องค์ชายเก้าจอมโฉดผู้นั้นข้าจะให้เขาเป็นสามี! หวนคืนกลับมาครานี้ข้าขอตัดวาสนากับสามีเก่า เดินหน้าแก้ไขชีวิตไปพร้อมๆ กับยั่วยวนว่าที่สามีใหม่ ทว่า...เหตุใดจึงกลายเป็นนางที่ถูกเขายั่วยวนเล่า!

ข้าถูกแย่งชิงโชคชะตาจากสตรีที่ทะลุมิติมาจากต่างโลก คนรัก ครอบครัว ชื่อเสียงเกียรติยศ ล้วนถูกพรากไปจนหมดสิ้น! หวนคืนกลับมาครานี้ข้าจะช่วงชิงทุกอย่างกลับคืน ดอกบัวขาวงั้นหรือข้าเองก็เป็นได้เช่นกัน!

"แค่แม่ไก่พิการที่ไม่มีปัญหาออกไข่ ยังกล้าเสนอหน้ามาเป็นฮูหยินของใต้เท้าเจียง" โจวจื่ออี้ต้องทนฟังคำถากถางมาตลอดการแต่งงาน ในวันที่นางยอมแพ้และถอยออกมากลับพบว่าในท้องมีอีกหนึ่งชีวิตติดมาด้วยเสียแล้ว

ชีวิตของเธอเกิดมาเพื่อเป็น 'นางบำเรอ' ของเขาแต่เพียงผู้เดียว

ข้าคือภรรยาต่ำช้า มารดาเลวทราม เมื่อได้หวนกลับมาข้าตั้งใจจะเป็นมารดาที่ดี/หย่าขาดคืนอิสระแก่สามีที่เกลียดชังข้า ทว่าข้ากลับหวนคืนมาในวันเข้าหอ! ขะ...ข้าต้องหลับนอนกับสามี เพื่อให้บุตรสาวถือกำเนิด!

ไหนเล่าชินอ๋องผู้เย็นชา โหดเหี้ยมและหยิ่งยโสที่นางเคยร่วมเตียงกับเขาในชาติก่อน ตรงหน้านางยามนี้มีเพียงบุรุษหน้าหนาที่ชอบทำหน้าออดอ้อนขอความเห็นใจ หรือที่เขาเปลี่ยนไปเช่นนี้เพราะมีจุดประสงค์ใดแอบแฝง

รุ่ยอิงเถาตายเพื่อชายที่รักสุดหัวใจ แต่เมื่อย้อนเวลากลับมาถึงได้ล่วงรู้ความจริงบางอย่าง ชาตินี้นางจึงหันหน้าเข้าหาปีศาจ ยืมมือทรราช ทวงคืนหนี้เลือดอย่างสาสม !

อ่านนิยาย 'อีโรติก' เอ้ยย 'โรแมนติก' อยู่ดีๆ ขณะที่ตัวร้ายกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มกับนางร้ายอย่างเร่าร้อน ซิ่วอิงกลับรู้สึกได้ถึงของเหลวที่ฉีดพ่นเข้ามาในกายสาวของเธออย่างรุนแรง! เฮ้ย! แกเป็นใครไอ้โรคจิต!

ชีวิตนี้ช่างน่าบัดซบนัก ถูกผู้คนเอาเปรียบอยู่ตลอดเวลาเสียจนน่าเบื่อหน่าย ครั้นเมื่อตายไปกลับต้องมาสวมร่างสตรีอ่อนแอไม่เอาไหน คนรอบกายหรือก็เลวร้ายเกินทน ข้าผู้นี้จะไม่ขอทน

"สิบล้านทำอะไรได้บ้างอะ?" "กรี๊ดดด ปล่อยนะคนเลว" "ปากดี ตอนนี้เรียกไปเถอะคนเลว อีกหน่อยได้เรียกผัวขา"

มาอยู่ในร่างนางร้ายที่ปีนขึ้นเตียงตัวร้ายแม่ทัพใหญ่จนโดนปลิดชีพตายอนาถ เธอเลือกหักธงตายโดยการหนีไป แต่ทำไมยิ่งหนี ตาบ้านั่นถึงยิ่งตามติดและลากเธอเข้าไปข้างกายเขาทุกทีด้วยนะ

จากหญิงสาวยุคปัจจุบันที่ประสบความสำเร็จในชีวิตอย่างมากมายแต่สุดท้ายต้องจบลงและกลับมาเริ่มต้นใหม่จากศูนย์อีกครั้งในร่างเด็กหญิงวัยสิบสองปียุคโบราณที่ชีวิตแทบจะเรียกได้ว่าไม่มีอะไรเลยนอกจากความยากจน

ใบหย่าข้าทิ้งไว้ให้ท่านแล้ว แต่ลูกแฝดของข้า คนอย่างท่านไม่มีสิทธิ์แตะ!

เจ็บ..ที่ถูกเขากอดแต่ไม่รัก หวังอ้ายซินเป็นสุนัขรับใช้ที่ซื่อสัตย์ของแม่ทัพหยางไร้ใจ รับใช้ไม่เว้นแม้แต่ปรนเปรอราคะบนเตียง เมื่อหัวใจปริร้าวจึงหนีไปพร้อมกับบุตรในครรภ์ #พระเอกธงแดงแต่โบ้หนักมาก

ซูเยี่ยนหรงถูกเผา ถูกหักหลัง ถูกย่ำยีศักดิ์ศรี ครานี้นางอัปลักษณ์ผู้นี้จะกลับมา...ล่มเมืองให้พินาศ แล้วส่งผลกรรมคืนแก่ผู้ที่ทำร้ายนาง

เมื่อข้าดันทะลุมิติเข้ามาสวมบทนางอิจฉาในนิยาย ที่ถูกชายแปลกหน้ามาพรากพรหมจรรย์ไป หนำซ้ำในตอนท้ายของเรื่องพระเอกยังเลือกที่จะปล่อยมือจากข้าเพื่อช่วยนางเอกที่เขารัก "บทนางอิจฉาข้าไม่อยากเป็นแล้ว !"

ข้าเป็นเพียงก้อนกรวดไร้ค่า จึงถูกผลักไสให้แต่งงานกับ ‘ท่านโหว’ ชายหนุ่มผู้มีสายเลือดปีศาจโหดเหี้ยม ข้าเตรียมใจที่จะถูกสังหารในคืนวันวิวาห์ ทว่า...สิ่งที่ข้าได้รับกลับกลายเป็นความคลั่งรักของสามี!

ชาติก่อนนางเป็นนางรองที่ยอมสละชีวิตของตัวเองเพื่อให้พระเอกและนางเอกได้อยู่ด้วยกัน ชาตินี้จึงตั้งใจจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับพวกเขาอีก แต่ไฉนโชคชะตาถึงดึงดูดตัวร้ายอย่างเว่ยหมิงเย่ให้เกี่ยวพันนางอยู่ได้!

ฝนตกวันนั้นพรากจูบแรกของนางไปอย่างโหดร้าย ทว่าในหยาดพิรุณที่เย็นเยียบ กลับแฝงด้วยเปลวไฟที่เผาละลายหัวใจ

“ปกติสามีก็ควรงอนง้อภรรยา ทว่าเราเป็นจักรพรรดิ” “เช่นนั้นก็ไม่ต้องหรอกเพคะ เพราะทรงไม่ใช่สามีหม่อมฉัน" “เราไม่ได้บอกเสียหน่อยว่าเราไม่ใช่สามีเจ้า!"