ไป๋หนิงเฟิ่งถูกหักหลังจึงตัดสินใจทิ้งชีวิตลงหน้าผา แต่เมื่อฟื้นคืนมาอีกครั้ง นางเลือกไม่ยอมหมั้นหมาย และก้าวเดินสู่เส้นทางใหม่ที่เลือกเอง แต่ไม่ลืมเอาคืนสหายชั่ว! อีกทั้งยังเมินสามีจากชาติที่แล้ว!!

เพราะนางมิใช่สตรีในดวงใจ เช่นนั้นนางขอพาลูกไปให้ไกลจากเขา.

นางสิ้นใจเพราะถูกคนรักและน้องสาวทรยศหักหลัง ครอบครัวถูกใส่ร้าย และตัวนางถูกฆ่าตายอย่างเลือดเย็นในตำหนักร้าง แต่ชะตาฟ้าเมตตาให้เธอหวนคืนกลับมา คราวนี้เยว่ซินจะทวงทุกความแค้นกับพวกมันสาสมเป็นเท่าตัว

ในตอนที่ข้ามีอำนาจมีสิ่งที่พวกเขาต้องการ พวกเขาก็พร้อมที่จะทำดีด้วย ทว่า...พอข้าพลาดพลั้ง ไม่เหลือเส้นทางที่จะเดินต่อ พวกเขาไม่เเม้แต่จะชายตามองทั้งยังผลักไสไล่ให้พ้นทาง ราวกับเป็นเศษขยะที่ทิ้งไปแล้ว

นางเคยถูกสังหารในฐานะสนมผู้ต่ำต้อย ทว่าสวรรค์กลับส่งนางย้อนคืนมาพร้อมครรภ์แฝดต้องห้าม ครั้งนี้นางจะมิยอมเป็นเหยื่อของผู้ใด ทุกผู้คนที่เคยทำร้ายนางจะต้องชดใช้ด้วยหยาดโลหิตและน้ำตา

'ดอกถานฮวาแม้มีเวลาเบ่งบานจำกัด แต่ตราบใดที่ยังไม่โรยรา ก็ยังได้รับความโปรดปรานอยู่เสมอ ยังดีกว่าดอกเถาฮวา ที่ยังไม่ถึงคราวร่วงโรย... ก็สูญสิ้นความโปรดปรานเสียแล้ว!'

เพียงเพราะคำลวงของบุรุษผู้หนึ่ง ชีวิตที่เคยมีแต่ความสุขกลับกลายเป็นตกนรกทั้งเป็นในชั่วพริบตา หากแต่นางจะไม่ยอมตกนรกไปคนเดียว นางจะลากพวกมันทุกคนให้ต้องตกนรกไปด้วยกัน…

มิตรภาพคือภาพลวงตา ความรักคืออาวุธและความแค้น คือแรงผลักดันเดียวที่พา ‘นาง’ กลับมาทวงคืน คนผู้นั้น ที่ผลาญชีวิตนางและครอบครัวเพราะความเข้าใจผิด “เข้าใจผิดหรือ? แล้วครอบครัวข้าที่สิ้นไปจะชดใช้อย่างไร!”

คนพิการต้องแต่งงาน…กับคนปัญญาอ่อน โลกนี้ช่างยุติธรรมดีเสียจริง ฮึ! หลันอินอินแค้นนี้ข้าจะทวงคืนให้เจ้าเอง

เพราะไว้ใจผู้อื่นมากเกินไป กว่าจะรู้ตัวอีกทีนางก็ถูกผลักไสมายืนอยู่ขอบเหว นางตายไปพร้อมกับความแค้นเต็มอก โชคดีที่สวรรค์เห็นใจ ส่งนางหวนคืนกลับมาในร่างสตรีสูงศักดิ์ผู้หนึ่งเพื่อคิดบัญชีแค้น!

ลู่หรงอินไม่คิดว่าจู่ๆ จะบังเอิญพบเช่ออ๋องผู้ชั่วร้ายที่แม้แต่ฮ่องเต้ยังต้องเกรงใจอ๋องผู้นี้ เขามาชี้ตัวหรงอินแล้วกล่าวว่า ‘เอาคนนี้’ คงไม่ได้เอานางไปทรมานหาความสำราญเล่นหรอกนะ! เขายิ่งไม่ปกติอยู่!

หลินซินเยวี่ยย้อนวัย 19 ทวงคืนชีวิตจากจุดจบ 'เจ้าสาวแลกเปลี่ยน' ที่แสนรันทด เธอขอสาบานว่าจะฟาดคืนทุกคนที่ย่ำยี แก้ไขอดีตเพื่อช่วยพี่ชายพี่สาว และทวงคืนความรักกับอนาคตที่ถูกแย่งชิงไปให้ได้!

“เขาเคยเป็นศัลยแพทย์ที่ต่อชีวิตให้คนไข้นับไม่ถ้วน...แต่กลับไม่มีใครยื้อชีวิตเขาไว้ได้”

ลู่อิงเจินทะลุมิติมาเป็นภรรยาพระรองที่ลุ่มหลงรักใคร่เพียงนางเอก ฉะนั้นเมื่อนางเอกกลับมา ภรรยาอย่างนางก็ไม่มีความหมายใด ๆ ต่อเขาแม้แต่น้อย

การแต่งงานที่มาจากสมรสพระราชทาน ทำให้ชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่งที่เคยอิสระ ถูกจองจำไว้ที่ท้ายจวนพระราชทานของแม่ทัพแห่งแผ่นดิน

ชาติก่อนนั้นเพราะความซื่อ (บื้อ) และโง่งมทำให้ตนเองกลายที่เป็นรองมือรองเท้าผู้อื่นจนกระทั่งต้องจบชีวิตลงอย่างน่าอนาถ ทว่ากลับมาครั้งนี้...นางจะขอเป็นผู้ล่า ไม่ขอเป็นเหยื่อให้ผู้ใดมารังแกอีกต่อไป!!

น้องสาวมีชะตาดอกท้อ บานสะพรั่งรับรักจากผู้คนมากมาย ส่วนชะตาของนางคือเงาดำใต้ต้นไม้ที่มีไว้เพื่อให้คนเหยียบย่ำ พี่สาวเช่นนางสมควรถูกทำลาย เพียงเพื่อให้ชะตาน้องสาวงดงามงั้นหรือ?

เขาเกลียดข้าเพียงเพราะข้าเป็นกาฝากที่เข้ามาอาศัยในจวนอ๋อง เขาทำร้ายและรังแกข้าสารพัด เขานำสิ่งที่ข้าต้องการมาต่อรองให้ข้าเป็นสตรีของเขา เขาห้ามข้ารู้สึกห้ามหึงห้ามหวง เขาคิดว่าข้าจะทำได้งั้นรึ

องค์หญิงใหญ่จิ่นซี เป็นธิดาที่มิได้รับความรักใคร่จากบิดา เพราะเมื่อยามที่นางลืมตาขึ้นมาดูโลก ฮองเฮาผู้เป็นที่รักยิ่งของฮ่องเต้กลับต้องมาตายจาก จึงทำให้พระบิดาลืมเลือนบุตรสาวคนนี้!!

ชาติก่อนทำตัวไม่ดีไว้มาก จุดจบคือบิดามีภรรยาใหม่ แม่ตรอมใจตาย ท้องกับบุรุษที่ไม่ใช่สามี ทั้งยังถูกถอดเป็นอนุภรรยา สุดท้ายก็ตายทั้งกลมไร้ซึ่งคนเหลียวแล ย้อนกลับมาครานี้ข้าจะไม่ขอเลือกทางเดิม