- 51
- 57.99K
- 58
- 0 (0)
"อย่าบอกนะว่าเด็กคนนี้คือลูกที่ผมไม่ต้องการ" ...เวรกรรมอะไรของเธอก็ไม่รู้ ถึงได้กลับมาพบเจอกันอีก
"อย่าบอกนะว่าเด็กคนนี้คือลูกที่ผมไม่ต้องการ" ...เวรกรรมอะไรของเธอก็ไม่รู้ ถึงได้กลับมาพบเจอกันอีก
เมื่อเขาขอให้เธอไปจากชีวิต 'อันดา' จึงเก็บเรื่องลูกไว้เป็น 'ความลับ' แต่โชคชะตากลับเล่นตลก ให้พ่อของลูกกลับมาเพื่อทวงคืนพันธะจากสายใยเดียวที่เขาผูกพัน
เมื่อหลินเชี่ย จากหน่อยรบพิเศษจากศตวรรษที่21ต้องทะลุมิติมาเกิดใหม่ในโลกที่ใช้การวัดค่าคนด้วยพลังของแต่ละธาตุ ต้องเข้ามาอยู่ร่างของ"หญิงไร้ค่า"ที่ไม่มีพลังบำเพ็ญของธาตุใดๆเลย...หึ.ชื่อนี้ไม่เหมาะกับข้า
“พี่เขาบอกว่าเขาเป็นแม่ปราณฮะ... พ่อเคยบอกว่าแม่ปราณสวยมาก คนนี้ใช่ไหมคับที่เป็นแม่ปราณ”
“เด็ก… ยังอยู่ในท้องหนูใช่ไหม”
เมื่อจับได้ว่าแฟนกับเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวหักหลัง แทนที่จะเปิดหน้าเคลียร์และจิกหัวตบสักฉาดสองฉาดให้สะใจ ทว่า 'มินตรา' กลับเลือกที่จะทำแบบเดียวกัน เพื่อ 'เอาคืน' ให้สาสม!
เพราะมีทายาทให้กับครอบครัวของสามีไม่ได้ ชีวิตคู่หลังจากแต่งงานของพิมพ์จันทร์จึงไม่ง่ายเลย
เมื่อศพไม่ถูกฝังแต่ตั้งไว้ให้โลกจ้องมอง จากการตามจับคนร้ายสู่การเปิดโปงความลับของชนชั้นและอำนาจ เหยื่อและผู้ต้องหามีเพียงแค่เส้นบาง ๆ ที่แยกออกจากกัน
แต่งจดทะเบียนกับเขา รักทุ่มเทแต่ถูกมองเป็นเมียร้ายไร้ค่า สุดท้ายโดนฆ่าตายอย่างโดดเดี่ยว ฟื้นกลับมาก็ยังเป็นได้แค่นางร้ายสู้ผู้หญิงอื่นไม่ได้ แต่หนนี้เธอตั้งท้องและขอหย่า ไม่เอาแล้วสามีเฮงซวย
เขาให้เธออยู่ในฐานะแม่ของลูก ไม่ใช่เมียในสมรส เธอรับไว้ แต่จะเป็นแม่ของลูก ที่เขามิอาจแตะต้อง...
สาวออฟฟิศตายแล้วเกิดใหม่เป็นลูกเศรษฐี แต่เธอกลับอยากเป็นหมา! เรื่องราวสุดป่วนจึงเริ่มขึ้นในครอบครัวที่แสนอบอุ่น จนเธอได้ค้นพบว่าการเป็นมนุษย์ที่ได้รับความรักนั้น มีความสุขยิ่งกว่าชีวิตน้องหมาเสียอีก
”ลูกที่เขารู้ว่ามีอยู่ แต่ไม่เคยยอมรับ คราวนี้จะมาทวงสิทธิ์ อย่าหวังว่าเธอจะยอม!”
เพราะคำว่า "รัก" จึงทำให้ดาริกากลายเป็นนางร้าย เธอเอาแต่อ้อนวอนขอความรักและพยายามยัดเยียดตัวเองเข้าไปในชีวิตอีกฝ่าย แต่สุดท้ายสิ่งที่ได้กลับเป็นเพียงความว่างเปล่า
เมื่อรักที่ให้ไปได้ค่าตอบแทนเป็นใบตั้งครรภ์ผู้หญิงของเขากลับมา ก็หย่าไปเลยสิคะ...รออะไร!? นับจากนี้ไปคุณก็เป็นแค่ 'ผัวเก่า!'
เธอผิดเองที่เลือกทางเดินโง่ ๆ นี่ พิมพ์นาราทรุดตัวอยู่กับพื้นอยู่ตรงหลังประตูบ้าน ตรงที่ที่กวีวัธน์เพิ่งจะเดินออกไป
"ผมไม่ได้สนใจหรอกครับ ว่าเจ้าสาวจะเป็นใคร เพราะถึงยังไง แต่งกันไปสักพักก็ต้องหย่ากันอยู่ดี"
วันที่เขาเอ่ยปากไล่เธอไม่ต่างจากของตายที่ไร้ค่า ความอดทนอดกลั้นที่มีมานานจึงถึงคราวสิ้นสุด ‘ใบหย่า’ คงเป็นปลายทางที่เหมาะสมกับเรื่องนี้ เธอและลูกจะไม่ทนอยู่กับผู้ชายใจร้ายอีกต่อไป
ขบวนการ 5 สีสไตล์ไทย
"แต่งงานกับพี่สิ กล้าหรือเปล่า?" นี่คือข้อเสนอของแฟนเก่าที่ยื่นให้ฉัน
มีลูกด้วยกันถึงสองคน เขากลับกล่าวหาว่าเธอมีชู้ เอาเถอะ...ถ้าเขาต้องการจะหย่าเพื่อไปอยู่กับอีตัวนั่น เธอก็ยินดี...หย่าแล้วก็อย่ามารักกันก็พอ