ทำไมข้าต้องมาหนีตายจากแม่ทัพปีศาจแทนร่างเดิมด้วยเนี่ย สวยซะเปล่าแต่ไร้สมองชะมัด กลัวไม่มีคนรักหรือไงถึงกล้าไปวางยาปลุกกำหนัดพระเอกของเรื่อง ไม่รู้หรือว่าเขาเป็นแม่ทัพปีศาจไร้ใจยอมลงให้นางเอกแค่คนเดียว

แนว: จอมยุทธ์ / แฟนตาซี / เกิดใหม่ / ฝึกฝน / ไม่โลกสวย ฝึกไวในมิติลับ 100 เท่า / พระเอกไม่อวดเทพ แต่เติบโตเงียบ ๆ แบบมั่นคง / ซ่อนเขี้ยวแบบสุขุม มีระบบเหตุผล

เกื้อหนุนกระตุกยิ้มที่มุมปาก ไม่ใช่ยิ้มด้วยความเอ็นดู แต่เป็นยิ้มแบบ 'เตรียมรับมือ' "นึกว่าใครที่ไหน ยัยเด็กขี้มูกโป่งที่เคยร้องไห้ตอนผมไม่แบ่งขนมให้วันนั้นนี่เอง สอบติดวิศวะโยธาได้ยังไงเนี่ย?

ฟื้นขึ้นมาอีกที ‘เยว่ไฉหนิง’ กลายเป็น ‘แม่หม้ายลูกติด’ ที่ต้องหอบลูกหนีภัยแล้ง แถมยังต้องรับมือกับแม่สามีใจร้าย น้องสะใภ้ขี้อิจฉา และพวกผู้ชายตัณหากลับ โทษทีเถอะ คนพวกนี้ไม่ได้อยู่ในสายตานางเลยสักนิด

ดวงตากลมโตใต้แพขนตาหนางอนงามที่ปิดสนิทมานานนับเดือนค่อยๆ กลอกไปมาสำรวจสิ่งที่อยู่ในครรลองด้วยความมึนงง ใบหน้ามีความไม่แน่ใจ งุนงง สับสน ผ่านไปสักพักก็ค่อยๆ รับรู้ว่า.....นี่ไม่ใช่ความฝัน!!

ข้าได้สวนองุ่นติดตัวมา จะทำอย่างไรได้ก็เทพแห่งเวลาไม่ยอมให้ขอเงินและของมีค่า อย่างน้อยมีสวนนี้ก็ดีไม่ใช่น้อย แต่! เหตุใดต้องให้ข้าหาเงินครบสิบตำลึงก่อน มิติถึงจะเปิดเล่า!

สาวแกร่งยุคปัจจุบันกลับพลาดท่าเสียชีวิตง่าย ๆ นรกหรือสวรรค์ ไม่ได้ไป กลับข้ามภพมาเกิดใหม่ในร้านเขียงหมูอยู่ในร่างของคุณหนูผู้อ่อนแอแต่อวบอ้วน แถมรับบทอนุภรรยาปลอม ๆ ของ 'พยัคฆ์หนุ่มจอมโหด'

เมื่อ "รัญสิยา" เฟรชชี่นิติฯ จอมซุ่มซ่าม ต้องตกเป็นจำเลยหัวใจของ "วัฒนา" รุ่นพี่มาตราเดินได้ คดีรักนอกตำราจึงเริ่มต้นขึ้นท่ามกลางตัวบทกฎหมายที่แสนเย็นชา

ผมแค่จะแก้แค้นแฟนเก่าด้วยการทำหนังสงครามให้ชนะประกวด แต่ไหงกลายเป็นว่าต้องมารับหน้าที่สั่งสอนสันติภาพให้คนทั้งโลกไปได้วะเนี่ย!? อย่ามาเรียกผมว่าผู้กำกับ! เรียก "นักจิตบำบัดจำเป็น" ดีกว่า!

"ฉันชื่อไวท์ เป็นนักขับ 'ฟอร์มูล่าวัน' จากทีม Asher ยินดีที่ได้รู้จัก"

มีคู่ไม่ดี ไร้คู่เสียย่อมเป็นการดีกว่า บุรุษดีแต่พ่นวาจาหวานเช่นเจ้า จงมีความสุขกับสตรีที่เจ้าเลือกเถิด

จะเป็นยังไงเมื่ออัลฟ่ายีนส์ด้อยอย่างเขาถูกเปลี่ยนเป็นโอเมก้าชั่วคราวจากอีนิกม่า!!!!

ภพนี้เธอคือนักฆ่า…แต่ภพหน้าเธอคือภรรยาและแม่ ‘ลี่เฟิง’ นักฆ่าหมายเลข 13 ผู้มีปานแดงรูปดาวกลางฝ่ามือ หลังภารกิจแค้นส่วนตัวเสร็จสิ้น ลืมตาอีกทีเธอได้มาอยู่ในชนบทยุค70

ความผิดพลาดแค่คืนเดียว เขาไม่รู้ว่าตัวเองมีเลือดเนื้อเชื้อไข และกลายเป็นพ่อคนในวันที่เจอเธออีกครั้ง และเธอก็คลอดในวันนั้นพอดี....

เหอะ! ลูกไม้ตื้น ๆเช่นนี้คิดว่านางดูไม่ออกรึ ชาตินี้นางไม่ใช่ลูกพลับนิ่ม ๆ ให้ใครมารังแกอีกแล้ว ต่อให้ถูกตราหน้าว่าเป็นบุตรไม่รักดีหรือถูกมองว่าเป็นแม่เลี้ยงใจร้าย นางก็หาได้แยแสไม่

ถ้าย้อนเวลามาเป็นเจียหลัวได้เร็วกว่านี้ หล่อนจะไม่ยอมแต่งเข้าบ้านตระกูลหมิงเด็ดขาด ใครมันจะไปอยากแต่งงานกับไก่แก่กันล่ะ ยุคนี้มันยุคไหนแล้ว ไม่ใช่ยุคราชวงศ์สักหน่อย ทำเป็นกดขี่กันไปได้ น่าเขกหัวชะมัด!

หลังจากถูกชายคนรักฝังทั้งเป็น นางที่ควรจะตายไปแล้วกลับฟื้นตื่นขึ้นมาในร่างของตนเองตอนอายุสิบห้า ดูเหมือนว่าสวรรค์จะให้โอกาสนางกลับมาแก้แค้นสินะ

เอกชายหนุ่มแห่งประเทศไทยผู้ตกอับได้ประจบพบเจอกับชีวิตอันแสนเศร้าเขานั้นได้รับโอกาสให้ย้อนกลับไปในอดีตเมื่อตอนเป็นเด็กเขานั้นจะเปลี่ยนแปลงอะไรไปบ้างไปชมกัน

เมื่อ ‘มู่หลัน’ เชฟสาวคิวทองผู้กุมบังเหียนร้านอาหารมิชลินต้องลาโลกเพราะโหมงานหนัก เธอดันลืมตาตื่นขึ้นมาในร่างของ ‘ซูหลัน’ นางร้ายจอมขี้เกียจแห่งหมู่บ้านชนบทจีนยุค 70!

มาอยู่ในร่างมารดาที่เดิมต้องตายไปแล้วของนางร้ายตัวฉกาจในนิยายเรื่องหนึ่ง สตรีที่งามล่มเมืองหากแต่มีสามีผู้ชั่วร้าย แล้วหญิงสาวที่ไม่เคยมีลูกเช่นนางต้องเลี้ยงดูเด็กคนนี้อย่างไร? ให้ตายเถอะ!