกิดมาฉันก็ไม่ได้ห้ามหากคุณจะมาขอพบเขา ฉันก็เบื่อเต็มที มีผัวทั้งกับเขาทั้งทีก็ได้ผัวงี่เง่า“

ทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบใช้แล้วทิ้งในนิยายวายจีนโบราณ พร้อมกับภารกิจปลูกผลไม้เพื่อหาเงินเลี้ยงดูลูกแฝด!!

หลี่เมิ่งเหยาย้อนเวลามาอยู่ในร่างของเด็กสาววัยสิบสองปี ในวันที่มารดาอนุผู้โง่เขลา ถูกขับไล่ออกจากจวน โชคยังดีที่ตอนตาย นางสวมกำไลหยกโลกันตร์เอาไว้ มันจึงติดตามนางมาที่นี่ด้วย

เอลฟ์ทรราชผู้ที่คิดว่าตนนั้นสูงส่งกว่าใคร กลับต้องมาเกิดใหม่กลายเป็นเด็กสาวธรรมดาในโลกแสนสงบสุขไร้ซึ่งเวทมนตร์ เรื่องราวของเธอผู้ที่ทั้งชีวิตไม่เคยมองเห็นคุณค่าของใครกำลังจะเริ่มต้นขึ้นใหม่นับจากศูนย์

ยามเมื่อตัวประกอบที่ถูกทิ้งลืมตาตื่นขึ้นมาจากความตาย โลกใบนี้เริ่มหลุดพ้นจากการควบคุมของผู้สร้างในนามนักเขียน หายนะของบรรดาตัวเอกจึงเริ่มโหมโรง....

"สิ่งเดียวที่ท่านแม่ทิ้งเอาไว้ให้คือหอคณิกาหรอกหรือนี่ เช่นนั้นข้าก็จะเปิดหอคณิกาขึ้นมาใหม่อีกครั้ง และข้าจะเป็นนายหญิงแห่งหอคณิกานี้"

ชีวิตที่แล้วเธอมักได้รับแสดงแต่บทนางร้าย พอได้มาเกิดใหม่ยังดันมาอยู่ในร่างของนางร้ายในบทละครอีก เกิดใหม่ชาตินี้พอกันทีกับบทนางร้ายที่พระเอกไม่รัก แถมยังต้องพบจุดจบแสนอนาถตอนท้าย

ตอนย้ายมาเรียนม.ปลายที่โรงเรียนเนโกมะ โคโตเนะได้เผลอสร้างปัญหาใหญ่ให้ตัวเองอย่างหนึ่ง...นั่นก็คือความจริงที่ว่าดูเหมือนว่าเธอจะถูกแมวดำตะครุบไปตอนไหนก็ไม่รู้เสียแล้ว

ผมเปิดประตูเข้าไปก็ไม่พบว่าเธออยู่ในห้องนอน แต่ว่า...เธอกำลังอาบน้ำ! ที่ผมรู้เพราะว่าผนังกระจกห้องน้ำมันใสเสียจนผมสามารถมองเห็นเธออยู่ในนั้น และตอนนี้แก่นกายด้านล่างของผม...มันเริ่มดีดตัวตั้งผงาดแล้ว

ชาติแรกลูกสาวแท้ ๆ อย่างเฟยอวี้ตายอนาถด้วยน้ำมือลูกสาวจอมปลอม ไร้ซึ่งความรักจากครอบครัว ก่อนตายเธอจึงภาวนาต่อสวรรค์ ไม่ขอกลับมาเวียนว่ายตายเกิด แต่สวรรค์กลับไม่เป็นใจ ส่งเธอกลับมาสู่จุดเริ่มต้น

เมื่อคนรักความสงบ ดันได้ทะลุมิติไปในร่างนางร้ายสุดอับโชค ที่แม่ตาย พ่อไม่เหลียวแล ซ้ำยังหักหลังท่านแม่ปล่อยให้ฮูหยินกับบุตรสาวคนใหม่ตามรังแกนางอีก เช่นนั้นนางจะหาสามีดี ๆ มาโค่นท่านพ่อลงเอง!

ใครว่าตัวประกอบต้องไร้ทางสู้?เมื่อเภสัชกรสาวทะลุมิติมาพร้อมดวงตาเห็นผี งานนี้จึงขอตั้ง'ทีมซัพพอร์ตชาวผี' ฉีกชะตากรรมอันน่าสมเพศทิ้ง แย่งชิงวาสนาของนางเอกจอมปลอมจากนี้ไปข้าจะเขียนตอนจบด้วยมือของข้าเอง

“เรา…เลิกกันเถอะ” จู่ ๆ แฟนที่คนกันมานานถึงหกปี ก็บอกเลิกเขา ในใจของเขานั้นมัน…เจ็บ..ใจ..ชะมัดที่ต้องทนคบมาถึงหกปี!