- ไหนๆ ก็จะหย่ากันแล้ว ไม่คิดจะทำหน้าที่ ‘ภรรยา’ ให้สมบูรณ์หน่อยหรือ -

มู่หรงเทียน หนุ่มวัยทำงานที่วันหนึ่งถูกสายฟ้าประหลาดนำพาเขาไปยัง โลกแห่งการบ่มเพาะ ที่ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นถึงจะอยู่รอด

“เจ้ามนุษย์บังอาจนัก กล้าบุกรุกพื้นที่หวงห้ามของข้า!” “ฉะ ฉันไม่ได้ตั้งใจบุกรุก พอฟื้นขึ้นมาฉันก็มาโผล่ที่สระน้ำนี้ ” ”งั้นก็อย่าหวังว่าจะมีลมหายใจออกจากเขาซูเม่ยแห่งนี้อีกเลย“

มันต้องขนาดไหนถึงจำไม่ได้ว่าคนที่นอนด้วยน่ะแฝดฉัน? เป็นผู้จัดการดาราแต่ใฝ่สูงอยากมีแฟนเป็นประธานบริษัท? (Omegaverse, nc, 3p)

อะไรคือวิ่งตามพระเอก อะไรคือวางยาพระเอกแต่ดันได้กับตัวประกอบไร้ค่าแต่เธอเพียงแค่ลุกขึ้นเท่านั้นจู่ๆ ก็วูบไปทันทีแล้วและเมื่อฟื้นคืนสติกลับมาอีกครั้งก็พบว่าตัวเองนั้นมาอยู่ในนิยายรักยุค70ของรูมเมทแล้ว!

"เจ้าสนใจแลกเปลี่ยนของพวกนี้กับบางสิ่งหรือไม่" "ข้าไม่มีเงินไม่มีสิ่งของ แต่ข้าอยากได้จริงๆข้าต้องเอาสิ่งไหนแลกกับท่านได้บ้าง" "ง่ายมาก เจ้าแค่ใช้ระดับพลังของเจ้ามาแลก" "นี่เป็นกฏการแลกเปลี่ยน"

เธอบังเอิญเข้ามาในชีวิตอันเงียบเหงา เหลือจะเชื่อคนที่สวยขนาดนี้เป็นของฉันงั้นหรอ ชาติก่อนฉันต้องกู้ชาติไว้แน่นอน ผลบุญถึงทำให้ฉันได้มาพบเธอ

การปะทะ 'สุดร้อน' ของสวรรค์และนรก

ที่กูต้องทำงานเหี้ยๆนี่ เพราะกูไม่มีทางเลือก แต่คนเหี้ยๆอย่างมึง ก็เสือกมาย่ำยีความเป็นคน ที่แม่ง! เหลืออยู่เพียงนิดของกู!

เธอมอง เขาเองก็มอง จู่ๆ เพลงที่เคยฮัมหนีลิขสิทธิ์ระหว่างเดินมาร้านดอกไม้ก็ดังขึ้นในหัวอีกครั้ง โปรดส่งคนมารักผมที...บ้าน่า ขอแล้วได้เลยจริงดิ

ผมก็แค่คนธรรมดาที่โดนรถเฉี่ยวจนล้มหัวฟาดพื้นรู้ตัวอีกทีก็มาอยู่ในนิยายที่อ่านแค่คำโปรย แถมดันเป็นรัชทายาทที่จะตายตอนอายุ 20! ไม่ดิ ผมอยากกลับบ้าน! แต่ผมจะสลัดองครักษ์ทิ้งยังไงดีเนี่ย!?

พระชายาเว่ยเยว่ซินโฉมงามบรรณาการ มอบร่างให้นางม่านชิงเฉียวบุตรสาวเจ้าสำนักหมื่นพิษที่ถูกฆ่าตาย การแก้แค้นและทำหน้าที่พระชายาจึงได้เริ่มต้นขึ้น

หลิวชิงเหอทะลุมิติเข้ามาในนิยายยุค80เรื่องหนึ่ง เธอจำได้ดีว่าร่างนี้คือตัวประกอบที่ชื่อแซ่เดียวกันกับเธอ เดิมทีสาวน้อยคนนี้จะค่อยๆ จางหายไป เป็นตัวประกอบที่นักเขียน ใช้แล้วทิ้งไป