"ตั้งใจจะล้มงานแต่งแท้ ๆ! แต่ดันมาพลาดมี ONS กับอีตาว่าที่คู่หมั้นซะงั้น" จะหนียังไงไหวละทีนี้...เมื่อคนที่เธอเผลอใจให้ คือมาเฟียร้ายที่ไม่มีวันปล่อยเธอไปแน่!

“รัก” แล้วต้องทนเจ็บ แสดงความรักต่อเขา จนทำให้เขาเกลียดและรำคาญ ถ้าอยากจะจบความร้าวรานในหัวใจของตัวเอง “หย่า” ฉันขอเลือกคำนี้ แล้วเขาก็ตอบตกลงอย่างหน้าชื่นตาบาน

ไม่ขอเป็นแฟน ไม่มีสิทธิ์มาประกาศตัว ทำได้เพียงหึงหวงเหมือนหมาบ้าอยู่ในเงามืดเท่านั้น - สุดเก๋ -

คุณหนูรองแห่งจวนสกุลซู สตรีผู้ถูกเลี้ยงดูด้วยความอ่อนโยน แต่เติบโตท่ามกลางไฟริษยาถูกใส่ร้าย ถูกเหยียบย่ำ ถูกผลักให้ยืนอยู่ริมเหวแห่งความเสื่อมเสียเพียงเพราะนาง “งดงามเกินไป” และ “โดดเด่นเกินควร”

เลี้ยงกับมือมาตั้งแต่เกิด จะปล่อยให้เป็นของคนอื่นได้ยังไง!

“ต่อให้จะเป็นงานแต่งที่ไม่เต็มใจ แต่เรื่องอะไรที่ฉันจะต้องยอมอยู่ใต้การปกครองของนาย” ใบหน้าสวยที่ถูกแต่งแต้มด้วยสีสันสดสวยหันมองเจ้าบ่าวแล้วยิ้มให้ราวกับนางมารร้าย...

“ถ้ายังไม่ได้เซ็นใบหย่าก็ควรให้เกียรติกันบ้าง อย่าลืมว่าแจนยังเป็นเมียคุณอยู่” “เคยนอนกับผมแล้วเหรอ ถึงบอกว่าเป็นเมีย?”

ฟ้ารุ่งพูดได้แบบเต็มปากเต็มคำว่าบูรพาเป็นผู้ชายนิสัยเสียจนเกินเยียวยา

“เธอยังเป็นคนโปรดของฉันอยู่นะอันดา กลับมาไม่ได้เหรอ”

ตั้งแต่จ้างพี่เลี้ยงลูก ชีวิตลภิสราพังลงเรื่อยๆ ถูกคนรอบตัวเกลียด สามีหงุดหงิดเธอบ่อยและบอกว่าจะหย่ากับเธอ หรือแท้จริงลภิสราไม่ผิด สามีกับพี่เลี้ยงคนนั้นต่างหากวางแผนกำจัดเธอเพื่อจะได้เสวยสุขด้วยกัน

"ทุกสิ่งอย่างมีช่วงจังหวะและเวลาของมัน ความรักก็เช่นกัน"

เมื่อสามีพาเด็กเก้าขวบมาอยู่ด้วย อ้างว่าเป็นลูกชายเพื่อนสนิทที่เสียไป แต่เขาดีกับเด็กคนนั้นมากกว่าใส่ใจเมียอย่างเธอที่กำลังท้อง หรือว่าจริงๆ แล้วเด็กคนนี้คือลูกลับๆ ที่สามีปิดบังไม่บอกเธอ

ลู่จิ่งซานไม่รู้เลยว่าเขาเข้าใจแม่ผิดมาตลอด จนวันหนึ่งที่เขาได้รู้ความจริง เขาร้องไห้เสียใจอยากจะขอโทษแม่แต่มันสายไปแล้ว วันหนึ่งเขาได้ย้อนกลับไปในวัยเด็กอีกครั้งและครั้งนี้เขาเลือกที่จะอยู่กับแม่

จู่ๆก็มีเด็กผู้หญิงแก้มยุ้ยหอบกระเป๋ามาที่บ้านแล้วบอกเขาว่า "ปะป๊าขา หนูชื่อพาฝันจะมาอยู่กับปะป๊าค่ะ” อดีตเพลย์บอยอย่างจักรพรรดิถึงกับกุมขมับ กูไปมีลูกตอนไหนวะ แล้วใครคือแม่ของเด็ก

ในสายตาเขาเธอคือนางร้าย..ขี้หึง ขี้หวง ไร้สติ มาวันนี้นังคนไร้สติยอมหย่า เขากลับไม่ยอมจบ ถามจริงจะมาเอาอะไรกับเธออีก!!!

     “คอนดอมที่เอามา มันหมด” เสียงทุ้มกระซิบบอกตอนเดินขนาบข้างไปด้วยกัน เธอเอียงหน้าขึ้นมองเขา พูดอะไรไม่ออกไม่พอ ใบหน้าของเธอยังออกสีแดงจัดอีกด้วย ทั้งที่ไม่ได้ดื่มของมึนเมาแม้แต่หยดเดียว

เหมียวเหมี่ยวนักศึกษาปีสุดท้าย ทะลุมิติมาอยู่ในยุคที่ยากจนถึงขีดสุด ร่างใหม่มีลูกสองคนพร้อมกับสามีเฮงซวย แต่ไม่เป็นไร...เธอคนนี้จะพลิกชีวิตจากแม่ม่ายที่ใครดูถูก สู่เจ้าของไร่พันล้านในยุค 80 เอง!!

พินดาวแค่อยากถอยออกมาจากความสัมพันธ์ที่ไร้สถานะและไม่ชัดเจน การจากไปของเธอ ปลุกปีศาจในตัวนนท์ ทันทีที่พินดาวหายไป นนท์สาบานเลยว่าหากเขาต้องตามหาเธอให้เจอ และต้องเอากลับมาครอบครองทั้งตัวและหัวใจให้ได้

'ชอบได้ ก็เลิกชอบได้เหมือนกัน เหมือนที่พี่ไม่ชอบหวานแต่ก็ทำเหมือนชอบนั่นแหละ'

ความรักที่เธอให้ไป ปัถย์ไม่เคยเห็นค่า แต่พอเธอขอหย่า เขากลับไม่ยอม “อย่าฝันว่าผมจะหย่าให้ ผม-ไม่-หย่า!”