- 65
- 35.88K
- 131
- 0 (0)
ไป๋ลั่วอิงเมื่อลืมตาอีกทีกลับพบว่าตนเองฟื้นมาในนิยายที่ตัวเองเขียน กลายเป็นตัวประกอบที่ต้องตายเพราะถูกพระเอกตุย แต่โชคชะตาดันพาให้นางสนิทกับเขาในอีกตัวตนหนึ่ง งานนี้นางต้องหาทางรอดจากพระเอกธงแดงให้ได้
ไป๋ลั่วอิงเมื่อลืมตาอีกทีกลับพบว่าตนเองฟื้นมาในนิยายที่ตัวเองเขียน กลายเป็นตัวประกอบที่ต้องตายเพราะถูกพระเอกตุย แต่โชคชะตาดันพาให้นางสนิทกับเขาในอีกตัวตนหนึ่ง งานนี้นางต้องหาทางรอดจากพระเอกธงแดงให้ได้
‘ลี่หรูเฟิง’ นางร้ายแสนโง่งมในซีรีส์ นางสวยทว่าไร้สมอง เพราะความรักบังตาจึงยอมเป็นดาบให้พระเอก สังหารแม้กระทั่งตัวร้าย 'สามีตนเอง' ทว่าเมื่อสิ้นคุณค่า สิ่งที่นางได้รับตอบแทนนั้นกับเป็น ‘ความตาย’
ชาติก่อนนางเป็นนางรองที่ยอมสละชีวิตของตัวเองเพื่อให้พระเอกและนางเอกได้อยู่ด้วยกัน ชาตินี้จึงตั้งใจจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับพวกเขาอีก แต่ไฉนโชคชะตาถึงดึงดูดตัวร้ายอย่างเว่ยหมิงเย่ให้เกี่ยวพันนางอยู่ได้!
ว่าจะรู้ว่าตนเองมาเกิดใหม่ในโลกของนิยายที่จบไปแล้ว ก็สูญเสียท่านแม่และพี่ชายทั้งสองไปแบบไม่มีวันหวนกลับ ฉีหลิงตี้ที่ถูกตราหน้าว่าเป็นบุตรสาวของนางร้ายจึงขอตั้งปณิธานทวงคืนความเป็นธรรมให้กับมารดา
"แค่แม่ไก่พิการที่ไม่มีปัญหาออกไข่ ยังกล้าเสนอหน้ามาเป็นฮูหยินของใต้เท้าเจียง" โจวจื่ออี้ต้องทนฟังคำถากถางมาตลอดการแต่งงาน ในวันที่นางยอมแพ้และถอยออกมากลับพบว่าในท้องมีอีกหนึ่งชีวิตติดมาด้วยเสียแล้ว
ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในซีรีส์ทั้งที เรื่องอะไรจะยอมตายตอนจบ งานนี้ลู่ชิงจะขอเปลี่ยนบทองค์หญิงสามเอง คนที่ถูกทิ้งคืออีตาพระเอกของเรื่องต่างหาก ให้มันรู้ซะบ้างว่านางร้ายอย่างเธอก็สวยเลือกได้เหมือนกัน
หากการรักคนผู้หนึ่งต้องแลกด้วยชีวิตตัวเองและคนทั้งตระกูล เช่นนั้นชาตินี้นางจะไม่รักเขาอีก นางจะหลีกหนีเขาไปให้ไกล เขาไปเหนือนางไปใต้ เขาไปทางซ้าย แน่นอนว่านางจะไม่ไปทางซ้าย สองเราจะเป็นดั่งเส้นขนาน
“คิดถึงชู้รักเจ้าอยู่หรืออย่างไร ถึงได้เอาแต่นอนยิ้มไม่พูดไม่จา หน้าตาก็ช่างน่าเกรียดนักหุบยิ้มเถอะข้ากลัว” สวรรค์ท่านให้โอกาสข้าแก้ตัวก็จริง แต่ท่านส่งข้ามาผิดเวลาหรือไม่
นางคือตัวประกอบในนิยายที่ต้องตายด้วยน้ำมือสามี เช่นนั้นขอลาจากรีบหย่ารักษาชีวิตตัวเอง แต่เพราะเหตุใดเล่าเขาถึงไม่ยอมปล่อยนางไปเสียที
รุ่ยอิงเถาตายเพื่อชายที่รักสุดหัวใจ แต่เมื่อย้อนเวลากลับมาถึงได้ล่วงรู้ความจริงบางอย่าง ชาตินี้นางจึงหันหน้าเข้าหาปีศาจ ยืมมือทรราช ทวงคืนหนี้เลือดอย่างสาสม !
'ภรรยาแสนชัง' หน้าที่ของข้าคือการเป็น 'แม่พันธุ์' ที่ต้องอุ้มบุตรให้ท่านโหวผู้มีฉายา 'หมาป่าโลหิต' แต่นอกจากสามีจะไม่ชิงชังข้าแล้ว ยังคลั่งรักข้า คลั่งการสัมผัสร่างกายของข้าราวกับเสพติด! #หลงเมีย
แม้นางจะตั้งมั่นเพียงใดสุดท้ายเพื่อความอยู่รอด ตัวประกอบเช่นนางก็ต้องยอมงัดเล่ห์กลเพื่อหลอกล่อให้พระเอกผู้เก่งกาจเช่นเขาหลงรักหัวปักหัวปำ เพราะ ‘สหายของน้องสาว ไหนเลยจะสำคัญเท่าฮูหยิน’
ไหนเล่าชินอ๋องผู้เย็นชา โหดเหี้ยมและหยิ่งยโสที่นางเคยร่วมเตียงกับเขาในชาติก่อน ตรงหน้านางยามนี้มีเพียงบุรุษหน้าหนาที่ชอบทำหน้าออดอ้อนขอความเห็นใจ หรือที่เขาเปลี่ยนไปเช่นนี้เพราะมีจุดประสงค์ใดแอบแฝง
ความรักในอดีตที่เคยทุ่มเท แต่ในวันนี้ ‘เพ่ยอิน’ ยอมปล่อยมันไปอย่างไม่คิดเสียดาย ในเมื่อเขามองนางเป็นหญิงชั่ว...เช่นนั้นนับจากนี้นางก็จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเขาเช่นเดียวกัน เชิญไปรักกันตามสบาย!!!
ซูซูซินบังเอิญได้หนังสือชะตาชีวิตจากหญิงชรา จึงรู้ว่าตัวเองเป็นนางร้ายในนิยายที่จะตายในอีกไม่ช้า แทนที่จะได้พลิกชะตา นางกลับถูกผลักออกจากร่างไปสู่ตัวประกอบที่ไม่มีบท หนำซ้ำชีวิตรันทดยิ่งกว่าเดิมอีก!!!
"ข้าเพิ่งร่วมหอกับคนผู้หนึ่งมา หากท่านขับยาห้ามครรภ์ได้แล้วช่วยฝังเข็มต้มยาช่วยให้ข้ามีโอกาสตั้งครรภ์ รับรองว่าข้าจะตอบแทนท่านอีกเป็นเท่าตัว”
เป็นเพียงตัวประกอบที่มีชีวิตอยู่หนึ่งบท และกล่าวอีกหนึ่งประโยค จึงต้องตายลงเพื่อส่งให้นางเอกของเรื่องได้รักกับพระเอก ชะตากรรมเช่นนี้ ข้ามิยอมรับ!
ผู้คนต่างบอกว่าทรราชอย่างเขาไม่คู่ควรกับคนอย่างนาง ทั่วหล้าภาวนาให้ทุกภพชาติของนางอย่าได้วนเวียนกลับมาเจอเขาอีก ทว่านางคือสตรีของเขา หากใครกล้าพรากนางไป เขาจะส่งเทียบเชิญสู่ปรโลกให้มันเอง
อ่านนิยาย 'อีโรติก' เอ้ยย 'โรแมนติก' อยู่ดีๆ ขณะที่ตัวร้ายกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มกับนางร้ายอย่างเร่าร้อน ซิ่วอิงกลับรู้สึกได้ถึงของเหลวที่ฉีดพ่นเข้ามาในกายสาวของเธออย่างรุนแรง! เฮ้ย! แกเป็นใครไอ้โรคจิต!
ชีวิตนี้ช่างน่าบัดซบนัก ถูกผู้คนเอาเปรียบอยู่ตลอดเวลาเสียจนน่าเบื่อหน่าย ครั้นเมื่อตายไปกลับต้องมาสวมร่างสตรีอ่อนแอไม่เอาไหน คนรอบกายหรือก็เลวร้ายเกินทน ข้าผู้นี้จะไม่ขอทน