ประคองรักมาตั้งหลายปี ในวันที่มีข่าวดี เขากลับทิ้งเธอไว้และเดินห่างออกไป เมื่อเขาไม่ต้องการ ลูกของเขาก็ไม่ควรเป็นเหตุผลที่รั้งเขาเอาไว้

เธอวางเครื่องตรวจครรภ์เพื่อแสดงว่าไม่ได้เอาสิ่งใดมาจากเขา แม้แต่เลือดเนื้อเชื้อไขก็ตาม จะท้องได้อย่างไรในเมื่อเขาป้องกันไม่พลาดสักครั้ง มันก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าเขาไม่เลือกเธอเป็นแม่ของลูกตั้งแต่แรก

"ส่วนเธอก็เป็นได้แค่เมียแต่ง เมียนอกหัวใจที่ฉันจะไม่มีวันรัก..."

ของขวัญรับปริญญาของใครเป็นอะไรไม่รู้ สำหรับเธอ...เพียงตะวัน คือก้อนเนื้อกลมๆที่อยู่ในท้อง เธอทำให้ผู้มีพระคุณผิดหวัง เด็กน้อยที่เกิดจากความผิดพลาดของผู้เป็นพ่อ แม้เป็นแค่เงาของพระอาทิตย์ก็คงต้องยอม..

แน่นอนสิว่าถ้าต้องให้เลือก เขาก็ต้องเลือกของมีราคา ไม่ใช่ของที่จะหยิบใช้เมื่อไหร่ก็ได้อย่างเธอ! ที่เหมือนเป็นของตาย... แต่ของตายที่เขาคิดว่าเป็นสิ่งแน่นอน มันอาจจะหายไปในสักวันหนึ่งก็ได้

เขามีคนรักอยู่แล้ว แม้นว่าเธอคนนั้นจะหนีไปแต่งงานกับคนอื่น เขาก็ยังเฝ้ารอโดยไม่สนใจเมียกับลูกที่บ้าน กระนั้นเพราะความรักที่มีให้ สาวใช้อย่างเธอก็ยังเฝ้ารอรับใช้เขาเยี่ยงทาส แต่แล้ววันเลิกทาสก็มาถึง...

จากสามีที่รักมาก เพราะอะไรทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หมดรัก หรือไปรักคนใหม่!

เมื่อสามีไม่รัก...เขาเลยโอนบ้านเป็นชื่อเมียน้อยแทนที่จะเป็นชื่อลูกในท้องของเธอ เมื่อเขาไม่รัก...เขาก็ทำได้ทุกอย่างแม้นจะหักหาญน้ำใจแม่ของลูกอย่างเธอมากเพียงใด กระทั่งเธอหมดรักในที่สุด...

เธอบากหน้าไปทวงสัญญาหมั้นวัยเด็ก เพราะคิดว่าเขาคือ ‘ขอนไม้ใหญ่’ กลางคลื่นลมมรสุม ที่ไหนได้... “จะรับคนเข้าทำงานยังต้องทดลองงานก่อนต่ำๆ สามเดือนเลย นี่จะแต่งงานทั้งที...ก็ต้อง ‘เทสต์’ ก่อนไหมครับ”

เวรา ทายาทธุรกิจผู้ถูกกดทับด้วยบัลลังก์ทองคำ เดินทางสู่ดินแดนผ้าอินเดียเพื่อพิสูจน์ตัวเอง แต่กลับพบกวิน หนุ่มนักทอผ้าต่างวัย จากคู่กัดกลายเป็นรักที่หัวใจห้ามไม่อยู่

'ทะเบียนสมรส' คือสิ่งที่ตรึงความรักของเธอเอาไว้กับเขา และในวันที่ความรักของเขาหมดลง เธอจึงคืนอิสรภาพให้เขาด้วย 'ใบหย่า' และเหลือไว้เพียง 'ลูก' ในวันที่จากลา

ทุ่มเทเป็นเมียแสนดีหวังให้เขารัก แต่กลับต้องตายแบบไร้ค่า ย้อนเวลากลับมาหนนี้ เธอไม่ขอทนอีกแล้ว แม้แต่ลูกในท้องก็อย่าหวังว่าเขาจะได้ยุ่งเกี่ยว เธอขอเลือกเป็นเมียร้ายที่พร้อมหย่ารัก

หากเจ็ดปีที่คบกันมันไม่มีความหมาย อิสระที่เขาอยากได้ วันนี้เธอก็จะคืนให้

ในหัวทักษอรเต็มไปด้วยคำว่า'อิหยังวะ'วันก่อนหมอวายุยังนัวเนียหนุบหนับกินตับเธอแซ่บเวอร์แล้วทำไมวันนี้เจอหน้าถึงบอกเทกันซะได้แม้จะปวดใจแทบตายแต่ดียังกลับมาได้เพราะเพื่อนสาวสอนไว้’ผัวที่ดี คือผัวใหม่ค่ะ'

เมื่อใจที่ให้ไป...เขากลับมองอย่างไร้ค่า วันที่เธอตัดใจขอลาจาก ก็กลับเป็นเขาอีกที่ตามมาเหนี่ยวรั้งทุกวิถีทางให้เธอกลับไป!

พลาดที่สุดคือพลาดรักคุณ

สำหรับปลอบขวัญ นาวาคือชายเดียวที่เธอรักและทุ่มให้ทั้งตัวและหัวใจ ยอมเปลี่ยนตัวเองจากผู้หญิงจืดชืด มาเป็น “กะหรี่” บนเตียงให้เขาพอใจ แต่มันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นมา ในวันที่คนรักเก่าของเขากลับมา ปลอบขว

หลงระเริงดีใจที่เขารับผิดชอบลูกในท้อง ยอมรับเมียไร้ศักดินาไม่สมศักดิ์ศรีของเขา แต่ที่ไหนได้...อยู่ก็ต้องอยู่แบบตายทั้งเป็น ทนก็ต้องทนเพราะรัก กระทั่งความรักที่มีให้นั้นค่อย ๆ ลดลงจนไม่เหลือชิ้นดี...

"อย่าทำตัวแบบนี้อีก รู้ตัวใช่ไหมว่าตอนนี้อยู่ในสถานะไหนเป็นเมียของใครกันแน่ สิ่งไหนควรไม่ควรก็คิดเอาเองแล้วกัน"

เขาจงเกลียดจงชังเธอนั้นก็พอทนได้ ตราหน้าด่าทอสารพัดก็ยังทนไหว แต่ถ้าปล่อยให้ผู้หญิงหน้าด้านคนนั้นเข้ามาทำร้ายลูกได้ก็พอเลย ใบหย่าที่เขาต้องการหนักหนาเธอจะเซ็นให้ แล้วอย่าได้พบเจอกันอีกเลย...