“มีลาภเสื่อมลาภ มียศเสื่อมยศ ในกาลก่อนท่านทะนุถนอมข้าดุจไข่มุกในฝ่ามือ แต่เมื่ออำนาจบารมีท่านพ่อของข้าหมดสิ้นแล้ว ฐานะของข้าในใจท่านก็ลดลง ในเมื่อใจท่านไม่เหมือนเดิมแล้วเหตุใดข้าจึงจะเหมือนเดิมได้อีก”

เพราะมารดาหาใช่คนที่บิดารักใคร่ นางที่เป็นบุตรสาวจึงหาใช่ที่โปรดปรานของบิดาด้วย แม้จะมีสถานะบุตรฮูหยินเอกค้ำคอ แต่อีกฝ่ายมีความรักของบิดาค้ำชู!!

เพราะไว้ใจผู้อื่นมากเกินไป กว่าจะรู้ตัวอีกทีนางก็ถูกผลักไสมายืนอยู่ขอบเหว นางตายไปพร้อมกับความแค้นเต็มอก โชคดีที่สวรรค์เห็นใจ ส่งนางหวนคืนกลับมาในร่างสตรีสูงศักดิ์ผู้หนึ่งเพื่อคิดบัญชีแค้น!

เหมันต์แรกของนางเคยอบอุ่นดั่งแสงตะวันยามเช้า เหมันต์สุดท้ายกลับแผดเผาทั้งชีวิตและตระกูล สวรรค์ยังมีเมตตา... ยามเหมันต์หวนคืน ครานี้นางจะเป็นไฟเผาผลาญผู้ที่คิดร้าย มิใช่เชื้อเพลิงให้ผู้ใดเหยียบย่ำอีก!

เพื่อหลีกเลี่ยงจุดจบ 'เสียโฉม วิปลาส และตายอนาถ' นางร้ายอย่างเธอจึงต้องสู้ยิบตา นางเอกมีระบบแล้วยังไง ตราบใดที่ไม่ใช่พระเจ้า เธอจะตาต่อตาฟันต่อฟัน!!

หากการรักคนผู้หนึ่งต้องแลกด้วยชีวิตตัวเองและคนทั้งตระกูล เช่นนั้นชาตินี้นางจะไม่รักเขาอีก นางจะหลีกหนีเขาไปให้ไกล เขาไปเหนือนางไปใต้ เขาไปทางซ้าย แน่นอนว่านางจะไม่ไปทางซ้าย สองเราจะเป็นดั่งเส้นขนาน

กุหลาบทะลุมิติมาอยู่ในร่างของทารกน้อยผิงอัน ท่ามกลางครอบครัวที่แสนแปลกประหลาด ชะตาชีวิตที่อยากเปลี่ยนเสียใหม่ ความพยายามที่จะสู้เพื่อให้ได้อยู่กับครอบครัวที่แสนอบอุ่น ผิงอันจะทำลายบทตัวประกอบพวกนี้เอง

เมื่อวิญญาณทหารหญิงเข้าร่างแม่ม่ายที่ถูกตระกูลสามีรุมทึ้ง เธอจึงไม่ได้พกมาแค่ความรู้แต่พกความร้ายมาเต็มพิกัด "ลูกชายเจ้าของร่างข้าจะเลี้ยงเอง หากมีคนมาวอแวก็อย่าหาว่าข้าโหด"

เมื่อก่อนท่านชิงชังข้าเข้ากระดูกดำ บัดนี้ต้องเป็นฝ่ายไล่ตามบ้าง ท่านรู้ซึ้งหรือยังว่าข้าในตอนนั้นรู้สึกอย่างไร

ชาติก่อนเพราะคิดว่าความรักที่ตนมอบให้จะเปลี่ยนหัวใจเขาให้หันมารักนางได้ จนเมื่อนางต้องสูญเสียลูกน้อยไปจึงรู้ว่านางช่างโง่งมยิ่งนัก หวนคืนครานี้ข้าจะปล่อยให้ท่านได้อยู่กับคนรักให้สมใจอยาก!

ชาติก่อนความรักถูกกีดกั้น ชาติที่สองทำผิดแล้วถูกสวรรค์ลงโทษ ชาติที่สาม…ข้าขอเลือกชะตาของตนเอง

สวรรค์ช่างใจร้ายต่อลี่จิน ถูกส่งมาเป็นชายาเอกในองค์ชายใหญ่แต่เขาดันสิ้นใจ เฮ่าอ๋องน้องชายสามีผู้ชั่วร้ายจึงคิดจะฝังลี่จินไปพร้อมองค์ชายใหญ่ นางจึงต้องรีบเอาอกเอาใจเฮ่าอ๋องยกใหญ่ให้รอดพ้นความตาย!

ทะลุมิติเป็นนางร้ายในนิยายพล็อตป่วย แม้ไม่ชอบนิสัยพระเอก ทว่าเขามีใบหน้าเหมือนรุ่นพี่ที่เคยชอบ นางร้ายตัวอวบจะขอเดิมพันกับความรักสักครา หากเขาสุดท้ายไม่รัก ตนจะขอถอย ปล่อยพระเอกนางเอกรักกันไปเถอะ!

ก่อนหน้านั้นพานเยี่ยนซินได้ชื่อว่าคือนางร้ายอันดับหนึ่งของแผ่นดิน แต่ในวันนี้ดูเหมือนว่าจะมีคนมาแย่งชิงตำแหน่งนางร้ายของนางไปเสียแล้ว

นางเคยไร้เดียงสา หลงเชื่อว่าความดีของตนจะสามารถแลกมาซึ่งเศษเสี้ยวความรักจากเขาได้ ทว่าในวันที่คนรักเก่าของเขาได้หวนคืนกลับมา นางจึงได้รู้ว่าเป็นตนเองที่โง่งมเพียงใด...

เจิ้งเหยาจีลืมตาตื่นในร่างสตรีที่ทีชื่อเดียวกับตน ร่างใหม่นี้ถูกวางยาพิษจนตาย โชคดีได้หมอเทวดาช่วยยื้อเอาไว้ เธอจึงสัญญาว่าจะแก้แค้นให้เจ้าของร่างเดิม ทว่าผู้ที่สั่งวางยาเหยาจีคือฉินสื่อหวงอิ๋งเจิ้ง!

คอมเมนต์ด่าพระเอกอยู่ดีๆ ดันทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างนางร้ายที่จุดจบไม่พ้นความตายเนี่ยนะ! ทั้งต้องวางแผนอนาคต ทั้งต้องเอาตัวรอดจากแผนร้ายที่มีเข้ามาไม่เว้นวัน แล้วนางร้ายเช่นข้าจะมีชีวิตที่ดีได้ไหมนะ?

สวรรค์! ไป๋เจาเจาก็เพียงไม่อยากให้มารดาบุญธรรมต้องตายเพราะความคลั่งรักของบุตรชาย เลยเปลี่ยนเส้นเรื่องเล็กน้อย ไม่ให้เขาตกหลุมรักนางเอกในนิยายเท่านั้น ไฉนพี่ชายตัวร้ายถึงหมายหัวนางไม่เลิก บ้าบอที่สุด!

มิตรภาพคือภาพลวงตา ความรักคืออาวุธและความแค้น คือแรงผลักดันเดียวที่พา ‘นาง’ กลับมาทวงคืน คนผู้นั้น ที่ผลาญชีวิตนางและครอบครัวเพราะความเข้าใจผิด “เข้าใจผิดหรือ? แล้วครอบครัวข้าที่สิ้นไปจะชดใช้อย่างไร!”

" เรียกข้าว่าคุณผู้หญิงสิจ๊ะ แล้วนวดไหล่ให้พี่สะใภ้รองด้วยนะจ้าวเว่ย " พีสะใภ้รองพูดยิ้มๆ จ้าวเว่ยหน้าซีดเผือด ' ไอ้หยา! พี่สะใภ้รองจะรังแกกันไปแล้ว ' ระลึกชาติได้ไม่นานจะลำบากเกินไปแล้ว...