บาดแผลในอดีต ทำให้ใต้ฟ้าต้องทนทุกข์ทรมานเพราะโรคกลัวฝน แต่ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป เมื่อเขาได้เจอกับเรน...

"มึงไปกินเหล้าบ้านผู้ใหญ่เขายังไงหลานสาวเขาถึงท้องโตปานนั้น ไอ้เวร"

[ค่ายนั้นส่งคนนี้จริงดิ ตามที่เห็นมีความสามารถอยู่นะแต่ไม่มีเสน่ห์อะไรเลย] [ถ้าไม่มีไม่ต้องส่งดีไหมชอบเคลมว่าค่ายอันดับ 1 ถ้าแพ้จะอายเอานะ] [นคินทร์ป่ะ ดูดีขึ้นอยู่นะว่าไป]

'หากคำอธิษฐานจะเป็นจริงสักครั้ง ฟ้าขอเลือกเป็นคนที่ถูกรักบ้าง' เด็กน้อยคนหนึ่งหลับตาอธิษฐานก่อนเป่าเค้กทุกปี แต่ดูเหมือนมันจะไม่เป็นผล จนกระทั่งได้มาพบกับรุ่นพี่คณะวิศวะชื่ออธิศ

เอาล่ะเริ่มตรงไหนดีละ? เรื่องมันยาวนะ มากด้วย นี่เป็นการเดินทางของฉันตั้งแต่เกิดจนถึงวันที่ฉันจรดปลายปากกาและกำลังจะเขียนลงบนกระดาษ อ๋อ อีกอย่างหนึ่ง ในนี้จะมีเรื่องจากมุมมองของเพื่อน ๆ ของฉันด้วย

ทุ่มเทเวลาส่วนใหญ่ให้กับงานจนพักผ่อนไม่เพียงพอ สุดท้ายก็น็อคคาโต๊ะทำงานตายแบบไม่ทันตั้งตัว พอลืมตาตื่นขึ้นมาก็ได้รู้ว่าตัวเองอยู่ในร่างคนชื่อเดียวกัน เอาล่ะชีวิตนี้เขาจะเป็นปลาเค็ม งานเหรอ ช่างมันสิ !

ชาติที่แล้วนางตายไปแล้ว แต่กลับได้รับโอกาสให้ย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่ ในเมื่อสวรรค์ให้โอกาส เช่นนั้นชาตินี้ข้าก็ขอเปลี่ยนแปลงเรื่องราวเสียใหม่ เริ่มจากยกสามีบัดซบให้นางจิ้งจอกนั่นก่อนเลยก็แล้วกัน

เจ็บ..ที่ถูกเขากอดแต่ไม่รัก หวังอ้ายซินเป็นสุนัขรับใช้ที่ซื่อสัตย์ของแม่ทัพหยางไร้ใจ รับใช้ไม่เว้นแม้แต่ปรนเปรอราคะบนเตียง เมื่อหัวใจปริร้าวจึงหนีไปพร้อมกับบุตรในครรภ์ #พระเอกธงแดงแต่โบ้หนักมาก

จากเหยื่ออ่อนแอ สู่คนสวยขาที่กลายเป็นที่ชื่นชอบและโดนคลั่งรักจากคนที่ใช่ ไม่ว่าบุญคุณความแค้นจะพยายามรั้งขาเขาไว้มากแค่ไหน ก็ยังไม่สามารถฉุดรั้งเขาให้ล่มจมไปกับพวกมัน ที่เวรกรรมค่อยๆเริ่มตามทันได้เลย

จ้าวเสี่ยวเหลียนสาวจากยุคปัจจุบันย้อนเวลาไปอยู่ในร่างเด็กสาวชื่อเดียวกัน ทว่าหน้าตากลับดูไม่ได้เพราะเป็นคนชนบททั้งยังถูกบังคับให้แต่งงานกับน้องชายพ่อเลี้ยงแบบนี้จะไปยอมได้ยังไง ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง!

จากหญิงสาวบ้านนอก ต่อสู้ฟันฝ่าจนกลายมาเป็นเจ้าของแบรนด์แฟชั่นที่โด่งดังในต่างประเทศ สุดท้ายตายอย่างไร้ญาติขาดมิตร สวรรค์คงเมตตาจึงส่งเธอกลับมาเริ่มต้นใหม่ในร่างเดิม เธอเพิ่งรู้ว่าเธอมีครอบครัว และมีค

เมื่อซุปตาร์สาวจากโลกอนาคต ต้องกลายเป็นมารดามือใหม่ในจีนยุค 70 พร้อมภารกิจเปลี่ยนชะตาเด็กน้อยจาก “ตัวร้าย” ให้กลายเป็นคนดี ชีวิตที่แสนรันทดนี้จะลืมตาอ้าปากได้อย่างไร

เยว่อิงที่โดนคนรักหลอกมาให้เป็นมนุษย์ทดลอง จนเขาตั้งท้องลูกน้อยกับชายคนรักที่แสนจะชั่วช้า จนวันหนึ่งเขาทนต่อไปไม่ไหวจึงหนีออกไปจากศูนย์วิจัย และกระโดดหน้าผาฆ่าตัวตาย

ลู่ชิงเหยาทะลุมิติไปยังยุควันสิ้นโลก สองปีให้หลังเมื่อเธอย้อนกลับมา กลับพบว่าลูกชายฝาแฝดถูกนำไปทิ้ง และสามี…ก็เปลี่ยนไปราวกับไม่ใช่คนเดิม

เก่งกาจอาจองสร้างตำนานสงครามปราบผีมาทั่วทุกสารทิศ แต่ต้องมาสิ้นฤทธิ์แค่กับเมียกำมะลอ

พวกมันคือ 'ตัวเอก' ที่สวรรค์รักใคร่... ส่วนข้าคือ 'ตัวประกอบ' ที่ถูกลิขิตให้ตาย... แต่เสียใจด้วย บทละครนี้ ข้าขอเป็นคนเขียนตอนจบเอง!

“ทั้งเชยทั้งเฉิ่ม แต่งตัวราวกับมนุษย์ป้าอย่างเธอ ชาตินี้อย่าหวัง ว่าจะได้เห็นขาอ่อนของฉัน” กลกัลป์ว่า

ระหว่างทางหนีจากถิ่นทุรกันดาร ต้องกินรากหญ้าและเปลือกไม้ น้องสาวหัวไชเท้าตัวน้อยสองคนกําลังจะอดตาย โชคดีที่พื้นที่มิติวิเศษของเหอลั่วลั่ว เต็มไปด้วยเสบียงอาหาร

ซือซือ เซียนสาวรักสันโดษได้รับผลกระทบจากการสร้างแหวนมิติที่ผิดพลาด ทำให้นางล่องลอยอยู่ในความว่างเปล่าก่อนจะถูกส่งไปในอนาคต 20 ปีข้างหน้าในร่างขององค์หญิงผู้หนึ่ง

อุตส่าห์เกิดใหม่ในร่างลูกพระยานาหมื่นกับเขาทั้งที ชีวิตนี้ขอมีปั๋วดีๆกับเค้าหน่อยไม่ได้หรือเจ้าคะ? เหตุใดข้าพเจ้าถึงได้กลายเป็นเมียตัวร้าย ซ้ำร้ายยังเป็นเมียลับอีกต่างหาก !