'ทะเบียนสมรส' คือสิ่งที่ตรึงความรักของเธอเอาไว้กับเขา และในวันที่ความรักของเขาหมดลง เธอจึงคืนอิสรภาพให้เขาด้วย 'ใบหย่า' และเหลือไว้เพียง 'ลูก' ในวันที่จากลา

“ถ้าเด็กในท้องของคุณคลอดเมื่อไรก็อย่าสอนให้เรียกผมว่าพ่อ”

เธอวางเครื่องตรวจครรภ์เพื่อแสดงว่าไม่ได้เอาสิ่งใดมาจากเขา แม้แต่เลือดเนื้อเชื้อไขก็ตาม จะท้องได้อย่างไรในเมื่อเขาป้องกันไม่พลาดสักครั้ง มันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าเขาไม่เลือกเธอเป็นแม่ของลูกตั้งแต่แรก

ถ้าเขาจะหย่า เธอก็จะหย่าให้ แต่คำขอครั้งสุดท้าย "เป็นผัวที่ดีให้มันได้สักครั้ง"

หากเจ็ดปีที่คบกันมันไม่มีความหมาย อิสระที่เขาอยากได้ วันนี้เธอก็จะคืนให้

ความรักของเธอคือเถ้าถ่าน ในขณะที่เขาเฝ้ารดน้ำให้ดอกไม้ดอกอื่น “ไหนบอกว่าเกลียด ก็อย่ามายุ่งกันสิ!” “เกลียดกัน ไม่ได้หมายความว่าเอากันไม่ได้”

"พลอย เราหย่ากันเถอะ" คำพูดแสนเย็นชาจากชายที่แอบรักพาให้ใจเจ็บ เธอกลั้นน้ำตาพลางตอบเขาสั้นๆ "ค่ะ" หย่าก็หย่า..ลูกคนเดียวเธอเลี้ยงได้!

วันเกิดปีนี้ของยัยนรินทร์ทั้งทีมีหรือจะธรรมดา เพื่อนอุตส่าห์ทุ่มค่าตัวโฮสสุดหล่อเบอร์ต้น ๆ มาบริการพร้อมดีลสุดพิเศษ! แหม…ทั้งหล่อทั้งหุ่นเเซ่บ! ดีลนี้เธอจะใช้ให้คุ้มเลยคอยดู!!

เขาจงเกลียดจงชังเธอนั้นก็พอทนได้ ตราหน้าด่าทอสารพัดก็ยังทนไหว แต่ถ้าปล่อยให้ผู้หญิงหน้าด้านคนนั้นเข้ามาทำร้ายลูกได้ก็พอเลย ใบหย่าที่เขาต้องการหนักหนาเธอจะเซ็นให้ แล้วอย่าได้พบเจอกันอีกเลย...

“ม่อนไม่น่ารักคุณเลย” “ฉันก็ไม่ได้ขอให้มารัก”

แน่นอนสิว่าถ้าต้องให้เลือก เขาก็ต้องเลือกของมีราคา ไม่ใช่ของที่จะหยิบใช้เมื่อไหร่ก็ได้อย่างเธอ! ที่เหมือนเป็นของตาย... แต่ของตายที่เขาคิดว่าเป็นสิ่งแน่นอน มันอาจจะหายไปในสักวันหนึ่งก็ได้

“คิรากร” เสนอเงินและความอบอุ่นแสนจอมปลอมให้ “พลับพลา” มาอยู่ในชีวิตของเขา เพื่อเป็น “ตัวแทน” ของใครอีกคน โดยที่เธอไม่เคยรับรู้

ตั้งปณิธานไว้แล้วว่าจะไม่มีเด็กเลี้ยงอีกต่อไป “ไหน ๆ คุณธรณ์ก็ต้องไปซื้อนอกบ้าน ซื้อหนูก็ได้นะคะ สะอาด ราคากันเอง เรียกใช้ได้เลย ประหยัดเวลาเดินทาง ประหยัดค่าโรงแรม เห็นไหมคะมีแต่ได้กับได้”

‘เจนนิตา’ เป็นแค่เลขาฯ คั่นเวลายามเหงา กล้ำกลืนน้ำตาภายใต้ใบหน้ายิ้ม ได้แต่มองเจ้านายหนุ่มได้ครองรักกับคนที่คู่ควร ส่วนเธอกับลูกไม่มีสิทธิ์แม้จะคิดรัก

ภาพวาด กับ ภาพวิว คือ รักแรก ของกันและกัน เมื่อเส้นทางชีวิตสวนทางกัน คนหนึ่งเลือกยุติความฝันแต่เดิมของตนเองด้วยความจำเป็น ทิ้งให้อีกคนเดินหน้าตามความฝันของสองเราเพียงลำพัง รักแรกจึงจบลงด้วยการเลิกรา

เขามีคนรักอยู่แล้ว แม้นว่าเธอคนนั้นจะหนีไปแต่งงานกับคนอื่น เขาก็ยังเฝ้ารอโดยไม่สนใจเมียกับลูกที่บ้าน กระนั้นเพราะความรักที่มีให้ สาวใช้อย่างเธอก็ยังเฝ้ารอรับใช้เขาเยี่ยงทาส แต่แล้ววันเลิกทาสก็มาถึง...

ประคองรักมาตั้งหลายปี ในวันที่มีข่าวดี เขากลับทิ้งเธอไว้และเดินห่างออกไป เมื่อเขาไม่ต้องการ ลูกของเขาก็ไม่ควรเป็นเหตุผลที่รั้งเขาเอาไว้

เธอดันเผลอไปรักคนที่ไม่มีสิทธิ์รัก

คนหนึ่งรักหมดหัวใจ อีกคนไม่เคยรัก

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!