'อุซึมากิ อาคาเนะ' ไม่ต้องการการยอมรับของใคร เธอเพียงต้องการหนีออกจากกรง และช่วยให้ความปรารถนาของใครบางคนกลายเป็นความจริงก็เท่านั้นเอง

เรื่องราวของซามุไรพเนจร ผู้ถือครองตำแหน่งรองกัปตันของกลุ่มหมวกฝางสุดท้ายกลายเป็นว่า "ไหงข้าน้อยถึงเหนื่อยที่สุดละขอรับ" "นี่เคนชิน~ไปทางนั้นกันเถอะ~" "อยู่เฉยๆบ้างเถอะขอรับ╥﹏╥"

เมื่อคืนดีกับอดีตพร้อมกับค้นหาเส้นทางไปสู่อนาคต ฮินาตะและซาสึเกะก็ถูกดึงเข้าไปในชีวิตของกันและกัน

เมื่อนักฆ่าหมายเลขเจ็ดผู้ปลดเกษียณตกตายลงและทะลุมิติมาอยู่ในร่างของฮารุโนะ ซากุระ เอาละ ฉันไม่ใช่ขยะสีชมพู เพราะว่าฉันแข็งแกร่งมากไงละ

เกิดใหม่ในร่างของมินาโตะ นามิคาเสะ พร้อมโบนัสผลปีศาจปิกะปิกะและร่างกายพิเศษจากโลกวันพีซ..."

ปากดีขี้เหงาเอาแต่ใจเป็นคำจำกัดความของเด็กแสบชัด ๆ แล้วก็ดันปากร้ายข่วนเจ็บเสียด้วย

หืม...? ผมว่ามันต้องมีอะไรผิดพลาดตรงไหนซักที่ อยู่ดีๆ จากที่นอนอยู่ในฟูกนุ่มสบายบนพื้นเสื่อทาทามิจะมานอนเป็นซากที่ตรอกร้างในซอยเปลี่ยวได้ไงกันครับ

ตัวเอกหญิง+ระบบ แมรี่ซูแบบไม่น่าเบื่อ แนะนำเรื่องนี้เลย

“ Come back to me please ”

จะเป็นยังไง...ถ้า'ฮารุโนะ ซากุระ'ไม่ได้รักซาซึเกะอีกต่อไป

กลิ่นหอมของดอกคาร์เนชั่นที่ลอยมาแตะจมูกเมื่อครู่ ทำให้เขาตกหลุมรักกลิ่นนั้นเข้าเสียแล้ว

จากคุณหนูที่มีทรัพย์สิ้นไร้ที่สิ้นสุด สู่การเกิดใหม่เป็นกวางเรนเดียร์สีส้มที่ไม่มีแม้แต่หลังคาบ้านดีๆ อยู่ ยุคอนาคตที่เขาไม่รู้อะไรเลยนอกจากความทรงจำในหัวและเงินในบัญชีที่แทบจะติดลบ คานาเล่จะบ้าตาย!

เกิดใหม่โดยมีความทรงจำชาติเดิมอยู่ไม่ถือเป็นเรื่องผิดปกติสำหรับเซียน แต่ต้องมาเป็นพี่เลี้ยงให้เจ้าพวกลูกแมวนี่อะไร??

ในโลกที่พลังธาตุคือทุกสิ่ง ข้าจางเหมยหลินกลับเป็นคนไร้ธาตุซะงั้น ใคร ๆต่างบอกว่าข้าป็นคนไร้ค่าแต่ข้าไม่สนหรอก! สิ่งที่ข้าต้องการมีเพียงหนึ่งเดียวคือข้าวร้อนๆพูนชามเท่านั้น! ท่านแม่ท้องข้าร้องอีกแล้ว!!

“โมริ มาสู้กัน” “อืม” จะว่าไปพวกเขาก็ดูเหมือนคู่รักกันอยู่ไม่น้อยเลยนะ

กลับมาดูhunterxhunterใหม่พร้อมกลับไปดูวันพีชด้วยมันก็เลยมีความคิดแผงๆว่าถ้าแฮนค็อกเข้าไปอยู่ในนั้นจะเป็นยังไงเหมือนไอ้พระเจ้าจะถูกใจความคิดของผมมันก็เลยให้ผมอยู่ในร่างแฮนค็อกแล้วส่งผมไปอยู่ในโลกhunter

ชายหนุ่มป่วยเป็นโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง นอนอยู่ในห้องผู้ป่วยตั้งแต่เด็ก เขาฝันจะออกไปสู่โลกภายนอก มีเพียงทีวีจอนูนตรงหน้าที่ช่วยให้เขาหลุดพ้นจากความเบื่อหน่าย… จนกระทั่งวันหนึ่ง ทุกสิ่งได้เปลี่ยนแปลงไป..

“ ฉันเกลียดเครื่องแบบรัดรูปไม่สบายตัวพวกนี้ ”

อุจิฮะ อิทาจิกำลังมีความรัก รักที่เรียกว่าอุซึมากิ ไอ น้องสาวบุญธรรมที่พ่อของเขาพามาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัว ทว่าไอที่เฉลียวฉลาดกลับซื่อบื้อในด้านความรัก เขาต้องจีบเธอยังไง คุณน้องสาวทิพย์จะรู้ว่ารัก!

...ตรงนั้น โต๊ะริมหน้าต่างในคาเฟ่โทนสีครีม นั่น เธอยืนหน้าร้านขนม ทางเดินระหว่างตึก คล้ายว่าเขาจะเห็นเธออยู่ทุกที่ หรือนั่นจะเป็นเพราะเส้นทางของเราสองคนนั้นซ้อนกันมาตลอดงั้นหรอ