ภายนอกถิงถิงบุตรชายคนเล็กของท่านแม่ทัพเป็นคนเจ้าอารมณ์แต่บนหัวเขากลับมี “เจ้าตัวเล็ก” ยืนแสดงอารมณ์แท้จริงของเขาโดยที่เจ้าตัวไม่รู้ และมีเพียงเฟยหลงเท่านั้นที่เห็นเจ้าตัวน้อยนี้

เมื่อคุณหมอทะลุมิติมาอยู่ในร่าง คู่หมั้นของพระเอกที่ไม่ใช่นางเอก แต่ดันเป็นเพียงตัวประกอบที่กำลังจะถูกกำจัดทิ้งตามบทนิยาย ป๊าด!ใครจะไปยอมตาย! ฉันหรอ? ฝันไปเถอะลองมาตายเองดูสิ ชีวิตฉัน ฉันย่อมกำหนดเอง

ชีวิตที่แล้วเธอทำงานหนักเพื่อครอบครัวนี้มามาก เธอต้องสูญเสียลูกๆและหลานๆเสื่อมเสียชื่อเสียงมากมายเพื่อผู้ชายคนชั่ว และหญิงสาระเลว ชาตินี้เธอจึงเลือกศัตรูของพวกเขา และใช้ชีวิตอย่างสง่างาม

เพราะพินัยกรรมฉบับนั้นโจวหว่านหนิงต้องจบชีวิตอย่างอนาถ แม่เสียใจจนเป็นบ้าสมบัติก็ถูกบ้านเล็กยึดครอง และในชีวิตที่2หลังจากได้รับโอกาสให้เกิดใหม่ สิ่งแรกที่เธอทำก็คือการทำลายพินัยกรรมฉบับนั้นจนสิ้นซาก

จากสาวนักธุรกิจหมื่นล้านที่ถูกหักหลังสู่หญิงสาวชนบทปี 1978 ที่กำลังจะอดตายแต่เธอมีระบบวิเคราะห์ความสำเร็จในหัวความจนหรืออดีตหยุดเธอไม่ได้อีกต่อไปเพราะสิ่งที่เดียวที่เธอรู้คือ เธอรวยแน่100%!!

เฉินเหยียนเยี่ยน ได้ทะลุมิติกลับไปยังยุค 70 แต่เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง กลับพบว่าตนเอง กลับพบว่าตนเองอยู่ในร่างของสาวบ้านนอกยากจนของตระกูลเฉิน แถมยังถูกตราหน้าว่าเป็นคนที่มีดวง "กินสามี"

เธอจะพลิกชะตาชีวิตด้วยสองมือ ทวงคืนความยุติธรรม และชำระแค้น!

พลาดการเลื่อนตำแหน่งว่าขำแล้ว เธอยังทะลุมิติเข้ามาในนิยายยุค 80 เป็นตัวร้ายสมองกลวงที่ตายตั้งแต่กลางเรื่อง พระเอกรังเกียจ พระรองยังถอยหนี แล้วจะเอาตัวรอดอย่างไรดี สงสัยมีทางเดียวคือต้องรวย!!

อ่านนิยายออนไลน์แล้วไม่ถูกใจ ทำไมไรท์เตอร์ถึงใจร้ายกับนางร้ายที่โดนกระทำอย่างไม่เป็นธรรม โดนแย่งสามี โดนหลอกลวง และสุดท้ายยังตายอย่างอนาถ ส่วนบทนางเอกก็เขียนเสียเลิศเลอ แต่นี่มันคือแม่ดอกบัวขาวชัด ๆ

อดีตบอดี้การ์ดหญิงถูกมาเฟียสังหาร วิญญาณทะลุมิติไปอยู่ในร่างของผู้หญิงคนหนึ่ง เธอทะลุมิติมาพร้อมกับระบบเว็บไซต์ขายของออนไลน์ที่เธอเป็นคนเขียนมันขึ้นมา อย่างนี้ก็ดีสิ เธอจะนำของที่มีมาวางขายในนี้ให้หมด

จู่ ๆ ฉันดันทะลุมิติมาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายยุค 80 ที่มีตอนจบน่าเศร้า ในเมื่อฉันมาอยู่ในร่างนี้ฉันจะไม่ให้ทุกอย่างจบเหมือนเนื้อเรื่องเดิมฉันจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างเอง แค่พระเอกคนเดียวฉันไม่ใส่ใจ

เผิงเผิงทะลุมิติมาอยู่ในร่างของหญิงสาวที่น่าสงสาร พ่อแม่เสียชีวิต ย่าเสียชีวิต ระหว่างเดินทางไปเยี่ยมพี่ชายที่ป่วยหนัก เธอกลับถูกลักพาตัวและฆาตกรรม

ทะลุมิติมาทั้งที ทำไมต้องเป็นตัวร้ายที่ตายตอนจบด้วยล่ะ!แถมยังมี“ระบบเช็คอิน”ชีวิตดี๊ดี..ถ้าไม่ติดว่าต้องช่วยครอบครัวตัวร้ายหลุดจากหายนะตามบทจะไม่ตายตอนจบเหรอ? ก็ต้องเช็คอินและเล่นใหญ่กว่านางเอกนิดนึง!

หญิงสาวที่ใช้ชีวิตเป็นปลาเค็มมาตลอด ต้องทะลุมิติเข้าไปในนิยายยุค70 แม้จะเป็นตัวประกอบ...แต่เธอก็จะไม่ยอมเป็นหินรองเท้าใคร!! เพราะเธอจะเป็นปลาเค็มตากแห้งเหมือนเดิม!!

ทะลุมิติมาไม่ทันไร ก็ถูกส่งตัวไปที่ราบสูงพร้อมกับระบบที่อัปเกรดจากสมาร์ตโฟนซึ่งหมายมั่นจะปั้นให้เธอกลายเป็นชามข้าวเหล็กอย่างการเป็นสมาชิกพรรค ค้าขาย? ตลาดมืด? นั่นมันหนทางนายทุนชัดๆ! เธอไม่ทำหรอก!

กระเป๋าวิเศษจงบอกข้าเถิดว่าจะอยู่รอดในยุค90ยังไง!

ด้วยแรงระเบิดขณะกำจัดซอมบี้ ฉันย้อนสู่วัย 18 ในยุค 70 ครั้งก่อนฉันอ่อนแอ ถูกเอาเปรียบ แต่คราวนี้ฉันมีมิติห้างสรรพสินค้า แม้ไร้ "ระบบ" คู่ใจ แต่ฉันจะใช้ทรัพยากรให้คุ้ม ฉันต้องรอดและจะเป็นปลาเค็มให้ได้

เยี่ยหลี'เป็นเด็กกำพร้าที่สนิทสนมกับความครัวแซ่หวัง น่าเสียดายที่เธอเสียสละทำงานแทบตายเพื่อส่งเสริมให้หวังรุ่ยได้มีโอกาสเรียน แต่หลังจากที่เขาประสบความสำเร็จ สิ่งแรกที่เยี่ยหลีได้รับคือใบหย่าจากสามี!

อ่านนิยายอยู่ดีๆดันเข้ามาอยู่ในนิยายที่ยังอ่านไม่จบเสียอย่างนั้นแล้วไอ้พระรองมาหลงรักนางร้ายอย่างเธอได้ยังไงกัน ครอบครัวใหม่ที่มาพร้อมกับมิติลับที่ท่านท่านเทพประทานมาให้ แม่เจ้านิยายแฟนตาซีชัดๆ

คนโง่แบบนี้ก็มีด้วย! รักพระเอกจนหัวปักหัวปำ แต่ตัวเองกลับโดนไล่ออกจากหมู่บ้าน แถมยังชื่อเย่หน่วนเหมือนกันกับเธออีกต่างหาก รับไม่ได้เลยจริงๆ!