"แต่งงานกับพี่สิ กล้าหรือเปล่า?" นี่คือข้อเสนอของแฟนเก่าที่ยื่นให้ฉัน

เธอเผลอมี one night stand กับผู้ชายที่คิดว่าเป็นหนุ่มโฮสต์ แต่กลับเจอเขาอีกครั้งในฐานะ 'คุณอา' ของเพื่อน... นายแพทย์ปวีร์ ตรียางค์กูร!

เธอคือพี่สาวข้างบ้านเมื่อตอนเด็กๆ แต่ความบังเอิญพาให้ผมกลับมาพบเธอในฐานะรุ่นพี่ค่ายอาสาในรั้วมหาวิทยาลัย​เดียวกัน เธอจำผมได้มั้ยไม่รู้ แต่ผมจำเธอได้ขึ้นใจ

เมื่อยูทูปเบอร์สายเกรียนดันไปปลดปล่อยวิญญาณเชฟหนุ่มสุดขรึมออกมา พันธะสัญญาประหลาดจึงเริ่มต้นขึ้น พร้อมกับกฎข้อสำคัญ... "ห้ามทำอาหารอร่อยเกินไป... เดี๋ยวผีแพ้!"

“หัวใจฉันถูกแบ่งออกเป็นสอง—หนึ่งให้วิญญาณที่รักฉันสุดลมหายใจ และอีกหนึ่ง…ให้ผู้ชายที่พร้อมทำลายโลกทั้งใบเพื่อได้ตัวฉันกลับไป เมื่อกุญแจดอกที่สองตื่นขึ้น ฉันต้องเลือก แต่การเลือกหนึ่งคือการฆ่าอีกหนึ่ง”

ในวันที่เธอชวนเขา 'จดทะเบียนสมรส' ด้วยเหตุผลจำเป็นบางอย่างแบบหลอก ๆ เขากลับยื่น 'เงื่อนไข' มาข้อหนึ่ง '...มีเซ็กซ์กันตามปกติ ถึงจะจดทะเบียนกันปลอม ๆ แต่ทุกอย่างระหว่างเราจะเกิดขึ้นจริง ๆ'

เลี้ยงกับมือมาตั้งแต่เกิด จะปล่อยให้เป็นของคนอื่นได้ยังไง!

เธอคือน้องสาวของเพื่อนที่ทำเขาใจสั่นทุกครั้งที่เจอหน้ากัน “อย่ายิ้มบ่อย” “ทำไมคะ?” “ไม่ชอบให้ใครมอง...หวง”

“ต้องให้จับทำเมียแล้วจดทะเบียนตอนนี้เลยมั้ย จะได้รู้ว่าจริงจัง"

“กูรู้สึกอยากลองล่าดู” “ผู้หญิงที่ดูเย็นชาคนนั้นน่ะเหรอ?” เลนินเลิกคิ้วถามย้ำ #สมบัติวิศวะ

“ทำไมไอย์ต้องเรียกเตว่า..พี่เตด้วย” “เพราะฉันเป็นรุ่นพี่เธอไง เธออยู่ปีสอง ส่วนฉัน..วิศวะปีสี่”

รักซึมลึกจนแยกยาก กว่าจะรู้ว่ารักก็เป็นตอนที่แยกไม่ได้แล้ว ที่ผ่านมาไม่รู้ ความเคยชินทำให้แยกไม่ออก แต่ตอนนี้รู้แค่ว่ารักมาก

จากวีรบุรุษสงคราม อเลซซิโอ ริวา ผันตัวเป็นจิตรกร ปิดผนึกคำพูด เดินทางดูโลกภายหลังสงครามด้วยตา ถ่ายทอดออกมาด้วยภาพวาด แต่งแต้มชีวิตด้วยสีสัน เติมเต็มชีวิตของผู้อื่นและตนเองไปพร้อมกัน

ผมไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าโลกของผมมันจะวิเศษขนาดนี้ ตั้งแต่วันนั้น วันที่มัลติเวิร์สเริ่มรวมกัน ทุกอย่างมันก็เริ่มเปลี่ยนไป

หากความทรงจำคือเรื่องราวของอดีต ฉันก็จะขีดเขียนอนาคต

ไหนท่านพญายมบอกว่าให้ลาพักร้อนได้ ลาพักร้อนยังไงถึงกระเตงลูกพร้อมกับสู้ซอมบี้ไปด้วยแบบเน้ !

จับไข่เขาครั้งเดียว ทำไมเขาตามเป็นเงาเลยล่ะ "พี่มาทำไม" "จับไข่พี่แล้วก็ต้องรับผิดชอบดิแว่น"

พี่วินคะ พี่วินขา~ ได้ยินแค่ตอนอยู่บนเตียงด้วยกันเท่านั้นแหละ นอกนั้นน่ะเหรอ? “ไอ้พี่วิน!!!!” “ไอ้หน้าหมา!!!” น้องแพรไม่เหมือนเดิม -_-!

"เหนือไม่กล้า เหนือไม่เคย""ถ้าอย่างนั้นเหนือปิดตานะ...ปล่อยให้พวกพี่ดูแลเอง"

อยู่ดีๆ ก็โผล่มาที่ไหนก็ไม่รู้แถมยังมีหน้าตาคล้ายฟูฮัวอีก "แต่ฉันไม่ใช่ฟูฮัวนะฉันคือฟูหลิน" โชคดี อย่างน้อยก็ได้แฮชเชอร์แห่งการหยั่งรู้มาละน่ะ