ชาติก่อนข้าอุตส่าห์ไม่ทำร้ายคนบริสุทธิ์ แต่พวกเจ้ากลับไม่ยอมละเว้นข้า ชาตินี้อย่าหวังว่าข้าจะละเว้นผู้ใด

ในโลกที่ผู้คนแย่งชิงอาหาร เธอกลับสร้างอาณาจักรจากเตาอบหนึ่งเครื่อง เพราะบางครั้ง…ความหวาน อาจเป็นอาวุธที่ทรงพลังที่สุดในวันสิ้นโลกก็ได้!

จากท่านหญิงผู้สูงศักดิ์ธิดาอ๋อง ชะตาชีวิตผกผันต้องกลายเป็นนักโทษประหาร ทว่านั่นไม่ใช่เรื่องแปลกแต่อย่างใด ที่น่าแปลกก็คือนางที่สมควรตายกลับกลายเป็นสตรีชนบท ทั้งยังได้สามีและลูกฝาแฝดมาอีกด้วย

ทำไมครอบครัวนี้ต้องถูกกดขี่ ทั้งทำงานหนักข้าวปลากินไม่อิ่มท้อง คนเห็นแก่ตัวเช่นนี้มาเฟียสาวอย่างเธอจะไม่ทน เพล้ง! ผัวะ! ฉาด! 'ในเมื่อครอบครัวข้าไม่ได้กินอาหารดีๆ พวกเจ้าก็ไม่ควรที่จะได้กินเช่นกัน!'

คอมเมนต์ด่าพระเอกอยู่ดีๆ ดันทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างนางร้ายที่จุดจบไม่พ้นความตายเนี่ยนะ! ทั้งต้องวางแผนอนาคต ทั้งต้องเอาตัวรอดจากแผนร้ายที่มีเข้ามาไม่เว้นวัน แล้วนางร้ายเช่นข้าจะมีชีวิตที่ดีได้ไหมนะ?

สวี่หนิงทะลุเข้ามาในนิยายพบว่าสามีที่ไม่แม้แต่จะพูดคุยกันที่แท้จะกลายเป็นท่านเสนาบดีใหญ่ตัวร้ายในอนาคต แต่สภาพตอนนี้ข้าวจะหุงก็ยังไม่มี หนทางที่จะเอาตัวรอดคือเกาะขาสามีตัวร้ายผู้นี้ด้วยการทำให้เขาอิ่ม

ได้ย้อนกลับมาเลี้ยงดูบุตรสาวทั้งได้รู้ว่าชีวิตของพวกนางแม่ลูกเป็นเพียงนางร้ายในนิยายที่ถูกแต่งขึ้นจึงคิดฝืนชะตานี้ให้ได้ ส่วนสามีเย็นชาไร้ใจผู้นั้นก็ช่างเถิด นางสนใจเพียงเจ้าก้อนกลมตัวน้อยๆนี่ก็พอแล้ว

เพราะรักเขายิ่งนัก ยามถูกหลอกลวงจึงยิ่งเจ็บแค้นเกินอภัย นางทำตัวชั่วช้าไม่เกรงกลัวโทษทัณฑ์ ผลตอบแทนของความเลือดเย็นคือสุราพิษหนึ่งจอก น่าเสียดายที่นรกไม่ยินดีต้อนรับ ยังส่งนางมารร้ายกลับคืนสู่นรกบนดิน

ฤดูหนาวพัดพาเขามา…สู่ที่ที่ไม่เคยเป็นของเขา ท่ามกลางสายตาเย็นชา กลับมีใครบางคนยืนอยู่ข้าง ๆ โดยไม่พูดอะไร และในความเงียบนั้นเอง…ความรักที่ต้องซ่อนก็เริ่มต้นขึ้น

ชาติก่อนถูกครอบครัวทิ้งให้ตาย กลับชาติมาเกิดใหม่ยังถูกบิดาทอดทิ้งให้ตายอีก ท่านแม่ ท่านจะทนอยู่ไปเพื่ออันใด!

เฉิงเข่อซิง เติบโตมาท่ามกลางการเลี้ยงดูของครอบครัวมารดา นางจึงตัดสินใจครั้งใหญ่ในวัยแปดขวบ เดินทางไกลเพื่อมาพบหน้าบิดาสักครั้ง…

ในชาติที่แล้ว นางคือภรรยาเอกที่ถูกทอดทิ้ง ถูกกลั่นแกล้ง ถูกผลักให้จบชีวิตอย่างน่าเวทนา เมื่อโชคชะตาหวนคืน เปิดโอกาสให้นางย้อนกลับมาอีกครั้ง ครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อ “รัก” แต่ย้อนกลับมาเพื่อ “เอาคืน”

เมื่อ ฟุโอดะ ไอรีน มาเฟียสาวสวยรวยโสดจากยุคปัจจุบัน ต้องหมดอายุขัยของโลกนี้ แต่ด้วยผลบุญที่ชอบทำบุญทำทานมาทั้งชีวิต จึงได้มิติติดตัวพร้อมทั้งข้าวของเครื่องใช้หลายอย่าง ก่อนไปใช้ชีวิตใหม่ยังโลกหน้า

ติงหยวนหยวนทะลุมิติมาอยู่ในร่างของพระชายาที่ถูกรังเกียจ ร่วมหอได้หนึ่งคืนก็ได้รับหนังสือหย่า เธอถูกขับไล่ไปอยู่บ้านนอก ภายหลังพบตนเองตั้งครรภ์ลูกแฝด ไม่เป็นไรทายาทอ๋องทั้งสองนี้ นางจะเลี้ยงเอง!

แม่ทัพผู้นำกองทัพเสวียนหู่ไม่ยินยอมแต่งงานกับหลานสาวไทเฮาถึงขั้นขัดพระราชเสาวนีย์ ‘เมื่อก่อนมีความรู้สึกเช่นไร ต่อไปก็เหมือนกัน’ เหอะ!...เหตุใดพูดแล้วไม่ทำตามคำพูด จะมาวุ่นวายกับนางด้วยเหตุใด?!

นางถือกำเนิดจากครรภ์ของฮูหยินเอกแต่ถูกสลับตัวไปเป็นบุตรสาวอนุ แต่งงานออกเรือนก็ถูกสามีทรยศหักหลัง เมื่อสวรรค์มอบโอกาสให้นางอีกครั้ง นางจะเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตของตนเอง!

หลี่เมิ่งเหยาย้อนเวลามาอยู่ในร่างของเด็กสาววัยสิบสองปี ในวันที่มารดาอนุผู้โง่เขลา ถูกขับไล่ออกจากจวน โชคยังดีที่ตอนตาย นางสวมกำไลหยกโลกันตร์เอาไว้ มันจึงติดตามนางมาที่นี่ด้วย

คิดจะใส่ร้ายสามีของข้าแถมยังคิดจะยึดทรัพย์กันอีกอย่างนั้นหรือ? ถ้างั้นข้าริบสมบัติในท้องพระคลังนี่.. เข้า “มิติตุนสินค้า” ของข้าเพื่อเป็นข้อแลกเปลี่ยนก็แล้วกัน!

ซุนจิ่นลี่ถูกขับออกจากสกุลซุน เพราะนางคือเด็กสาวที่มีดวงตาสีเขียว มีลวดลายรากไม้สีเขียวบนเล็บ อีกทั้งยังมีรูปดอกกุหลาบอยู่บนเล็บนิ้วโป้งทั้งสองมือ สารรูปเช่นนี้ ทำให้คนมองว่างดงามและน่ากลัวในเวลาเดียว

ความรักสำหรับคนอื่นคืออะไรไม่รู้ แต่สำหรับพลอตนั้นคือความเจ็บปวดและเรื่องหลอกลวง ทว่า เมื่อได้เจอกับเพทายหนุ่มวิศวะจอมกวนที่มีความคิดต่างกันกับเขาสุดขั้วความรู้สึกสับสนก็เริ่มเข้ามา