"หากเธอคือมิติที่ไร้ที่สิ้นสุด… งั้นฉันจะเป็นท้องนภาที่ผูกมัดเธอไว้ตลอดกาล"

สลอธก็แค่ต้องการความสงบในการนอน แต่น้องชายที่อยู่บ้านข้างๆ ขยันสร้างเรื่องเสียเหลือเกิน ทั้งเสียงระเบิด เสียงปืน และอีกมากมาย... ปล่อยสลอธไปนอนเถอะ

ตัวเอกได้ข้ามมิติมาในโลกอนิมะ เรื่อง มายฮีโร่ และได้รับระบบให้สร้างความวุ่นวายให้กับโลกโดยการสร้างสิ่งแปลกๆ “การสร้างความชิบหายคืองานของเรา!!”

หยุนซือหยา รอดตายจากกองเพลิงมาเพื่อสิ่งเดียว นั่นก็คือการลากคอคนชั่วมาชดใช้กรรม นางกลับมาในคราบ เจ้าแม่ ผู้กุมเส้นสายทางเศรษฐกิจไว้ทั่วแผ่นดิน

เมื่อหญิงสาวจากโลกหลังหายนะผู้ปรารถนาชีวิตที่เรียบง่ายกลับต้องเข้ามาพัวพันกับโลกของมาเฟียเพียงเพราะเผลอไปสบตากับราชามัจจุราชแห่งโลกใต้ดินอย่างรีบอร์น!!

มิราเบลรู้ดีว่าการพบกันระหว่างเธอกับฮิบาริไม่ใช่พรหมลิขิต และยิ่งไม่ใช่ความบังเอิญ กล่าวคือ การพบกันในครั้งนั้นคือความตั้งใจที่ถูกสร้างขึ้นโดย 'ความโกลาหล' ผู้ที่ต้องการจะจับมือกับ 'กฎเกณฑ์'

สึนะเจ้าห่วยประจำห้องดูท่าไม่ได้เรื่อง แต่แบบนี้เจ้าตัวดันมีแฟนสาวสวยเป็นสาวฮอตของโรงเรียน แล้วที่สำคัญเขาไม่ได้ห่วย แต่เป็นพ่อเสือดีๆ ในคราบทูน่าต่างหาก เขาคลั่งรักแฟนสาวยิ่งกว่าอะไรในโลก [R-18]

บนโลกใบนี้ไม่มีกฎข้อไหนที่ไม่ถูกแหก

เจ้าม้าโง่ นายทำให้ฉันดูแย่!!!! by อากวีลา

(หน้าปกชั่วคราว)

ถ้าลอนดอนขึ้นชื่อเรื่องท้องฟ้าเป็นสีเทางั้นกรุงโรมก็ขึ้นชื่อเรื่องมาเฟียสินะ? — แต่ว่าเมืองโปรดของวองโกเล่เดซิโม่คืออะไร? “ลอนดอนครับ” คำตอบที่ปราศจากหน้ากากอย่างเคยมาพร้อมรอยยิ้มจากดวงตาสีเฮเซลนัท

เมื่อรัฐบาลต้องการให้มาเฟียมาช่วยจัดการกับสิ่งมีชีวิตประหลาดที่เป็นครูอยู่ที่โรงเรียนม.ต้นคุนุกิงาโอกะ ประจำชั้น ม.3 ห้อง E

ฮิบาริไม่เคยคิดจะผูกมัดใครและไม่ต้องการให้ใครมาผูกมัด จนกระทั่งผู้หญิงคนนั้นปรากฎตัวและทิ้งกลิ่นหอมไว้บนเตียงเขาในคืนนั้น เธอคือคนเดียวในโลกที่เขายอมปล่อยให้ป่วนหัวใจและยอมยกทั้งชีวิตให้โดยไม่มีข้อแม้

"รุ่นพี่มีแฟนแล้วงั้นเหรอ!?" พวกเขาตะโกนลั่นทั่วบริเวณพร้อมกับเสียงหัวใจแตกดังเป๊าะ แถมเจ้าของคนนั้นยังขึ้นเรื่องหึงแรงถึงขั้นใครกล้าจีบเตรียมถูกเจี๋ยนเลยทีเดียว ...เห็นบอกว่าเขายังเป็นหมอผีอีกด้วย

เด็กหนุ่มที่ความความฝันที่ยิ่งใหญ่อย่างการเป็นฮีโร่ที่ดีตามไอดอลของตัวเอง เเต่ทุกคนหารู้ไม่ว่าในตัวของเขายังมีตัวเขาอีกคนอาศัยอยู่ "พวกเราจะไม่ไปช่วยพวกเขาจริง ๆ หรอ" "ช่างเเม่มสิ"

เด็กชายผู้เปลี่ยวเหงาได้พบเธอ—วิญญาณอ่อนโยนผู้อยู่เหนือกาลเวลา การพบกันในยามอาทิตย์ลับฟ้า คือจุดเริ่มต้นของสายใยที่ไม่มีใครลบเลือนได้ "เธอบาดเจ็บ..." "...เวลาจะเยียวยาเธอเอง.."

"ทำไมข่าวที่ส่งมาถึงมีแต่เรื่องไร้สาระ นี่เธอทำงานยังไง" | "ก็พวกนี้มันไม่เคยทำตัวมีสาระ แล้วจะให้ฉันส่งอะไรกลับไปคะ? ปลาปักเป้าสักตัวมั้ย?"

หลังจากดับอนาถเพราะเกาลัดติดคอตาย เธอก็ได้อิเซไกเข้ามาอยู่ในร่างลูกสาวเจ้าของร้านขายโลงศพในนามิโมริ แต่จกป๊อปคอร์นนั่งดูชาวบ้านตีกันมาได้ตั้งสิบปี อยู่ดีๆก็ได้กลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดในการซ่อนศพซะงั้น!

ทุกคนมักมองเขาเป็นเจ้าห่วยสึนะเสมอยกเว้นเธอ ถึงแม้ตัวเธอจะไม่ชอบข้องเกี่ยวกับเขามากนัก แต่เธอก็มักปรากฎตัวเสมอในยามที่เขาต้องการ แบบนี้จะไม่ให้เขารักเธอได้ยังไงกัน

ไม่เคยคิดฝันมาก่อนในชีวิตว่าวันนี้จะมาถึง วันที่ฉันต้องมาใช้ชีวิตเป็นตัวละครของตัวเองที่เคยเบียวไว้สมัยม.ต้น!!! กรี๊ดดด พวกเธออย่าพูดนะยะ อย๊า ฉันขอโทษที่เคยเบียว ขอโท๊ษ!!!