'ชอบได้ ก็เลิกชอบได้เหมือนกัน เหมือนที่พี่ไม่ชอบหวานแต่ก็ทำเหมือนชอบนั่นแหละ'

“ต่อให้จะเป็นงานแต่งที่ไม่เต็มใจ แต่เรื่องอะไรที่ฉันจะต้องยอมอยู่ใต้การปกครองของนาย” ใบหน้าสวยที่ถูกแต่งแต้มด้วยสีสันสดสวยหันมองเจ้าบ่าวแล้วยิ้มให้ราวกับนางมารร้าย...

ไม่ขอเป็นแฟน ไม่มีสิทธิ์มาประกาศตัว ทำได้เพียงหึงหวงเหมือนหมาบ้าอยู่ในเงามืดเท่านั้น - สุดเก๋ -

ความรักของเธอเป็นเพียงสิ่งไร้ค่าสำหรับเขา แต่ 'ลูก' ที่เกิดจากความใจร้ายของเขา คือสิ่งที่มีค่าที่สุดสำหรับเธอ

รักคนที่ไม่ได้รักเราว่ายากแล้ว แต่ ‘รัก’ คนที่รู้เต็มอกว่า ‘รักน้องชายใแท้ๆ' แต่กลับ ‘ต้องแต่งงานกับเรา’ นั้นยากแถมปวดใจยิ่งกว่า

เด็กคนนั้นเป็นลูกใคร?" เขาถามเสียงแหบพร่าหลังจากได้คำตอบบางอย่างด้วยตัวเอง "เขาเป็นลูกฉัน" เธอตอบหนักแน่น แต่คนฟังกลับถอนหายใจกับความปากแข็งของคนใต้ร่าง

"แต่งงานกับพี่สิ กล้าหรือเปล่า?" นี่คือข้อเสนอของแฟนเก่าที่ยื่นให้ฉัน

โนน่าเป็นเพียงดาราคนหนึ่งที่กำลังจะจมหายไปในวงการ แต่คิมหันต์กลับเห็นแววประกายอันงดงาม...งาม จนอยากจะครอบครอง อยากจะให้โลกได้รับรู้ ถึงดวงดาวดวงนี้

"มีหน้าที่เลี้ยงลูกก็เลี้ยงไป แล้วก็จำเอาไว้ด้วยนะ อย่าให้ใครรู้เด็ดขาดว่าฉันเป็นพ่อของเด็กคนนี้" เธอมันก็แค่เมียเก็บ แค่แม่ของลูกนอกสมรสที่เขาไม่ได้ต้องการตั้งแต่แรกด้วยซ้ำ

นางมารน้อยม่านเวยอิงที่เกิดใหม่ในยุค ศ.ต.21 ต้องเจอกับบทขัดแย้งการฟื้นฟู่พลังลมปราณจะต้องทำความดี เพื่อเป็นหนึ่งในใต้หล้าอีกครั้ง อะไรนางมารก็ยินยอม

“ต้องให้จับทำเมียแล้วจดทะเบียนตอนนี้เลยมั้ย จะได้รู้ว่าจริงจัง"

เธอ คือของขวัญที่เขารับมาอย่างไม่เต็มใจ แต่สำหรับเธอ... เขา คือท้องฟ้าที่อบอุ่น

"มาเป็นเลขาแก้ขัดให้ฉันแล้ว ก็แก้ผ้าด้วยอีกอย่างจะเป็นไร"

“หนูชื่นคะ หนูจะฟันแล้วทิ้งพี่ไปแบบนี้ไม่ได้นะ พี่เสียหาย”

ความรักที่เธอให้ไป ปัถย์ไม่เคยเห็นค่า แต่พอเธอขอหย่า เขากลับไม่ยอม “อย่าฝันว่าผมจะหย่าให้ ผม-ไม่-หย่า!”

ผู้หญิงส่วนใหญ่แต่งงานด้วยความรัก ชีวิตคู่จึงมีความสุข โดยมีทะเบียนสมรสเป็นหลักค้ำประกัน ส่วนเธอเริ่มต้นมาจากความเกลียดชัง ได้พิธีแต่งงานจากความจำยอม ส่วนทะเเบียนสมรสอย่าคิดว่าเขาจะจดกับเธอ

"สามปีเลยนะ ตั้งสามปีที่เราชอบพี่เขา ไม่ชอบทำไมไม่บอกกันตั้งนาน" "เราก็ชอบ...." คลาวด์ก็ชอบปลายฝนมาตั้งหกปีรู้บ้างไหม? ความรักของเธอกับเขาเข้ามาในวันที่ฝนโปรยปราย...

ฟ้ารุ่งพูดได้แบบเต็มปากเต็มคำว่าบูรพาเป็นผู้ชายนิสัยเสียจนเกินเยียวยา

เจ็บกว่าการที่เขาไม่รักก็คือเขายังตัดใจจากแฟนเก่าไม่ได้...ถ้าเขามีแฟนเก่าคนโปรดแบบนี้ก็แยกย้ายกันไปน่าจะดีกว่า

รักซึมลึกจนแยกยาก กว่าจะรู้ว่ารักก็เป็นตอนที่แยกไม่ได้แล้ว ที่ผ่านมาไม่รู้ ความเคยชินทำให้แยกไม่ออก แต่ตอนนี้รู้แค่ว่ารักมาก