- 58
- 6.5K
- 7
- 0 (0)
เดี๋ยวนะ!.... เธอควรจะตายไปแล้วสิ! เธอจำได้ตัวถูกยิงตายไปแล้ว แต่ทำไม.... ตอนนี้เธอกลับมาอยู่ในร่างอดีตผู้ช่วยสาวคนสนิทของเธอเองได้ละ
เดี๋ยวนะ!.... เธอควรจะตายไปแล้วสิ! เธอจำได้ตัวถูกยิงตายไปแล้ว แต่ทำไม.... ตอนนี้เธอกลับมาอยู่ในร่างอดีตผู้ช่วยสาวคนสนิทของเธอเองได้ละ
หากเจ็ดปีที่คบกันมันไม่มีความหมาย อิสระที่เขาอยากได้ วันนี้เธอก็จะคืนให้
เจนิตาเติบโตในวงการมาเฟียจึงรู้ว่ามันโสมมยังไง เธอตั้งปณิธานว่าจะไม่เอาผู้ชายจากแวดวงนี้ทำผัวเด็ดขาด แต่โชคชะตากลับเล่นตลกเมื่อผัวคนแรกของเธอดันเป็นมาเฟียตัวท็อปแห่งลาสเวกัส
เพราะเวทิตคือโลกทั้งใบของเธอ เอวารินจึงปล่อยตัวเองให้ท้องเพื่อพันธนาการเขาไว้ แต่ทุกอย่างกลับพังลงไม่เป็นท่า เมื่อเขาเลือกให้เธอยุติการตั้งครรภ์
ชีวิตของธามนิธิพลิกผันจากหนุ่มโสดไม่มีพันธะ กลายเป็นคนสถานะไม่สดฉับพลันทันที เมื่ออยู่ดีๆ ก็มีแฝดโผล่มาให้เห็นแบบงงๆ คาตา และDNA 99.99% ตรงหน้า ก็ยืนยันได้ดีเลยว่า คนมันจะเกิด ถุงยาvก็คุมกำเนิดไม่ได้
”ลูกที่เขารู้ว่ามีอยู่ แต่ไม่เคยยอมรับ คราวนี้จะมาทวงสิทธิ์ อย่าหวังว่าเธอจะยอม!”
เขาว่ากันว่า คนสองคนยิ่งอยู่ด้วยกันนานความรักก็ยิ่งลึกซึ้ง แต่ความรักแบบนี้ เมื่อโดนทรยศความเจ็บก็จะยิ่งสาหัส "พี่ปรางช่วยหย่ากับพี่ภัทรให้พิงหน่อยได้ไหมคะ ถือว่าพิงขอร้อง" คำพูดของคนเป็นชู้ไร้ยางอาย
หายจากกันไปตั้งหลายปี ใครจะคิดว่าวันนี้จะได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง "น้องอังกูล น่าตาเหมือน คุณอัครา เลยนะคะ นี่ถ้าไม่บอก คิดว่าเป็นพ่อลูกกันเสียอีก" "ขอโทษนะครับ แต่ผมยังไม่เคยมีลูก"
ใครจะไปคาดคิดว่าผู้ชายลุคอันตรายที่จับเธอกินเพราะความเข้าใจผิดในคืนนั้น คือท่านประธานหนุ่มมาดขรึมในบริษัทที่เธอเพิ่งเข้าทำงาน ผู้ชายที่เหมือนหลุดออกมาจากหนังเอวีจะกลายเป็นประธานบริษัทได้อย่างไร
“ใครคือพ่อของเด็ก” / “ไม่ต้องกังวลนะคะ ข้าวกับปอไม่ใช่ลูกของคุณชายค่ะ”
แน่นอนสิว่าถ้าต้องให้เลือก เขาก็ต้องเลือกของมีราคา ไม่ใช่ของที่จะหยิบใช้เมื่อไหร่ก็ได้อย่างเธอ! ที่เหมือนเป็นของตาย... แต่ของตายที่เขาคิดว่าเป็นสิ่งแน่นอน มันอาจจะหายไปในสักวันหนึ่งก็ได้
รักกันมาสามปี อยู่ ๆ ก็ถูกบอกเลิก เขาบอกว่าหมดรักเธอแล้ว และขอให้เราเป็นแค่พี่น้อง 'พี่น้องที่นอนด้วยกันน่ะเหรอ'
"มาเป็นเลขาแก้ขัดให้ฉันแล้ว ก็แก้ผ้าด้วยอีกอย่างจะเป็นไร"
เขาจงเกลียดจงชังเธอนั้นก็พอทนได้ ตราหน้าด่าทอสารพัดก็ยังทนไหว แต่ถ้าปล่อยให้ผู้หญิงหน้าด้านคนนั้นเข้ามาทำร้ายลูกได้ก็พอเลย ใบหย่าที่เขาต้องการหนักหนาเธอจะเซ็นให้ แล้วอย่าได้พบเจอกันอีกเลย...
เขาทิ้งผู้หญิงที่เคยมีสัมพันธ์ลึกซึ้งไป...เกือบห้าปี เจอกันอีกทีเธอมีลูกแฝดวัยสี่ขวบ...คำถามคือลูกใคร?
เพราะมีทายาทให้กับครอบครัวของสามีไม่ได้ ชีวิตคู่หลังจากแต่งงานของพิมพ์จันทร์จึงไม่ง่ายเลย
เธอแอบมีสัมพันธ์สวาทกับหัวหน้าของพ่อ
เธอคิดว่าเป็นรักแท้ แต่เขาเพียงแค่แก้แค้น
เกลียดแสนเกลียดอย่างไรนั้นเธอก็เป็นแม่ของลูก ขับไล่ไสส่งจนเธอทนไม่ไหว ดอกไม้บอบช้ำสักวันก็คงต้องหลุดลอยไปตามสายลม...ในวันที่เขายากที่จะไขว่คว้ามันกลับคืนมา
“ผมไม่หย่า”