ใครจะไปคิดล่ะว่าสมาชิกปี1ชมรมวอลเลย์บอลชายคาราสึโนะ จะรู้สึกกลัวและเกรงใจผู้จัดการปี1พอๆกับกัปตันทีมและรุ่นพี่ เพียงแค่เธอหันไปมองพวกเขาเฉยๆหรือจับแยกในตอนที่พวกเขาทะเลาะกัน พวกเขาก็จะหยุดทันที

จะเป็นยังไง...ถ้า'ฮารุโนะ ซากุระ'ไม่ได้รักซาซึเกะอีกต่อไป

คาปิบาร่าเป็นสัตว์ที่เป็นมิตรกับสัตว์แทบทุกชนิด แม้กระทั่งสัตว์ที่ดุร้ายที่สุดก็สามารถอยู่ร่วมกันได้...มันนิสัยคล้ายกันกับฉัน ที่ชื่อ 'คามิบาระ สุมิเระ'

เมื่อไหร่รัฐบาลจะเพิ่มเงินเดือนให้หมอสักทีนะ ในเมื่อมีคนเจ็บเยอะขนาดนี้ แล้วก็โปรดเพิ่มประชากรหมอด้วยค่ะ อย่าเอาแต่อยากจะเป็นฮีโร่กันรักษาไม่ทันละ [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]

"ทำไมข่าวที่ส่งมาถึงมีแต่เรื่องไร้สาระ นี่เธอทำงานยังไง" | "ก็พวกนี้มันไม่เคยทำตัวมีสาระ แล้วจะให้ฉันส่งอะไรกลับไปคะ? ปลาปักเป้าสักตัวมั้ย?"

การสูญเสียที่มาพร้อมคำสัญญาที่เจ็บปวดได้ตอกย้ำถึงการมีอยู่ของชีวิตที่คงเหลือให้เดินหน้าต่อไป…อย่าใช้ความแข็งแกร่งเพื่อทำลาย แต่จงใช้มันเพื่อปกป้อง นั่นคือสิ่งที่ ‘ คาวาฮายะ ฟุยูเอะ ‘ ต้องแบกรับ

ในเสียงไวโอลินที่แผ่วเบา มีความลับซุกซ่อน... และในความเงียบของราตรี มีหัวใจมากมายกำลังเต้นแรง

เครื่องจักรสังหารของรัฐบาลอย่างเธอจู่ๆก็กลายเป็นเด็กมัธยมปลายโรงเรียนฟูรินซะงั้น ให้ตามหาความสุขของตัวเองงั้นหรอ ของแบบนั้นมันมีจริงที่ไหน ทั้งที่คิดแบบนั้นแต่เธอกลับได้เจอเขาอีกครั้งกันล่ะ...!

พ่อสอนไว้ว่าถ้ารู้สึกตกหลุมรักใครให้เดินหน้าจีบเลย เพราะงั้น “ฉันชอบนาย เป็นแฟนกันนะ”

กฎการเผชิญหน้ากับแฟนเก่านั้นง่ายดายมาก ก็แค่อย่าตกหลุมรัก อย่าทักก่อน อย่าย้อนถึงเรื่องเก่า อย่าให้เขารู้ว่ายังคิดถึงอยู่ โออิคาวะท่องได้จนขึ้นใจ…แม้ว่าเขาจะล้มเหลวไปตั้งแต่กฎข้อแรกแล้วก็ตามเถอะ

ทำไมแค่ชั่วพริบตาเดียวจากตำรวจหน่วยปฏิบัติการพิเศษของประเทศไทย ถึงได้กลายเป็นเด็กอนุบาลตัวป้อมของญี่ปุ่นไปได้กันล่ะเนี่ย!? (ไม่แต่งต่อแล้วคับบบบ)

นี่ ๆ รู้หรือเปล่า? คาราสึโนะกลายเป็นร่างทองไปแล้ว! ไม่ใช่แค่ทีมแข็งแกร่งขึ้น แต่พวกเขามีผู้จัดการคนสวยถึงสามคน! ใครบางคนพูดด้วยความอิจฉา! ฮิโยริ คนสวยที่ถูกพูดถึงมองความแปลกของทีมด้วยความสนใจ～♥

เด็กชายผู้เปลี่ยวเหงาได้พบเธอ—วิญญาณอ่อนโยนผู้อยู่เหนือกาลเวลา การพบกันในยามอาทิตย์ลับฟ้า คือจุดเริ่มต้นของสายใยที่ไม่มีใครลบเลือนได้ "เธอบาดเจ็บ..." "...เวลาจะเยียวยาเธอเอง.."

ในเมืองที่เต็มไปด้วยดอกไม้และเสียงหัวเราะ… เด็กสาวคนหนึ่งจะค้นพบว่าบางครั้งการหันกลับไปมองในสิ่งที่ไม่คาดคิดจะพาเธอไปพบกับคนที่ทำให้หัวใจเธอเต้นเร็วขึ้น

...ตรงนั้น โต๊ะริมหน้าต่างในคาเฟ่โทนสีครีม นั่น เธอยืนหน้าร้านขนม ทางเดินระหว่างตึก คล้ายว่าเขาจะเห็นเธออยู่ทุกที่ หรือนั่นจะเป็นเพราะเส้นทางของเราสองคนนั้นซ้อนกันมาตลอดงั้นหรอ

ถูกปลุกขึ้นมาใน 3,700 ปีให้หลัง ที่อารยธรรมมนุษย์โลกล่มสลายไม่เหลือชิ้นดีว่าแย่แล้ว.. นี่เธอยังมีเบบี๋ติดท้องมาตั้งแต่โลกยุคเก่าอีก ขอกลับไปเป็นหินต่อได้ไหม?

เจ้าม้าโง่ นายทำให้ฉันดูแย่!!!! by อากวีลา

ทำตัวอย่างกับคนบ้าคำพูดคำจาก็แปลกทำให้ทุกคนต่างพากันส่ายหัวกัน ไม่ว่าคุณจะเป็นใครหากได้ลองโดนดีเข้าไปยังไงก็ต้องมีร้องระงม "รุ่นปาฏิหารย์แล้วไงหนีหมอลำให้พ้นก่อนเถอะน้องแล้วค่อยทำเป็นเก่ง"

เมื่อพูดถึงคุโระโยไคภาพจำของชายหนุ่มรูปร่างบึกบึน นิสัยแข็งกร้าวดุดันก็คงจะฉายชัดขึ้นมาทันที แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่าแท้จริงแล้วอีกฝ่ายก็เป็นแค่เด็กหนุ่มตัวเล็กจ้อย เจ้าของร้านแฟชั่นสุดโด่งดังคนนั้น

แค่ชีวิตผู้จัดการทีมวอลเลย์บอลคาราสึโนะธรรมดาๆ