"ในยามที่ข้าสูญเสียแม้แต่สวรรค์ก็ยังไม่คิดจะช่วยข้า ยามนี้เมื่อข้ามีโอกาสทวงคืนอย่าว่าแต่สวรรค์จะห้าม แม้แต่นรกก็ขวางข้าไม่ได้" ครั้งหนึ่งนางรักจนถูกทำร้ายครั้งนี้เมื่อมีโอกาสหวนคืนนางจึงขอ 'ร้าย' ทวง

นางอยู่กับลูกแฝดทั้งสองตามลำพังมาหลายปี ไม่นึกว่าบิดาของพวกเขาจะตามหาจนพบ “ข้าว่าคงไม่ใช่แค่หน้า…ใจท่านก็คงหนาไม่แพ้กัน! ถึงได้กล้ายืนหน้าด้าน ๆ อยู่ตรงนี้ ทั้งที่ข้าก็ไล่ไปไม่รู้กี่หนแล้ว!”

นางเป็นแค่หญิงบ้านนอกที่ถูกคู่หมั้นรังเกียจตั้งแต่เจอหน้ากันครั้งแรก มิหนำซ้ำยังพูดจาดูแคลนสารพัด ช่างปากคอเราะร้ายสิ้นดี ในเมื่อหยามน้ำหน้ากันขนาดนี้ เราก็หย่ากันเถิดท่านแม่ทัพ

จ้าวลี่อิงประธานสาวรุ่นใหม่ไฟแรง ต้องทะลุมิติเข้าไปในนิยายรักน้ำเน่า หากเป็นตัวประกอบธรรมดารอชมละครสนุก ๆ ติดขอบสนามก็ว่าไปอย่าง แต่เธอดันซวยซ้ำซวยซ้อนมาอยู่ในร่างนางร้ายตัวประกอบถูกเกลียดเข้ากระดูกดำ

ชาติก่อนเพราะคิดว่าความรักที่ตนมอบให้จะเปลี่ยนหัวใจเขาให้หันมารักนางได้ จนเมื่อนางต้องสูญเสียลูกน้อยไปจึงรู้ว่านางช่างโง่งมยิ่งนัก หวนคืนครานี้ข้าจะปล่อยให้ท่านได้อยู่กับคนรักให้สมใจอยาก!

พระชายาเว่ยเยว่ซินโฉมงามบรรณาการ มอบร่างให้นางม่านชิงเฉียวบุตรสาวเจ้าสำนักหมื่นพิษที่ถูกฆ่าตาย การแก้แค้นและทำหน้าที่พระชายาจึงได้เริ่มต้นขึ้น

จากที่เคยใช้มือถือสั่งอาหารอยู่ดี ๆ ต้องมาอยู่ในยุค 80 แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงคือการเจอกับคุณหมอหน้าตายที่ไม่ว่าจะปั่นยังไงก็ไม่หวั่น เจียงเสวี่ยอันขอใช้ไหวพริบและประสบการณ์จากโลกอนาคตให้เต็มที่ละกัน

เธอคืออัจฉริยะผู้ไม่เชื่อในเวทมนตร์ เขาคือทายาทเลือดบริสุทธิ์ผู้หยิ่งทระนง เมื่อ 'แอรีอานนา' ต้องก้าวเข้าสู่ฮอกวอตส์เพื่อรักษาชีวิตของตนเอง โลกเวทมนตร์ที่เคยสงบสุขจะต้องสั่นสะเทือน และหัวใจของ 'เดรโก

บุรุษผู้นั้นคือคนที่เยี่ยนเสี่ยวหลันเคยรักจนหมดใจ แต่มาวันนี้กลับกลายเป็นนางร้ายในสายตาของเขา จนกระทั่งเมื่อนางสูญเสียความทรงจำไป เหอจิ้งโหวถึงได้รู้ว่าตนเองทำผิดพลาดอย่างมหันต์

ซุนจิ่นลี่ถูกขับออกจากสกุลซุน เพราะนางคือเด็กสาวที่มีดวงตาสีเขียว มีลวดลายรากไม้สีเขียวบนเล็บ อีกทั้งยังมีรูปดอกกุหลาบอยู่บนเล็บนิ้วโป้งทั้งสองมือ สารรูปเช่นนี้ ทำให้คนมองว่างดงามและน่ากลัวในเวลาเดียว