ทะลุมิติเป็นนางร้ายในนิยายพล็อตป่วย แม้ไม่ชอบนิสัยพระเอก ทว่าเขามีใบหน้าเหมือนรุ่นพี่ที่เคยชอบ นางร้ายตัวอวบจะขอเดิมพันกับความรักสักครา หากเขาสุดท้ายไม่รัก ตนจะขอถอย ปล่อยพระเอกนางเอกรักกันไปเถอะ!

"แค่แม่ไก่พิการที่ไม่มีปัญหาออกไข่ ยังกล้าเสนอหน้ามาเป็นฮูหยินของใต้เท้าเจียง" โจวจื่ออี้ต้องทนฟังคำถากถางมาตลอดการแต่งงาน ในวันที่นางยอมแพ้และถอยออกมากลับพบว่าในท้องมีอีกหนึ่งชีวิตติดมาด้วยเสียแล้ว

เพราะไว้ใจผู้อื่นมากเกินไป กว่าจะรู้ตัวอีกทีนางก็ถูกผลักไสมายืนอยู่ขอบเหว นางตายไปพร้อมกับความแค้นเต็มอก โชคดีที่สวรรค์เห็นใจ ส่งนางหวนคืนกลับมาในร่างสตรีสูงศักดิ์ผู้หนึ่งเพื่อคิดบัญชีแค้น!

"ข้าเพิ่งร่วมหอกับคนผู้หนึ่งมา หากท่านขับยาห้ามครรภ์ได้แล้วช่วยฝังเข็มต้มยาช่วยให้ข้ามีโอกาสตั้งครรภ์ รับรองว่าข้าจะตอบแทนท่านอีกเป็นเท่าตัว”

ชาติก่อนนางเป็นนางรองที่ยอมสละชีวิตของตัวเองเพื่อให้พระเอกและนางเอกได้อยู่ด้วยกัน ชาตินี้จึงตั้งใจจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับพวกเขาอีก แต่ไฉนโชคชะตาถึงดึงดูดตัวร้ายอย่างเว่ยหมิงเย่ให้เกี่ยวพันนางอยู่ได้!

ไป๋ลั่วอิงเมื่อลืมตาอีกทีกลับพบว่าตนเองฟื้นมาในนิยายที่ตัวเองเขียน กลายเป็นตัวประกอบที่ต้องตายเพราะถูกพระเอกตุย แต่โชคชะตาดันพาให้นางสนิทกับเขาในอีกตัวตนหนึ่ง งานนี้นางต้องหาทางรอดจากพระเอกธงแดงให้ได้

ความรักในอดีตที่เคยทุ่มเท แต่ในวันนี้ ‘เพ่ยอิน’ ยอมปล่อยมันไปอย่างไม่คิดเสียดาย ในเมื่อเขามองนางเป็นหญิงชั่ว...เช่นนั้นนับจากนี้นางก็จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเขาเช่นเดียวกัน เชิญไปรักกันตามสบาย!!!

ผู้คนต่างบอกว่าทรราชอย่างเขาไม่คู่ควรกับคนอย่างนาง ทั่วหล้าภาวนาให้ทุกภพชาติของนางอย่าได้วนเวียนกลับมาเจอเขาอีก ทว่านางคือสตรีของเขา หากใครกล้าพรากนางไป เขาจะส่งเทียบเชิญสู่ปรโลกให้มันเอง

ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในซีรีส์ทั้งที เรื่องอะไรจะยอมตายตอนจบ งานนี้ลู่ชิงจะขอเปลี่ยนบทองค์หญิงสามเอง คนที่ถูกทิ้งคืออีตาพระเอกของเรื่องต่างหาก ให้มันรู้ซะบ้างว่านางร้ายอย่างเธอก็สวยเลือกได้เหมือนกัน

‘ลี่หรูเฟิง’ นางร้ายแสนโง่งมในซีรีส์ นางสวยทว่าไร้สมอง เพราะความรักบังตาจึงยอมเป็นดาบให้พระเอก สังหารแม้กระทั่งตัวร้าย 'สามีตนเอง' ทว่าเมื่อสิ้นคุณค่า สิ่งที่นางได้รับตอบแทนนั้นกับเป็น ‘ความตาย’

บุรุษผู้นั้นคือคนที่เยี่ยนเสี่ยวหลันเคยรักจนหมดใจ แต่มาวันนี้กลับกลายเป็นนางร้ายในสายตาของเขา จนกระทั่งเมื่อนางสูญเสียความทรงจำไป เหอจิ้งโหวถึงได้รู้ว่าตนเองทำผิดพลาดอย่างมหันต์

“คิดถึงชู้รักเจ้าอยู่หรืออย่างไร ถึงได้เอาแต่นอนยิ้มไม่พูดไม่จา หน้าตาก็ช่างน่าเกรียดนักหุบยิ้มเถอะข้ากลัว” สวรรค์ท่านให้โอกาสข้าแก้ตัวก็จริง แต่ท่านส่งข้ามาผิดเวลาหรือไม่

แม้นางจะตั้งมั่นเพียงใดสุดท้ายเพื่อความอยู่รอด ตัวประกอบเช่นนางก็ต้องยอมงัดเล่ห์กลเพื่อหลอกล่อให้พระเอกผู้เก่งกาจเช่นเขาหลงรักหัวปักหัวปำ เพราะ ‘สหายของน้องสาว ไหนเลยจะสำคัญเท่าฮูหยิน’

ชีวิตนี้ช่างน่าบัดซบนัก ถูกผู้คนเอาเปรียบอยู่ตลอดเวลาเสียจนน่าเบื่อหน่าย ครั้นเมื่อตายไปกลับต้องมาสวมร่างสตรีอ่อนแอไม่เอาไหน คนรอบกายหรือก็เลวร้ายเกินทน ข้าผู้นี้จะไม่ขอทน

รุ่ยอิงเถาตายเพื่อชายที่รักสุดหัวใจ แต่เมื่อย้อนเวลากลับมาถึงได้ล่วงรู้ความจริงบางอย่าง ชาตินี้นางจึงหันหน้าเข้าหาปีศาจ ยืมมือทรราช ทวงคืนหนี้เลือดอย่างสาสม !

นางอยู่กับลูกแฝดทั้งสองตามลำพังมาหลายปี ไม่นึกว่าบิดาของพวกเขาจะตามหาจนพบ “ข้าว่าคงไม่ใช่แค่หน้า…ใจท่านก็คงหนาไม่แพ้กัน! ถึงได้กล้ายืนหน้าด้าน ๆ อยู่ตรงนี้ ทั้งที่ข้าก็ไล่ไปไม่รู้กี่หนแล้ว!”

ไหนเล่าชินอ๋องผู้เย็นชา โหดเหี้ยมและหยิ่งยโสที่นางเคยร่วมเตียงกับเขาในชาติก่อน ตรงหน้านางยามนี้มีเพียงบุรุษหน้าหนาที่ชอบทำหน้าออดอ้อนขอความเห็นใจ หรือที่เขาเปลี่ยนไปเช่นนี้เพราะมีจุดประสงค์ใดแอบแฝง

หากการรักคนผู้หนึ่งต้องแลกด้วยชีวิตตัวเองและคนทั้งตระกูล เช่นนั้นชาตินี้นางจะไม่รักเขาอีก นางจะหลีกหนีเขาไปให้ไกล เขาไปเหนือนางไปใต้ เขาไปทางซ้าย แน่นอนว่านางจะไม่ไปทางซ้าย สองเราจะเป็นดั่งเส้นขนาน

ลู่เหยาอดทนต่อการถูกดูหมิ่นดูแคลนจากสามีอย่างเฉิงอี้มาถึงหนึ่งปีเต็ม ครั้งนี้ถึงขั้นพาหญิงอื่นมาเหยียบย่ำน้ำใจและฟาดหน้านางด้วยตั๋วเงินก้อนโต พร้อมเอ่ยปากไล่ แต่หารู้ไม่ว่านั่นคือฟางเส้นสุดท้าย!

ชาติก่อนเขาเคยยอมถอยให้ชายที่นางรัก ทว่าคนผู้นั้นกลับไม่คิดทะนุถนอมจนนางจบชีวิตน่าอนาถ เมื่อมีโอกาสหวนคืนกลับมา ชาตินี้ต่อให้ต้องเป็นศัตรูกับคนทั้งใต้หล้า ก็มิอาจยอมสูญเสียนางเป็นครั้งที่สอง!!