- 10
- 3.26K
- 29
- 0 (0)
ไม่ได้ปิดบังแต่ไม่มีใครถามเอง… ที่ไม่พูดเพราะอยากลองใช้ชีวิตแบบคนปกติก็เท่านั้น
ไม่ได้ปิดบังแต่ไม่มีใครถามเอง… ที่ไม่พูดเพราะอยากลองใช้ชีวิตแบบคนปกติก็เท่านั้น
ตอนคิดว่าชีวิตคงจะจบสิ้นลงเพียงเท่านี้ เรเชลได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งในโลกที่ตัวเองก็ไม่รู้จัก...และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอต้องมาติดพัวพันอยู่กับซองจินอู แต่คุณราชาเงาน่ะ ช่วยหยุดคลั่งรักได้มั้ย!?
ฉันได้กลายมาเป็นเจ้าหน้าที่ของจักรวรรดิที่ความพ่ายแพ้เป็นสิ่งที่แน่นอน วิธีเดียวที่จะหลบหนีจากจักรวรรดิด้วยการรับใช้บังคับเป็นเวลา 8 ปี ก็คือต้องถูกปลดออกอย่างไม่สมเกียรติ แต่แล้ว…
เพราะอะไรถึงทำให้นายเข้าหาฉัน?...คำถามนี้...จนกว่านายจะแน่ใจ...ไม่ว่าจะนานเท่าไหร่ ฉันก็จะรอ...แต่ว่า...รับผิดชอบด้วยล่ะ ที่ทำให้หัวใจดวงนี้หวั่นไหว...
เด็กชายผู้เปลี่ยวเหงาได้พบเธอ—วิญญาณอ่อนโยนผู้อยู่เหนือกาลเวลา การพบกันในยามอาทิตย์ลับฟ้า คือจุดเริ่มต้นของสายใยที่ไม่มีใครลบเลือนได้ "เธอบาดเจ็บ..." "...เวลาจะเยียวยาเธอเอง.."
เอมชายหนุ่มผู้เอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกที่ถูกสัตว์ประหลาดทำลายล้างมามากกว่า 3 ปีหลังจากโดนอดีตเพื่อนรักหักหลังและแทงตายเขาก็ได้เกิดใหม่ใน 2 เดือนสุดท้ายก่อนที่สัตว์ประหลาดจะปรากฏ
เพียงเพราะเหตุบังเอิญจากเพียงแค่เพียงกิน 'ลูกอมสีรุ้ง' สิ่งประดิษฐ์ล่าสุดของจางนีนี่ ชีวิตอันไม่ธรรมดาของเด็กสาวอย่าง 'ซายะ โทโมเอะ' กับบอสและเหล่าผู้พิทักษ์ของวองโกเล่จึงได้เริ่มต้นขึ้น
'เคยมีคำทำนายที่กล่าวถึงการกำเนิดถึงสตรีศักดิ์สิทธิ์ที่จะนำพาความสงบสุขและความรุ่งโรจน์ให้แก่ดินแดนของเทพเจ้า...' แต่ทว่าเธอผู้นั้นกลับต้องการที่จะหลีกหนีจากชะตากรรมของเธอ...
หลังจากดับอนาถเพราะเกาลัดติดคอตาย เธอก็ได้อิเซไกเข้ามาอยู่ในร่างลูกสาวเจ้าของร้านขายโลงศพในนามิโมริ แต่จกป๊อปคอร์นนั่งดูชาวบ้านตีกันมาได้ตั้งสิบปี อยู่ดีๆก็ได้กลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดในการซ่อนศพซะงั้น!
ถ้าลอนดอนขึ้นชื่อเรื่องท้องฟ้าเป็นสีเทางั้นกรุงโรมก็ขึ้นชื่อเรื่องมาเฟียสินะ? — แต่ว่าเมืองโปรดของวองโกเล่เดซิโม่คืออะไร? “ลอนดอนครับ” คำตอบที่ปราศจากหน้ากากอย่างเคยมาพร้อมรอยยิ้มจากดวงตาสีเฮเซลนัท
ทุกคนมักมองเขาเป็นเจ้าห่วยสึนะเสมอยกเว้นเธอ ถึงแม้ตัวเธอจะไม่ชอบข้องเกี่ยวกับเขามากนัก แต่เธอก็มักปรากฎตัวเสมอในยามที่เขาต้องการ แบบนี้จะไม่ให้เขารักเธอได้ยังไงกัน
ฮิบาริไม่เคยคิดจะผูกมัดใครและไม่ต้องการให้ใครมาผูกมัด จนกระทั่งผู้หญิงคนนั้นปรากฎตัวและทิ้งกลิ่นหอมไว้บนเตียงเขาในคืนนั้น เธอคือคนเดียวในโลกที่เขายอมปล่อยให้ป่วนหัวใจและยอมยกทั้งชีวิตให้โดยไม่มีข้อแม้
เพื่อนที่ไหนเขาตัวติดกันขนาดนั้นกัน?
บนโลกใบนี้ไม่มีกฎข้อไหนที่ไม่ถูกแหก
"หากเธอคือมิติที่ไร้ที่สิ้นสุด… งั้นฉันจะเป็นท้องนภาที่ผูกมัดเธอไว้ตลอดกาล"
มิราเบลรู้ดีว่าการพบกันระหว่างเธอกับฮิบาริไม่ใช่พรหมลิขิต และยิ่งไม่ใช่ความบังเอิญ กล่าวคือ การพบกันในครั้งนั้นคือความตั้งใจที่ถูกสร้างขึ้นโดย 'ความโกลาหล' ผู้ที่ต้องการจะจับมือกับ 'กฎเกณฑ์'
เสาหลักเหมันต์ผู้นั้นมีอาจารย์คนเดียวกับเราและกิยูซัง แล้วท่านก็ยังเป็นบุตรบุญธรรมของท่านเจ้าบ้านด้วย เป็นคนที่สูงส่งและเก่งกาจมาก...แต่ทำไม ‘กลิ่น’ ของท่านกลับไม่ใช่มนุษย์ล่ะ!? -คามาโดะ ทันจูโร่
“ ป่ะป๊า~ ”
เมื่อหญิงสาวจากโลกหลังหายนะผู้ปรารถนาชีวิตที่เรียบง่ายกลับต้องเข้ามาพัวพันกับโลกของมาเฟียเพียงเพราะเผลอไปสบตากับราชามัจจุราชแห่งโลกใต้ดินอย่างรีบอร์น!!
กลิ่นหอมของดอกคาร์เนชั่นที่ลอยมาแตะจมูกเมื่อครู่ ทำให้เขาตกหลุมรักกลิ่นนั้นเข้าเสียแล้ว