หัวใจเขายกให้คนอื่นไปแล้ว แต่หัวใจเธอก็ยังคงมีแค่เขา ถ้าการเป็นคนโง่แล้วยังได้อยู่กับคนที่รัก เธอก็ยอมเป็นคนโง่คนนั้น แต่ถ้าการมีเธออยู่ คือความทรมานของเขา เธอก็คงต้องยอมเดินจากไป

”คุณหมอไม่ต้องรับผิดชอบหวาก็ได้ค่ะ หวาไม่อยากให้คุณหมอต้องทำในสิ่งที่ไม่เต็มใจ” “รู้ตัวก็ดี เพราะถึงอย่างไรผู้หญิงที่ฉันอยากเรียกว่าเมียอย่างเต็มปากก็คือน้ำชาคนเดียวเท่านั้น ส่วนเธอไม่ใช่!!"

เธอบากหน้าไปทวงสัญญาหมั้นวัยเด็ก เพราะคิดว่าเขาคือ ‘ขอนไม้ใหญ่’ กลางคลื่นลมมรสุม ที่ไหนได้... “จะรับคนเข้าทำงานยังต้องทดลองงานก่อนต่ำๆ สามเดือนเลย นี่จะแต่งงานทั้งที...ก็ต้อง ‘เทสต์’ ก่อนไหมครับ”

เมื่อจับได้ว่าแฟนกับเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวหักหลัง แทนที่จะเปิดหน้าเคลียร์และจิกหัวตบสักฉาดสองฉาดให้สะใจ ทว่า 'มินตรา' กลับเลือกที่จะทำแบบเดียวกัน เพื่อ 'เอาคืน' ให้สาสม!

หญิงสาวที่เกิดมามีขาพิการตั้งแต่เกิดทำให้ไม่เคยได้รับความรักจากผู้ให้กำเนิด ทั้งชีวิตของเธอจึงมีเพียงปู่กับย่าเพียงเท่านั้น แต่นึกไม่ถึงว่าเมื่อเธอต้องสิ้นลมจากไปแล้วจะไปโผล่ยังสถานที่ที่ไม่คาดคิด !!!

ใครแม่งจะคลั่งรักเด็กข้างไข่ได้ลง ก็เคยคิดแบบนั้นแหละจนกระทั่ง “ปากเฮียน่าจูบจัง…”

"แค่ก้มหัวให้ ไม่ได้หมายความว่าฉันใจดีกับเธอ...คราวหน้า อย่าเอาเรื่องไร้สาระมาทำให้ตัวเองสับสนอีก ต้องแยกแยะให้ออก เพราะเซ็กซ์ไม่ได้หมายถึงความรักเสมอไป"

ไหนว่าโคม่าความจำเสื่อม ไหนว่าเสียลูกในท้องไปแล้ว… ถ้างั้นทำไมเจ้าเด็กแก้มยุ้ยนี้ถึงเรียกเธอว่า 'แม่' แถมชื่อของเด็กยังแฝงความนัยที่เหมือนข่มเขาอยู่ในที... มันหมายความว่าอย่างไรกัน?

หลงระเริงดีใจที่เขารับผิดชอบลูกในท้อง ยอมรับเมียไร้ศักดินาไม่สมศักดิ์ศรีของเขา แต่ที่ไหนได้...อยู่ก็ต้องอยู่แบบตายทั้งเป็น ทนก็ต้องทนเพราะรัก กระทั่งความรักที่มีให้นั้นค่อย ๆ ลดลงจนไม่เหลือชิ้นดี...

"ทำไมนับต้องแต่งกับอา นับแต่งกับใครก็ได้ อาอย่ามาบังคับ!” “ก็ลองดูสิ ลองดูว่าเธอจะแต่งกับใครได้ เรื่องสนุกนี่ฉันถนัด ฉันจะทำทุกทางจนไม่มีผู้ชายหน้าไหนกล้ามาแต่งกับเธอ ไม่เชื่อก็คอยดู!”

ทะเบียนสมรสน่ะมีไว้สำหรับเจ้าสาวตัวจริง เธอแค่ทำหน้าที่แม่ของลูกก็พอ...

...หวังว่าเราสองจะสิ้นเวรกรรมต่อกัน ไม่พบกันอีก “ภรรยา ข้าสามีเจ้า”

เมื่อใครต่อใครต่างบอกว่านางหลงรักชายคนนี้จนโงหัวไม่ขึ้น แต่หลินซูเหยายิ้มเย็น ให้เป็นตัวร้ายแหกปากยังสนุกกว่าเป็นนางเอกที่โง่งม

“ถ้ายังไม่ได้เซ็นใบหย่าก็ควรให้เกียรติกันบ้าง อย่าลืมว่าแจนยังเป็นเมียคุณอยู่” “เคยนอนกับผมแล้วเหรอ ถึงบอกว่าเป็นเมีย?”

ชาติที่แล้ววิ่งวุ่นไปมาเพื่อบัลลังก์ที่มิใช่ของตนมาทั้งชาติ กว่าจะสำนึกถึงความลำบากก็โดนคมกระบี่จิ้มจนตายตก มาเวลานี้ถึงไม่พอใจที่ได้เกิดใหม่ แต่ก็ดีที่ยังเหลือตำหนัก ตั่งนอน หมอน ฟูก ไว้ให้ซุกหัวนอน

อยู่ ๆ ก็ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของนางร้ายลูก 3 เธอมาพร้อมกับระบบมิติทำภารกิจแลกของและแต้ม ในสายตาคนอื่นเธอคือนางร้ายที่สกปรกซกมก ทุกคนจะอย่างไรก็ช่าง เธอขอดูแลเจ้าก้อนแป้งทั้ง 3 ให้ดีก็พอ...

เพราะเธอไม่รับรักเขาในวันนั้น วันนี้เธอจึงกลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว และ 8 ปีที่เธอหายไปจากชีวิตของเขา โชคชะตาดันเล่นตลกให้เธอได้กลับมาเขาเจอกันอีกครั้งในฐานะ...ว่าที่เจ้าบ่าวของเพื่อนสนิท

งานแต่งงานที่เกิดขึ้นเพราะความผิดพลาด งานแต่งงานที่ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะความรัก มีเพียงหนึ่งคนที่รักข้างเดียว เจ้าสาว วิวาห์ไร้รัก

“กูรู้สึกอยากลองล่าดู” “ผู้หญิงที่ดูเย็นชาคนนั้นน่ะเหรอ?” เลนินเลิกคิ้วถามย้ำ #สมบัติวิศวะ

ติงหยวนหยวนทะลุมิติมาอยู่ในร่างของพระชายาที่ถูกรังเกียจ ร่วมหอได้หนึ่งคืนก็ได้รับหนังสือหย่า เธอถูกขับไล่ไปอยู่บ้านนอก ภายหลังพบตนเองตั้งครรภ์ลูกแฝด ไม่เป็นไรทายาทอ๋องทั้งสองนี้ นางจะเลี้ยงเอง!