"ฉันจะเป็นยังไงก็เรื่องของฉัน มายุ่งทำไม มีสิทธิอะไรมายุ่ง ไม่ใช่พ่อ ไม่ใช่พี่ ไม่ใช่ญาติสักหน่อย" "เออไม่ใช่แต่อีกหน่อยจะเป็นมากกว่านั้น อย่าปากดี แล้วหัดมีมารยาทกับผู้หลักผู้ใหญ่เสียมั่ง"

ที่ตรากตรำเลี้ยงมา เคยบอกเหรอว่าจะให้เป็นแค่น้อง เข้าใจผิดแล้ววรา ชีวิตเธอมันเป็นของพี่นานแล้ว อย่าคิดว่าจะไปจากพี่ได้

เมื่อ ‘ยัยตัวจี๊ด’ ถือคติว่า ‘แต่งได้ก็หย่าได้’ แต่ ‘เขา’ จะยอมให้หย่าหรือเปล่า?

เธอเผลอมี one night stand กับผู้ชายที่คิดว่าเป็นหนุ่มโฮสต์ แต่กลับเจอเขาอีกครั้งในฐานะ 'คุณอา' ของเพื่อน... นายแพทย์ปวีร์ ตรียางค์กูร!

เขาคือลูกชายเจ้าของบริษัท เธอคือพนักงานที่จับพลัดจับผลูได้มาสอนงานให้เขา เธอหวังแค่ให้เขาตั้งใจเรียนรู้งาน ส่วนเขาหวังแค่จะได้แอ้มเธอ

เขาไม่ได้ชอบเธอ เธอไม่ได้ชอบเขา เราแค่นอนด้วยกันทุกคืน แล้วเขาก็หวงเธออย่างกับ'หมา'

ไหนใครใหญ่ลุกขึ้นมาหน่อย! ใหญ่ที่ไม่ได้หมายถึงชื่อ แต่หมายถึง...

เมื่อสาวโสดอยากเปิดซิงกับหนุ่มน้อยนุบนิบ แต่กลับได้ผัวทรงหื่นมาแทน งานนี้นอกจากเขาจะไม่เด็กแล้ว ยังไม่เล็กอีกต่างหาก

"ดื้อนักนะ เดี๋ยวพ่อจะฟาดให้ลุกจากเตียงไม่ขึ้นเลย"

สุขใจอยู่ในฐานะลูกหนี้ที่ต้องชดใช้เงินแทนพ่อของตัวเอง แต่เป็นลูกหนี้แบบใดก็ไม่รู้ถึงได้กินอิ่มนอนอุ่นเช่นนี้ เท่านั้นยังไม่พอ ยังได้เงินจากเจ้าหนี้อีกด้วย! เพิ่งรู้ว่าเป็นลูกหนี้ของปราณนทีช่างแสนสบาย!

ในหัวทักษอรเต็มไปด้วยคำว่า'อิหยังวะ'วันก่อนหมอวายุยังนัวเนียหนุบหนับกินตับเธอแซ่บเวอร์แล้วทำไมวันนี้เจอหน้าถึงบอกเทกันซะได้แม้จะปวดใจแทบตายแต่ดียังกลับมาได้เพราะเพื่อนสาวสอนไว้’ผัวที่ดี คือผัวใหม่ค่ะ'

เมื่อสาวสายมูถูกหมอดูทักว่าจะเจอเนื้อคู่ ทุกอย่างก็คล้ายจะไปได้ดี แต่ความบรรลัยมันอยู่ตรงที่คุณสมบัติของเนื้อคู่ที่หมอดูระบุไว้ดันไปตรงกับเพื่อนสนิทที่เป็นคาสโนว่าตัวพ่อ คนที่เธอมั่นใจว่าไม่มีทางรักลง

เธอคือผู้หญิงที่ซื้อได้ด้วยเงิน เขาคือผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่ามีคู่หมั้นอยู่แล้ว

เจอหน้ากันในรอบสี่ปี ไม่มีคำทักทายที่ดีกว่า "เราเลิกกันแล้ว" จริงดิ?

พันดาวต้องตายด้วยน้ำมือตัวร้ายอย่างเฟยหลงเพราะอย่างนั้นจึงต้องหนีเขาไปให้ไกล แต่ทำไมตัวร้ายอย่างเขาถึงยังตามติดเธอไม่เลิกอย่างนี้! แล้วจากนี้เธอจะรอดชีวิตจากเขาได้อย่างไร!

อายุยี่สิบเมื่อไหร่...แล้วค่อยมีแฟน!

ผมจะทำให้เธอรู้ว่าเวลาหมามันโมโหจนแว้งกัดเจ้าของน่ะ มันเป็นยังไง...ก็เพราะเจ้าของแม่งไม่รักดีไง!

“ภัทรชอบเมนะครับ ชอบมากเหลือเกิน ฟังเสียงหัวใจของภัทรสิ” เขาถอนริมฝีปากออกแล้วเอ่ยบอกเธอด้วยน้ำเสียงกระเส่า ความต้องการในกายกำลังก่อตัวจนเขาหายใจถี่รัวมากขึ้น

“ฉันเอาเธอตายแน่พิ”

ดวงตากลมโตใต้แพขนตาหนางอนงามที่ปิดสนิทมานานนับเดือนค่อยๆ กลอกไปมาสำรวจสิ่งที่อยู่ในครรลองด้วยความมึนงง ใบหน้ามีความไม่แน่ใจ งุนงง สับสน ผ่านไปสักพักก็ค่อยๆ รับรู้ว่า.....นี่ไม่ใช่ความฝัน!!