ใครว่าแม่ผัวต้องร้าย—เมื่อคนยุค 2625 ย้อนกลับไปเมื่อ 100 ปีที่แล้วอย่างปี 2525 ในร่างของแม่ผัวอารมณ์ร้ายคราวนี้จะเลิกเป็นแม่ผัวสายด่า แล้วกลายเป็นแม่ผัวสายฮีล พร้อมภารกิจเปลี่ยนให้คนในบ้านมีสุข

รุ่ยอิงเถาตายเพื่อชายที่รักสุดหัวใจ แต่เมื่อย้อนเวลากลับมาถึงได้ล่วงรู้ความจริงบางอย่าง ชาตินี้นางจึงหันหน้าเข้าหาปีศาจ ยืมมือทรราช ทวงคืนหนี้เลือดอย่างสาสม !

เธอสู้อุตส่าห์หนีงานแต่งทั้งที กลับต้องมาติดแหงกอยู่ในจวนอ๋องโบราณแห่งนี้ แถมยังต้องสู้รบตบมือกับไทเฮาและยัยดอกบัวเน่าที่คิดจะแย่งสามีคนอื่นอีก

ไหนเล่าชินอ๋องผู้เย็นชา โหดเหี้ยมและหยิ่งยโสที่นางเคยร่วมเตียงกับเขาในชาติก่อน ตรงหน้านางยามนี้มีเพียงบุรุษหน้าหนาที่ชอบทำหน้าออดอ้อนขอความเห็นใจ หรือที่เขาเปลี่ยนไปเช่นนี้เพราะมีจุดประสงค์ใดแอบแฝง

ลู่อิงเจินทะลุมิติมาเป็นภรรยาพระรองที่ลุ่มหลงรักใคร่เพียงนางเอก ฉะนั้นเมื่อนางเอกกลับมา ภรรยาอย่างนางก็ไม่มีความหมายใด ๆ ต่อเขาแม้แต่น้อย

ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในซีรีส์ทั้งที เรื่องอะไรจะยอมตายตอนจบ งานนี้ลู่ชิงจะขอเปลี่ยนบทองค์หญิงสามเอง คนที่ถูกทิ้งคืออีตาพระเอกของเรื่องต่างหาก ให้มันรู้ซะบ้างว่านางร้ายอย่างเธอก็สวยเลือกได้เหมือนกัน

บุรุษผู้นั้นคือคนที่เยี่ยนเสี่ยวหลันเคยรักจนหมดใจ แต่มาวันนี้กลับกลายเป็นนางร้ายในสายตาของเขา จนกระทั่งเมื่อนางสูญเสียความทรงจำไป เหอจิ้งโหวถึงได้รู้ว่าตนเองทำผิดพลาดอย่างมหันต์

ฉินจื่อฉิง 'เมื่อใดที่ข้ายิ้มต้องเกิดหายนะ เจ้าแน่ใจหรือที่จะให้ข้ายิ้ม' ซูหยุนหราน 'ข้าอยากให้ท่านยิ้ม เพราะรอยยิ้มของท่านคือกำลังใจและยังทำให้ข้ารู้สึกถึงการถูกรัก'

ชาติก่อนนั้นเพราะความซื่อ (บื้อ) และโง่งมทำให้ตนเองกลายที่เป็นรองมือรองเท้าผู้อื่นจนกระทั่งต้องจบชีวิตลงอย่างน่าอนาถ ทว่ากลับมาครั้งนี้...นางจะขอเป็นผู้ล่า ไม่ขอเป็นเหยื่อให้ผู้ใดมารังแกอีกต่อไป!!

เป็นเพียงตัวประกอบที่มีชีวิตอยู่หนึ่งบท และกล่าวอีกหนึ่งประโยค จึงต้องตายลงเพื่อส่งให้นางเอกของเรื่องได้รักกับพระเอก ชะตากรรมเช่นนี้ ข้ามิยอมรับ!

ซูซูซินบังเอิญได้หนังสือชะตาชีวิตจากหญิงชรา จึงรู้ว่าตัวเองเป็นนางร้ายในนิยายที่จะตายในอีกไม่ช้า แทนที่จะได้พลิกชะตา นางกลับถูกผลักออกจากร่างไปสู่ตัวประกอบที่ไม่มีบท หนำซ้ำชีวิตรันทดยิ่งกว่าเดิมอีก!!!

ชิงชิงโปรแกรมเมอร์สาวทะลุมิติไปอยู่ในร่างเด็กหญิงใบ้ที่ต้องดูแลมารดาป่วยกับน้องชายตัวน้อย แต่นางพกระบบซุปเปอร์มาร์เก็ตมาด้วย มีหรือจะปล่อยให้พวกเขาลำบาก ได้เวลาพลิกชะตาแล้ว

น้องสาวมีชะตาดอกท้อ บานสะพรั่งรับรักจากผู้คนมากมาย ส่วนชะตาของนางคือเงาดำใต้ต้นไม้ที่มีไว้เพื่อให้คนเหยียบย่ำ พี่สาวเช่นนางสมควรถูกทำลาย เพียงเพื่อให้ชะตาน้องสาวงดงามงั้นหรือ?

ซูมู่เหยากลับชาติมาเกิดเป็น “ฟูเป่า” เด็กน้อยแห่งตระกูลซู พร้อมมิติทรัพยากรล้ำค่า ทำให้หมู่บ้านยากจนกลับมารุ่งเรือง เมื่อครอบครัวแท้ๆ มาทวงเด็กคืน ทั้งหมู่บ้านลุกขึ้นปกป้อง จนเรื่องลือไปถึงฮ่องเต้!

เกิดใหม่ในร่างนางร้ายตัวประกอบแสนดีที่ถูกนางเอกกับพระเอกหลอกใช้จนตาย ใครจะไปยอมกันล่ะ ในเมื่อเป็นนางร้ายก็ควรร้ายให้สุด ๆ แต่เดี๋ยวนะ ทำไมพระเอกถึงไม่ปล่อยเธอไปล่ะ?

ชีวิตนี้ช่างน่าบัดซบนัก ถูกผู้คนเอาเปรียบอยู่ตลอดเวลาเสียจนน่าเบื่อหน่าย ครั้นเมื่อตายไปกลับต้องมาสวมร่างสตรีอ่อนแอไม่เอาไหน คนรอบกายหรือก็เลวร้ายเกินทน ข้าผู้นี้จะไม่ขอทน

เธอกลับมาเกิดใหม่ในร่างทารกน้อยแห่งยุค 80 ผู้ถูกตราหน้าว่า“ตัวซวย”และเกือบถูกโยนลงบ่อส้วม! แต่ใครจะรู้ว่าเวทมนตร์ของปลาคาร์ปจะเปลี่ยนชีวิตของครอบครัวอันยากจนให้กลายเป็น“บ้านโชคดี”ที่ฟ้าดินยังต้องอิจฉา

"แค่แม่ไก่พิการที่ไม่มีปัญหาออกไข่ ยังกล้าเสนอหน้ามาเป็นฮูหยินของใต้เท้าเจียง" โจวจื่ออี้ต้องทนฟังคำถากถางมาตลอดการแต่งงาน ในวันที่นางยอมแพ้และถอยออกมากลับพบว่าในท้องมีอีกหนึ่งชีวิตติดมาด้วยเสียแล้ว

ในตอนที่ข้ามีอำนาจมีสิ่งที่พวกเขาต้องการ พวกเขาก็พร้อมที่จะทำดีด้วย ทว่า...พอข้าพลาดพลั้ง ไม่เหลือเส้นทางที่จะเดินต่อ พวกเขาไม่เเม้แต่จะชายตามองทั้งยังผลักไสไล่ให้พ้นทาง ราวกับเป็นเศษขยะที่ทิ้งไปแล้ว

ทะลุมิติทั้งที กลายเป็นแม่ลูกสอง แถมเป็นหม้ายยาจก! แต่เสิ่นอวี้หนิงไม่กลัว เพราะมิติพิเศษยังอยู่ในมือ จากเตาเผาร้าง…สู่เรือนอิฐหลังใหญ่ จากผักป่า…สู่ข้าวสองฤดู