"ดึงเข้าไป...เดี๋ยวก็ขาดกันพอดี"คนที่แอบออกมาจากบริษัทในเวลางานถึงกับใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม เมื่อคุ้น ๆ ว่าเสียงที่ได้ยินช่างคล้ายกับเสียงหัวหน้าจอมโหดเสียจริง วันนี้มันเป็นวันซวยซ้ำซวยซ้อนอะไรของเธอ

เกิดใหม่ทั้งทีเธอก็ดันเกิดมาในร่างของตัวร้ายปลายแถวที่ตายตั้งแต่บทที่ห้า....เวรแท้ ถ้าไม่อยากตายก็ต้องเปลี่ยนแปลงเส้นทางชีวิต แต่สิ่งแรกที่ทำหลังจากเจอตัวละครหลักของนิยายเรื่องนี้.....เป็นลมค่ะ

“เลิกยัดเยียดคำนี้สักที รู้ไว้เลยนะ..เธอจะโดนใครมันเอาฉันไม่สนใจสักนิด”

ข้าจะใช้ชีวิตให้สมกับอาชีพเกษตรกร แต่เดี๋ยวนะ ผู้สร้างระบบหยุดให้รางวัลข้าเถิด เพราะข้าใช้มนตราระดับสูงได้ ทั้งยังใช้ดาบได้คล่องแคล่วกว่าผู้ใช้ดาบเสียอีก ข้าจะเป็นเพียงชาวสวนเท่านั้น !!

ตายแล้วเกิดใหม่พร้อมระบบ อีธานต้องทำลายความรักของตัวเอก...ด้วยการแต่งหญิง!? แต่บทที่เขาเล่น อาจเขียนจักรวาลใหม่ทั้งใบด้วยรอยยิ้มเดียว ยินดีต้อนรับสู่ละครที่อีธานกำกับเอง โดยใช้จักรวาลเป็นกระดานหมากรุก

มู่หรงหยุนเยว่ เกิดใหม่ในฐานะเด็กกำพร้าทีหมู่บ้านชายขอบของจักรวรรดิเทียนโต้ว ก่อนที่จะปลุกจิตวิญญาณการต่อสู้ เธอก็ผูกมัดระบบลงชื่อเช็กอิน เพราะของขวัญในระบบ หยุนเยว่จึงเริ่มต้นเดินทางไปทั่วโลกโต้วหลัว

ได้เกิดใหม่ทั้งทีตั้งใจใช้ชีวิตแบบปลาเค็ม นอนยาว กินจุ มีระบบอำนวยความสะดวกครบครันชีวิตนี้ดี้ ดี แต่ยังไม่ทันได้งีบต่อ เสียงเอะอะก็ดังขึ้น "ท่านจอมมาร! ท่านลืมตาตื่นแล้ว!" หืม? ใครจอมมาร ข้าแค่อยากนอน

ทะลุมิติมาเปิดสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า และเลี้ยงเจ้าลูกลิงบุตรของท่านเจ้าเมืองหน้าน้ำแข็ง

เมื่อกะเทยร่างยักษ์อยากมีมดลูก นางจึงต้องรับภารกิจสวมร่างวิญญาณอาภัพ 9 นางเพื่อแก้กรรม โดยมีกฎเหล็กว่า... ห้ามกินผู้ชายเด็ดขาด มิเช่นนั้นจะฝันสลายกลายเป็นชายตลอดกาล

ชาติก่อนซูเม่ยหลิงถูกทิ้งให้ตรอมใจตายอย่างอนาถเพื่อสังเวยให้กับความรักโง่ ๆ เธอตื่นขึ้นมาอีกครั้งหลังความตาย และการได้โอกาสย้อนกลับมาครั้งนี้ เธอไม่ได้กลับมาเพื่อความรักโง่ ๆ แต่เธอจะกลับมาแก้ไขสิ่งที

"เซียวอวี้หลาน" คิดว่า ในอดีต "ฮั่วเชียนเซียน" ชอบใจร้ายกับเขา ไม่สนใจเขา ทว่าเมื่อโชคชะตานำพาให้เขาได้กลับมาเกิดใหม่ดังที่ปรารถนาจริงๆ เช่นนั้น เหตุใดจะไม่ถือโอกาสนี้เล่นสนุกเอาคืนบ้างเล่า?

ไม่คิดเลยว่า ‘คุณย่า’ ที่เขาต้องไปรับ กลับกลายเป็น ‘เด็กวัยสามขวบ’ แถมเธอยังมีความสามารถในการทำนายดวงชะตา แต่ว่า…นี่เขาต้องเรียกเด็กน้อยคนนี้ว่าคุณย่าจริง ๆ เหรอ?!

เมื่อครอบครัวต่างเผ่าพันธุ์ที่มีมารดาเป็นมนุษย์ บิดาเป็นเทพบรรพกาลและบุตรชายเป็นสัตว์อสูร ต้องมาใช้ชีวิตอยู่ในแดนเซียน พบกับความอลหม่านและวุ่นวายของครอบครัวนี้ที่จะทำให้วิมานเซียนที่แสนสงบต้องปั่นป่วน

เยี่ยหลิงหลงทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่ยังอ่านไม่จบ และต้องไปอยู่ในสำนักของเหล่าตัวร้าย เพื่อบั้นปลายชีวิตที่สุขสบาย นางจะต้องรักษาสำนักไว้ให้ได้!

มีคน(รึเปล่า?)เผลอทำแอพสะกดจิตสุดโกงตกลงมาจากฟ้า ตัวผมผู้เป็นพลเมือง(น่าจะ)ดีเลยเก็บ(ถูกยัด)ไว้เอง เพื่อไม่ให้มีคนไม่ดีเอาไปใช้ในทางที่ผิด(...มั้ง?)

ทางเข้าแห่งนี้ ว่ากันว่า สตรีทั่วหล้าล้วนแต่อยากก้าวเข้าไป ทว่าข้ากลับคิดว่ามันไม่ใช่สถานที่ที่น่าอภิรมย์เลย แล้วเหตุไฉนโชคชะตาตัวประกอบเช่นข้า กลับต้องพบเจอเรื่องยากลำบากเช่นนี้กันเล่า

"มาเป็นเลขาแก้ขัดให้ฉันแล้ว ก็แก้ผ้าด้วยอีกอย่างจะเป็นไร"

มู่หยวนหลัน’ เคยเป็นอดีตนักฆ่าในศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด ไม่ทันได้ชีวิตหลังเกษียณก็ต้องมาป่วยตายเสียก่อน แทนที่วิญญาณจะได้ไปเกิดใหม่กลับข้ามมิติมายังยุคโบราณ ซ้ำยังทำอาชีพสุดแสนจะพิลึกพิลั่น!

จาก 'ของเล่น' ชั่วคราว ก้าวเข้าสู่สถานะ 'ของตาย' ไร้ราคา แต่นั่นไม่ใช่ 'ม่านบุษยา' ที่หล่อนยอมเป็นของเล่นของ 'พชร' ก็เพราะความจนตรอกบีบคั้น แต่เมื่อสัญญาสิ้นสุด ของเล่นอย่างหล่อนจะโบยบิน