เป็นนางร้ายก็ผิดที่รักพระเอกนั่นแหละ แต่เมื่อฉันถูกดึงให้เข้าไปแก้เนื้อหาในนิยายซึ่งต้องอยู่ในร่างของนางร้าย ดังนั้นฉันคนนี้ก็จะไม่รักพระเอกอีกแล้ว

สามีของเธอคือพระเอกนิยาย เขามั่งคั่ง มีอำนาจและรักเดียวใจเดียว...แต่คนที่เขารัก ไม่ใช่เธอ! CEO สาวที่ถูกเตะเข้าไปในนิยายที่เพิ่งอ่านจบจะทำอย่างไรต่อไป เมื่อบทที่เธอได้รับคือ…นางร้ายหมายเลข 1

เมิ่งอีเบื่อหน่ายที่ต้องทนใช้ชีวิตอยู่ในค่ายกักกันเส็งเคร็งอะไรนั่น เธอจึงขอพรต่อทวยเทพให้ตนเองหลุดพ้นไปจากที่นี่เสียที แล้วหลังจากนั้นเพียงไม่กี่อึดใจร่างทั้งร่างของเธอก็สูญสลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย!

กู้ซีซี นางร้ายผู้แสนร้ายกาจคอยกลั่นแกล้งรังแกญาติผู้น้องที่รับบทเป็นนางเอกของตนอยู่เสมอ เดิมทีนางมีจุดจบที่แสนอนาถก็นับว่าถูกต้องแล้ว ถ้าหากคนเขียนนิยายจะไม่ได้เข้ามาอยู่ในร่างนางร้ายเสียเอง!

“ปกติสามีก็ควรงอนง้อภรรยา ทว่าเราเป็นจักรพรรดิ” “เช่นนั้นก็ไม่ต้องหรอกเพคะ เพราะทรงไม่ใช่สามีหม่อมฉัน" “เราไม่ได้บอกเสียหน่อยว่าเราไม่ใช่สามีเจ้า!"

ลู่เหยาอดทนต่อการถูกดูหมิ่นดูแคลนจากสามีอย่างเฉิงอี้มาถึงหนึ่งปีเต็ม ครั้งนี้ถึงขั้นพาหญิงอื่นมาเหยียบย่ำน้ำใจและฟาดหน้านางด้วยตั๋วเงินก้อนโต พร้อมเอ่ยปากไล่ แต่หารู้ไม่ว่านั่นคือฟางเส้นสุดท้าย!

หลิ่วถงนั่งเหม่อเมื่อต้องมาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายอย่าง ลู่เซียงหนิงที่ สามีไม่รักเพราะสร้างวีรกรรมร้ายไว้เยอะ คราวนี้ก็ซวยหลิ่วถงต้องตามเก็บกวาดความชั่วที่นางร้ายคนก่อนทำไว้! ต้องทำให้สามีเอ็นดู!

คนอื่นเขาทะลุมิติเข้าไปเป็นนางร้ายในนิยาย เหตุใดข้าฟางหลี่ม่านทะลุมิติเข้าไปเป็นนางเอกแสนอ่อนแอที่ต้องถูกพระเอกรังเกียจและทำร้าย สุดท้ายตอนจบหอบลูกหนีพระเอก สวรรค์!! ข้าต้องเป็นสตรีโง่เขลาคนนี้หรือ?

กู้เยว่ฉี คุณหนูผู้เย่อหยิ่งลูกสะใภ้ของหลิงอ๋องนางถูกสามีที่แสนดีจับกรอกยาให้แท้งบุตร เขียนหนังสือหย่าและจับไปบวชชีภายหลังสกุลกู้ถูกตัดสินประหารชีวิต นางถูกฆ่าที่ลานหลังวัด ก่อนตายนางขอโอกาสอีกครั้ง

นางทุ่มเททุกอย่างเพื่อสามี ทว่าสิ่งที่เขาตอบแทนนางกลับมา คือการพาหญิงชู้มาเหยียบย่ำนางอย่างไม่ให้เกียรติ ทั้งเหยียดหยามและตราหน้านางว่าเป็นภรรยาผู้โหดเหี้ยม เช่นนั้นข้าผู้นี้ขอตัดสิ้นวาสนานี้เอง!

สามปีแห่งการรอคอยจบลงด้วยหนังสือหย่า สามีกลับมาพร้อมสตรีในดวงใจ ในเมื่อได้โอกาสย้อนมาแก้ไข เหอฉิงเยี่ยนย่อมไม่มีวันเดินซ้ำรอยเก่า ทว่าโชคชะตากลับพลิกผัน เพราะผู้ที่ย้อนกลับมา…หาได้มีเพียงนาง!

หลังถูกพรากลมหายใจอย่างอยุติธรรมจากฮูหยินเอกของแม่ทัพใหญ่ในชาติก่อน นางจึงยินยอมสวมรอยวิวาห์กับแม่ทัพตาบอดผู้ที่ใครก็หยามเหยียดแทนบุตรีขุนนางขั้นหนึ่ง ด้วยมาดมั่นจะทวงคืนความเป็นธรรมให้แก่ตนในชาตินี้!

นักฆ่าสาวทะลุมิติไปอยู่ในร่างฮองเฮาที่ฮ่องเต้เกลียดชัง แต่ใครจะสนใจ เจ้าก้อนแป้งนุ่มนิ่มต่างหากคือเป้าหมาย ทว่าเจ้าของร่างเดิมดันเคยทำร้ายลูก นางจึงต้องคิดหาวิธีทำให้พระโอรสกลับมาอยู่ด้วยกันที่ตำหนัก

ชาติก่อน นางแสนโง่เขลา ถูกพี่สาวที่เคารพรัก วางแผนชั่วให้ต้องตบแต่งกับบุตรชายตระกูลคู่อริ ใบหน้าเสียโฉม ดวงตามืดมิด อีกทั้งในช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต ยังต้องถูกบังคับให้กินยาพิษจนตายอย่างน่าอนาถ!

ชีวิตนี้ช่างน่าบัดซบนัก ถูกผู้คนเอาเปรียบอยู่ตลอดเวลาเสียจนน่าเบื่อหน่าย ครั้นเมื่อตายไปกลับต้องมาสวมร่างสตรีอ่อนแอไม่เอาไหน คนรอบกายหรือก็เลวร้ายเกินทน ข้าผู้นี้จะไม่ขอทน

เพราะผูกั๋วกงพระเอกในนิยายจะทำนางตาย นางจึงจะไปเข้าหาแม่ทัพเผยพระรองในนิยายผู้แสนดีและอบอุ่น ไฉนกลายเป็นว่าไปพบเข้ากับเว่ยอ๋องแม่ทัพใหญ่ผู้โหดเหี้ยมเสียได้! คราวนี้เจาเฉียวก็ซวยกว่าเดิมน่ะสิ!

ชะตาชีวิตของมนุษย์เรานั้นไม่แน่นอน 'นางร้าย' อย่างนางเองก็เช่นกัน ใครจะคิดว่าวันหนึ่ง จากสตรีที่เคยร้ายจะต้องมาเป็น 'มารดาที่ดี' ของใครสักคน

ในเมื่อเป็นคนดีแล้วต้องถูกรังแก นางก็ขอเป็นคนเลวก็แล้วกัน

แม่ทัพผู้นำกองทัพเสวียนหู่ไม่ยินยอมแต่งงานกับหลานสาวไทเฮาถึงขั้นขัดพระราชเสาวนีย์ ‘เมื่อก่อนมีความรู้สึกเช่นไร ต่อไปก็เหมือนกัน’ เหอะ!...เหตุใดพูดแล้วไม่ทำตามคำพูด จะมาวุ่นวายกับนางด้วยเหตุใด?!

เกิดใหม่เป็นเมียตัวร้ายที่มีจุดจบตายอนาถ เพื่อแก้ไข นางจึงเอาตัวเข้าแรก ใช้วิธีหญิงงามทำให้สามีเป็นคนดีไม่หาเรื่องตายให้นาง